«Θυμάμαι την ευθύτητά του, την οξυδέρκειά του, τον άψογο επαγγελματισμό του και τις σοφές του συμβουλές, τις οποίες αν είχα ακούσει θα είχα γλιτώσει από αρκετά δεινά στη ζωή μου. Στη μνήμη μου, επίσης, θα μείνει για πάντα χαραγμένη η τελευταία φορά που τον συνάντησα στο νοσοκομείο “Σωτηρία” και η ευχή του που μου έδωσε λίγο πριν “φύγει”…
«Ο Γιώργος Ζαμπέτας μου άφησε τεράστια “προίκα”! Όσο ζω θα μπορώ να μιλάω περήφανα»
«Επειδή πρόλαβα να ζήσω και να δουλέψω στις καλές εποχές του ελληνικού τραγουδιού…»
