«Μπήκα στο λεωφορείο και βλέπω μπροστά μου έναν κύριο τροφαντούλη και ζουμερούλη και γλυκούλη να με κοιτάει από πάνω μέχρι κάτω κι εγώ αρχίζω και τσαντίζομαι. Και λέω τι με κοιτάει αυτός; Είναι κανένας ανώμαλος; Τι φάση; Με πιάσανε τα νεύρα μου. Άλλαξα θέση. Με πλησίασε και μου λέει ότι…
«Με πλησίασε και μου λέει… είμαι ο Μιχάλης Ασλάνης! Του λέω σκασίλα μου, δεν σας ξέρω»
«Με κοιτούσε από πάνω μέχρι κάτω κι εγώ αρχίζω και τσαντίζομαι. Και λέω τι με κοιτάει αυτός; Είναι κανένας ανώμαλος;».
