Οι επώνυμοι τα βγάζουν όλα και μιλούν για την πόλη τους! Η Αθήνα που τους γοητεύει, που τους συναρπάζει και που ενίοτε τους πληγώνει. Μια πρωτοβουλία του free press Lifο η οποία έχει γίνει πλέον trend και αν μη τι άλλο μας δίνει όμορφα αισθητικά αποτελέσματα.
Η ιδέα για το Naked City γεννήθηκε από τη δουλειά του Spencer Tunick. Πρόκειται για τον Αμερικανό καλλιτέχνη που δημιουργεί γιγαντιαία ταμπλό βιβάν από γυμνούς ανθρώπους σε κεντρικά σημεία των μητροπόλεων του πλανήτη. Χιλιάδες γυμνά σώματα ακίνητα, συνήθως ξαπλωμένα, δημιουργούν αλλόκοσμους σχηματισμούς στα αστικά τοπία – στην Έκτη Λεωφόρο της Νέας Υόρκης, μπροστά στο Μουσείο «Φρίντα Κάλο» του Μέξικο Σίτι, στο Σίδνεϋ, στο Καράκας, στη Βαρκελώνη, στο Σάο Πάολο, στη Μόσχα – ένα εξελισσόμενο ινσταλέισον, που έχει γίνει σε 75 σημεία από το 1992 μέχρι σήμερα.
Γιατί το γυμνό από μόνο του δεν είναι καθόλου χυδαίο! Και αυτή η καμπάνια για την Αθήνα το αποδεικνύει.
Πηνελόπη Αναστασοπούλου: «Η Αθήνα μ’ αρέσει γιατί μ’ έχει μάθει να ζω μέσα απ’ τις αντιθέσεις κι έτσι να ισορροπώ. Πίσω απ’ όλα τα γκρι έχει πάντα τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Πάνω απ’ όλη τη μιζέρια, την γκρίνια και τη μετριότητα έχει πάντα την Ακρόπολη. Δίπλα απ’ το κλουβί μου έχει πάντα τον Λυκαβηττό και τον οικισμό Παπανδρέου. Και γύρω γύρω θάλασσα».
Κορινθίου «Στην Αθήνα μού αρέσουν οι βόλτες στην Πλάκα και στην Ηρώδου Αττικού, ιδιαίτερα το βράδυ, που είναι φωτισμένη η Ακρόπολη».
Λυδία Παπαϊωάννου: «Αυτό που αγαπάω στην Αθήνα είναι τυχαία σημεία της πόλης στα οποία έχουν συμβεί σημαντικά πράγματα για μένα και από τότε, όποτε περνάω, συγκινούμαι. Ένα ξεχαρβαλωμένο πασσαλάκι έξω από το Yoga Bala όπου καθόμουν όταν με χτύπησε ο έρωτας κατακούτελα, το δρομάκι που έμενα στην Πλάκα γιατί έχουμε γελάσει με τους φίλους μου τόσο που σχεδόν τα κάναμε πάνω μας, ένα παρκάκι στα Βριλήσσια όπου με φίλησαν για πρώτη φορά…».
