Στο χωριό, τον Άγιο Ιωάννη Σπάρτης, δεν υπήρχε θεατρική σκηνή. Περιοδεύοντες θίασοι έδιναν παραστάσεις σε ειδικούς χώρους. Την πρώτη φορά που ουσιαστικά παρακολούθησε θέατρο ήταν, ενήλικη πια, στην Αθήνα. «Ήρθα στην πρωτεύουσα για να τελειώσω το Λύκειο κι έμενα μαζί με τον αδελφό μου, ο οποίος ήδη σπούδαζε”, περιγράφει η Μαρία Αλιφέρη στο περιοδικό People ξετυλίγοντας τη ζωή της.
Περνάει στη Νομική, αλλά η ανάγκη της να επικοινωνήσει και να εκφραστεί, πέρα από νομικούς όρους, είναι μεγάλη. Γράφει στίχους κι ένα βράδυ, σε μια μπουάτ, χτυπάει την πόρτα στο καμαρίνι του Κώστα Χατζή. «Έτρεμα, αλλά τελικά βρήκα το θάρρος και του είπα “έχω γράψει αυτά και θα ήθελα να τα τραγουδήσετε μόνο εσείς”. Δέχτηκε.
Και το θέατρο; Πώς μπήκε στη ζωή της; «Ένα βράδυ μού ήρθε η φώτιση, σαν απάντηση στις αναζητήσεις της ψυχής μου. Έτσι, έδωσα εξετάσεις στο Εθνικό και πέρασα στη δεκάδα από τα εννιακόσια άτομα» λέει.
