Όμως το κακό είναι πως αριθμητικά δεν είναι τόσοι πολλοί ώστε να ικανοποιούν τις προϋποθέσεις για να υπάρξει συγκροτημένη πολιτική, ούτε συνιστούν μία κρίσιμη μάζα επενδυτών, ώστε να ασχοληθεί επισταμένα η δημόσια διοίκηση, ενώ είναι πολύ δύσκολο να υπάρξουν και άλλοι αφού οι πλούσιοι φρόντισαν πολύ νωρίτερα να κάνουν τις αγορές τους.
Εκείνοι, όμως που πραγματικά δείχνουν μεγάλη αγοραστική δραστηριότητα στους παραλιακούς δήμους της Αττικής είναι πλούσιοι Λιβανέζοι, Ιρανοί και Ρώσοι. Όπως έλεγε παράγοντας με γνώση του θέματος “αυτοί οι αλλοδαποί συντηρούν την αγορά ακινήτων η οποία διαφορετικά θα είχε καταρρεύσει, αφού οι Έλληνες δεν αγοράζουν και μόνο πωλούν”.
