«…μέχρι να υπογράψεις κάτι δεν μπορείς να είσαι σίγουρος».
«Ένα παιδί που ξεκινάει τώρα στο χώρο της υποκριτικής πρέπει να έχει συνειδητότητα για το ότι διαλέγει μια δυστυχισμένη ζωή. Το λέω τόσο ωμά γιατί έτσι το βιώνω. Εγώ, από τη μία, θα ήμουν δυστυχισμένη αν δεν το έκανα γιατί δεν θα μπορούσα να εκφραστώ και να δημιουργήσω, επειδή είναι ζωή για εμένα αυτό. Και από την άλλη, δυστυχισμένη γιατί μονίμως ζω με έναν φόβο και ανασφάλεια. Μπορεί να δουλέψω δύο χρόνια και μετά να μην ξαναδουλέψω. Υπάρχουν δυσκολίες και θέλει απίστευτη ψυχική δύναμη, πείσμα και δουλειά. Και οι συνθήκες εργασίας δεν είναι ιδανικές…
