Γεια σας!
Ονομάζομαι Σοφία και είμαι 20 χρονών. Από τα 16 μου είχα μια σχέση (αν μπορώ να πω αυτό το πράγμα σχέση) με ένα παιδί που ήταν 23 τότε. Στην αρχή απλά μιλούσαμε συνέχεια -κάθε μέρα. Μου έστελνε αυτός πάντα. Μετά πήρα κι εγώ μπρος…
Μετά τα τακτικά “τι κάνεις” και τα νέα μας, άρχισε να μου λέει ότι με αγαπάει και χίλια δυο πράγματα που δεν τα λες έτσι χωρίς να τα σκέφτεσαι.
Είχαμε την απόσταση ανάμεσά μας και οπότε δεν είχαμε αυτήν τη λεγόμενη σχέση που θα θέλαμε να έχουμε. Έπειτα έκανε αυτός τη ζωή του κι εγώ τη δική μου αλλά συνεχίζαμε να μιλάμε αν όχι κάθε μέρα, σχεδόν τακτικά.
Να μην τα πολυλογώ, εγώ τώρα είμαι 20 και αυτός 26. Είναι αρραβωνιασμένος και σε λίγο ΠΑΤΕΡΑΣ. Δεν έχει σταματήσει να μου μιλάει, ξέρουμε την κατάσταση και οι δύο. Του έχω πει ότι πρέπει να το σταματήσουμε αλλά πότε δεν γίνεται. Νιώθω χάλια και για τη “γυναίκα” του και για αυτόν αλλά και για έμενα.
Τα σχόλια θα είναι επικριτικά το ξέρω αλλά και πάλι ζητώ τη βοήθειά σας.
Συγνώμη αν σας κούρασα. Ευχαριστώ εκ των προτέρων.
Σοφία
