Μία εκδήλωση προς τιμήν της Καίτης Κωνσταντίνου που «έφυγε» πριν από έναν χρόνο από τη ζωή χτυπημένη από καρκίνο πραγματοποιήθηκε στην γενέτειρά της, το Αίγιο. Ανάμεσα στους ομιλητές ήταν και ο καλός της φίλος και συνάδελφος, Μιχάλης Ρέππας, ο οποίος λύγισε δημοσίως μιλώντας για εκείνη.
Ο Μιχάλης Ρέππας ανέβηκε στο βήμα και μίλησε για την Καίτη Κωνσταντίνου, χαρακτηρίζοντας την ως έναν άνθρωπο που άκουγε πάντα τους άλλους.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
«Γενικώς, η Καίτη δεν μιλούσε, εκφραζόταν χωρίς λέξεις. Και καταλάβαινες πάντα τι της αρέσει και τι τη διαόλιζε. Αλλά η Καίτη, κυρίως άκουγε. Μπορούσες να της μιλάς, να της εκμυστηρευτείς οτιδήποτε.
Αυτή η κάπως αμίλητη φιλία με έδενε μαζί της όλα αυτά τα χρόνια και επειδή δεν μιλούσε, κι εγώ δεν της είπα ποτέ ότι την εκτιμώ, πόσο την εκτιμούσα και πόσο ψηλά την είχα για τη σεμνότητά της και την ακεραιότητά της», ο Μιχάλης Ρέππας στο βήμα της εκδήλωσης και ξέσπασε σε κλάματα.
Αμέσως μετά, ο γνωστός καλλιτέχνης αναφέρθηκε ξανά στην κάμερα για την αδικοχαμένη ηθοποιό.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
«Μη νομίζετε ότι το έχω συνειδητοποιήσει. Δεν ξέρω… κάτι υπάρχει, ένας μηχανισμός μέσα μου, που ενώ ξέρω τι έχει συμβεί είναι σαν να μην ξέρω κιόλας», σχολίασε στη συνέχεια ο Μιχάλης Ρέππας, μιλώντας στην κάμερα της εκπομπής για τον θάνατο της Καίτης Κωνσταντίνου.
«Δεν το φαντάστηκα ποτέ ότι “Η κατάρα της Τζέλας Δελαφράγκα” θα ήταν η τελευταία της δουλειά και η ίδια δεν το πίστευε.
Ήταν η προσωποποίηση της αξιοπρέπειας και της δύναμης, δεν ήθελε με τίποτα να λυγίσει και να τη λυπούνται. Η Καίτη ήταν και πάρα πολύ σεμνή και δεν έκανε “φτήνιες”, ούτε για να τη λυπηθούν ούτε για να τραβήξει το ενδιαφέρον. Τώρα, πραγματικά, ήταν αξιοθαύμαστο το πώς αντιμετώπισε το τέλος. Και πραγματικά είναι ένα παράδειγμα για μένα, γιατί όλοι κάποια στιγμή θα ηττηθούμε τελικά, το ζήτημα είναι να σταθούμε με αξιοπρέπεια. Και νομίζω ότι η Καίτη ήταν αξιοπρεπής μέχρι τελευταία στιγμή», πρόσθεσε ο Μιχάλης Ρέππας.
