Προ ημερών παραδόθηκε από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης στον ΑΔΜΗΕ η μελέτη επάρκειας συστήματος, ένα κείμενο που θα αποτελέσει τον οδηγό για τις αποφάσεις που θα ληφθούν τα επόμενα χρόνια στον ενεργειακό τομέα της χώρας μας.
Ένα από τα κεντρικά ερωτήματα που κλήθηκε να απαντήσει η μελέτη του Πανεπιστημίου είναι το κατά πόσο η διείσδυση των μονάδων αποθήκευσης ενέργειας (μπαταρίες και αντλησιοταμίευση) θα οδηγήσουν σε εξοβελισμό των μονάδων αερίου όσον αφορά την υπηρεσία ευελιξίας που παρέχουν σήμερα. Πρόκειται για μια σημαντική συνδρομή προς το σύστημα, η οποία έχει στόχο την εξισορρόπηση της παραγωγής των ΑΠΕ, που αυξομειώνεται διαρκώς στο χρόνο.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Όπως είναι φυσικό, ο ΑΔΜΗΕ ως διαχειριστής θα λάβει σοβαρά υπόψη τα όσα αναφέρει η μελέτη, προτού προχωρήσει εν τέλει στις συστάσεις του προς το ΥΠΕΝ.
Σύμφωνα με τα όσα δήλωσε ο καθηγητής του ΑΠΘ, Παντελής Μπίσκας, το συμπέρασμα που βγαίνει από τη μελέτη είναι ότι οι δύο αυτές τεχνολογίες (αέριο – αποθήκευση) είναι έντονα ανταγωνιστικές μεταξύ τους.
Τα σενάρια δείχνουν ότι όσο περισσότερο αυξάνονται οι εγκαταστάσεις της αποθήκευσης, τόσο απομειώνεται η εμπορική βιωσιμότητα των μονάδων αερίου. Το πρόβλημα αναμένεται πιο έντονο για το έτος 2030, όταν και οι συγκεκριμένοι σταθμοί θα είναι ζημιογόνοι. Υπάρχουν, πάντως, σενάρια που το εντοπίζουν ήδη από το 2028. Σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου, με ορίζοντα το 2035, οι προβλέψεις είναι λιγότερο συγκεκριμένες, με ορισμένες να δείχνουν βιωσιμότητα και άλλες όχι.
Ως αποτέλεσμα, ο ΑΔΜΗΕ και το υπουργείο θα κληθούν να αποφασίσουν αν θα χρειαστεί ένας μηχανισμός ισχύος που θα αποζημιώνει τις μονάδες αερίου για το επίμαχο χρονικό διάστημα, ώστε να συνεχίσουν να επιτελούν το ρόλο της εφεδρείας. Παράλληλα, σημασία έχει και το ύψος του εν λόγω μηχανισμού, ο οποίος θα πρέπει πρώτα να λάβει το πράσινο φως των Βρυξελλών προτού εφαρμοστεί στη χώρα μας.
