Στο θέμα των διοδίων προκειμένου να διέρχονται τα πλοία από τα Στενά του Ορμούζ, συζητήθηκε σήμερα (8.7.2026) μεταξύ άλλων στο συνέδριο του Ecocomist, με σχετικές αναφορές από τον ιδρυτή και πρόεδρο της Capital Maritime & Trading Corp. Βαγγέλη Μαρινάκη και την πρόεδρο και διευθύνουσα σύμβουλο της Navios Maritime Partners, Αγγελική Φράγκου.
Στη συζήτηση που είχε θέμα τις προκλήσεις στο εμπόριο και τη γεωπολιτική, οι 2 επιχειρηματίες αναφέρθηκαν στις προοπτικές της ναυτιλίας εν μέσω γεωπολιτικών αναταράξεων και συνεχών κρίσεων, αλλά έδωσαν απαντήσεις και για το επίκαιρο θέμα -λόγω των εξελίξεων στο Ιράν- με το ενδεχόμενο θέσπισης χρεώσεων στα πλοία που μεταφέρουν φορτία από τα Στενά του Ορμούζ.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Αναφερόμενος στην ύπαρξη ενός δασμού διοδίων για τα πλοία και το βαθμό στο οποίο μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο, ο κ. Μαρινάκης αναφέρθηκε από το βήμα του Economist στην πρόταση που δημοσιοποίησε κατά τη διάρκεια των Ποσειδωνίων την οποία έστειλε στην κυβέρνηση και στον κύριο Τραμπ όπως είπε.
- Πρώτα από πολλά ήταν μία πρόταση, η οποία αναφέρθηκε κατά την διάρκεια των Ποσειδωνίων πριν από ένα μήνα εδώ στην Αθήνα. Επίσης, έστειλα την εν λόγω πρόταση και στην κυβέρνηση είναι κάτι καταγεγραμμένο και επίσημο. Πιστεύω ότι είναι το σωστό, ακόμη το έχω προτείνει και στον κ. Τραμπ και μπορώ να αιτιολογήσω το επιχείρημα μου. Πρώτα από όλα τώρα, αλλά και για μία σειρά ετών, πληρώνουμε αρκετά, είτε υπήρχε πόλεμος, είτε όχι, λόγω του κινδύνου που έχει το εμπόριο στην περιοχή. Επί του παρόντος τα ασφάλιστρα είναι μεταξύ 1 εκατ. και 2 εκατ. και 3 εκατ. ανάλογα, εξαρτάται από την αξία του πλοίου και του εμπορεύματος. Είναι ένα σημαντικό έξοδο μια σημαντική δαπάνη. Πρώτον, έχοντας λοιπόν διόδια δεν χρειάζεται να πληρώσεις για τον κίνδυνο πολέμου, που όπως προείπα είναι αρκετά μεγάλο αντίτιμο.
- Δεύτερο, όταν έχουμε ελεύθερη πλοήγηση μπορεί να υπάρχουν πόλεμοι επί μακρόν για σειρά ετών χωρίς να υπάρχει καμία συνέπεια για την παγκόσμια οικονομία. Οι ηγέτες έχουν αρκετό χρόνο, ενώ ταυτόχρονα δεν βρίσκονται υπό πίεση για να διασφαλίσουν ότι θα έχουν μία συμφωνία σε σχέση με τα πυρηνικά όπλα ή σε σχέση με τη δημοκρατία, την ηγεσία ή και την ελεύθερη ναυσιπλοΐα.
- Το τρίτο στοιχείο, οι οικονομίες ήδη έχουν πληγεί στην Μέση Ανατολή, στην Ευρώπη δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τον πληθωρισμό και τις υψηλότερες τιμές στην ενέργεια, αλλά και στα προϊόντα που χρειαζόμαστε για την καθημερινότητα μας, τα σούπερ μάρκετ ή οπουδήποτε αλλού. Τι σημαίνει αυτό; Πρέπει να βρεθεί μία λύση, ήδη είμαστε σε ένα τέτοιο κόσμο για πάνω από 5 μήνες με κύρια προβλήματα. Έχουμε πολλούς πολέμους και επίσης το ποσό από αυτά τα διόδια θα μπορούσε να διαιρεθεί και αυτό βρίσκεται στην πρόταση, θα μπορούσε να διαιρεθεί και να κατανεμηθεί μεταξύ όλων των χωρών του Αραβικού κόσμου που ήδη έχουν υποστεί ζημιές και φυσικά ένα άλλο κομμάτι στις ΗΠΑ για τις τεράστιες δαπάνες για όλες τις πολεμικές επιχειρήσεις. Είναι μία αμοιβαία επωφελής κατάσταση για όλα τα εμπλεκόμενα μέρη και ο καθένας θα ήταν νικητής από αυτό και κατά κύριο λόγο φυσικά ο κόσμος και η παγκόσμια οικονομία.
Από την πλευρά της, η κα. Φράγκου αναφερόμενη στα Στενά του Ορμούζ τόνισε: «Θα υπάρχει ένας βραχυπρόθεσμος αντίκτυπος που σημαίνει ότι κι αν συμβεί βλέπετε ότι χώρες έχουν πιστοποίηση διότι μιλάμε για τα στενά του Ορμούζ, μιλάμε για 20 εκατομμύρια βαρέλια που είναι το 20% της παγκόσμιας κατανάλωσης και περίπου 20% του φυσικού αερίου. Άρα, κατά βάση πρέπει κανείς να έχει περισσότερους αγωγούς και περισσότερες εγκαταστάσεις αποθήκευσης που θα δημιουργηθούν, ενώ μεσοπρόθεσμα θα έλεγα ότι θα υπάρξουν νέες περιοχές όπου θα υπάρχει ένα ασφάλιστρο κινδύνου και νέες περιοχές θα δημιουργηθούν χωρίς κανένα κομμάτι κίνησης ή κολλήματος. Για παράδειγμα η Αργεντινή. Θα υπάρχει μια διαφοροποίηση των πηγών, στα πυρηνικά, στις ΑΠΕ λόγω της ανάγκης ενέργειας, άρα θα υπάρξουν αλλαγές και πιστεύω ότι πρέπει να έχουμε μία πραγματική πρόταση και θα δούμε πώς θα κινηθούμε προς τα εμπρός. Η ενέργεια είναι απαραίτητη τόσο για τις δαπάνες άμυνας, για τους στρατούς των χωρών, αλλά και για την Τ.Ν. Στη ναυτιλία τα πράγματα είναι γνωστά μπορούμε να κατασκευάσουμε καινούργια πλοία, αλλά αυτό που είναι το πιο σημαντικό είναι ποτέ δεν ξέρεις πότε θα συμβεί κάτι. Αλλά κοιτώντας με έναν θετικό τρόπο θα έλεγα ότι κάτι πολύ αρνητικό όπως η άμυνα για παράδειγμα, οι αμυντικές δαπάνες μπορεί να φέρουν έναν θετικό αντίκτυπο για την Ευρώπη. Δύο χρόνια πριν ήταν ανήκουστο για έναν Ευρωπαίο να μιλά τότε για αμυντικές δαπάνες, σήμερα όμως το ΝΑΤΟ έχει φτάσει 1,5 τρισ. δολάρια το 2025, 50% υψηλότερο από το 2015 και ήδη μιλάμε για το 5% που είναι μπροστά μας. Τί θα μας φέρει αυτό; θα μας φέρει μία καλύτερη μεταποίηση, τεχνολογίες και επίσης τεχνολογική καινοτομία. Όλα αυτά μπορεί να έχουν ένα πολύ θετικό αντίκτυπο στις τεχνολογίες επ’ ωφελεία και των πολιτών. Δεν το ξέρω γιατί, αλλά στο βάθος είμαστε αισιόδοξοι».
