Σε μία διαφορετική συνέντευξη γύρω από τα παιδικά, εφηβικά και φοιτητικά της χρόνια, αλλά και για την προσωπική αποκάλυψη που είχε κάνει στο παρελθόν σχετικά με τα ευρήματα που προέκυψαν μετά από τον έλεγχο μαστογραφίας, προχώρησε η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας Ειρήνη Αγαπηδάκη.
Μιλώντας στο Action24 κι αναφερόμενη στα συναισθήματα που βίωσε μετά τη μαστογραφία, η Ειρήνη Αγαπηδάκη εξομολογήθηκε τον φόβο της: «Εντοπίσαμε κάποια ευρήματα, οπότε τα παρακολουθώ. Θα ήταν ψέμα να πω ότι δεν τρόμαξα. Τρόμαξα με το άκουσμα ότι κάτι βλέπω, όπως λένε συνήθως οι γιατροί, αλλά η μεγάλη μου αγωνία ήταν πριν την εξέταση. Όμως, στο πρώτο άκουσμα, κάτι βλέπουμε εδώ, που τρομάζεις για λίγα δευτερόλεπτα, διαδέχεται το ό,τι κι αν είναι, αντιμετωπίζεται. Και φεύγει ένα βάρος. Γιατί όταν κάνεις πρόληψη και την κάνεις τακτικά όπως συστήνει ο γιατρός, τότε έχεις τη δύναμη, τον έλεγχο πάνω στη νόσο».
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
«Εγώ μερικές μέρες μετά τη διαδικασία αυτή, και αφού ενημερώθηκα πλήρως για το πρωτόκολλο που πρέπει να ακολουθώ με τις εξετάσεις μου, δεν νιώθω μόνο ανακουφισμένη. Νιώθω δύναμη. Νιώθω ότι έχω τον έλεγχο» πρόσθεσε η αναπληρώτρια υπουργός.
Κάνοντας μία αναδρομή στα φοιτητικά της χρόνια, η ίδια αποκάλυψε πόσες διαφορετικές δουλειές είχε κάνει προτού σπουδάσει: «τα πρώτα χρόνια μου είχε κολλήσει να γίνω νοσηλεύτρια. Δεν πήγε καλά αυτό γιατί το κομμάτι της ιατρικής με συναρπάζει αλλά δεν αντέχω τη θέα του αίματος και όλα αυτά που χρειάζεται να περάσεις για να γίνεις γιατρός ή νοσηλευτής. Τα χρόνια του λυκείου αποφάσισα να σπουδάσω ψυχολογία που έχει και αυτή μια ανατομική πλευρά, πρέπει να ξέρεις πώς λειτουργεί το νευρικό σύστημα».
«Δούλευα πριν ξεκινήσω τις σπουδές. Έχω κάνει πάρα πολλές. Τα κλασσικά σέρβις, πωλήτρια, φωτοτυπίες έβγαζα ένα φεγγάρι, καθαρίστρια, βοηθός λογιστηρίου, δεν τα θυμάμαι όλα», είπε.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η κυρία Αγαπηδάκη περιέγραψε, επίσης, και μια σοβαρή περιπέτεια υγείας που πέρασε όταν ήταν μόλις στην Γ’ Δημοτικού κι είχε πάθει περιτονίτιδα: «Παραλίγο να μου κοστίσει τη ζωή. Είχα πρόβλημα αναπνευστικό, σοβαρή επιπλοκή. Έμεινα αρκετούς μήνες στα νοσοκομεία. Είχα εκείνη τη χρονιά που επέστρεψα μια φοβερή δασκάλα που πραγματικά έχω προσπαθήσει με κάθε τρόπο να την ξαναβρώ, τη Σοφία Αποστόλου η οποία με έχει καθορίσει και σαν άνθρωπο».
Με αφορμή, μάλιστα, τη συζήτηση που έχει ανοίξει για την αντιμετώπιση της παιδικής παχυσαρκίας, σημείωσε ότι «στις φτωχές οικογένειες έχουμε περισσότερα παχύσαρκα παιδιά. Γιατί διαχρονικά οι φθηνότερες τροφές είναι και πιο ανθυγιεινές. Άρα είναι λογικό όταν μιλάμε για παιδική παχυσαρκία να έχουμε κατά νου αυτό τον παράγοντα και να στοχεύουμε πρώτα απ’ όλα εκεί», στη συνέχεια εξομολογήθηκε ότι «είχα δυσκολίες, δεν μπορούσα εύκολα να κάνω διάφορα αθλήματα που έκαναν άλλα παιδιά.
Δυσκολευόμουν αργότερα ως έφηβη γιατί είχα φτάσει κάποια στιγμή στη νεαρή ενήλική μου ζωή τα 100 κιλά. Οπότε ήταν αρκετά δύσκολα. Υπέφερα, είχα προβλήματα στα γόνατα, πρήζονταν τα πόδια μου. Θυμάμαι τον πόνο που είχα στα πόδια μου. Όταν είσαι 100 κιλά και πρέπει να είσαι όρθιος για να δουλεύεις σε διάφορες δουλειές τύπου σέρβις πονάει η μέση σου, τα γόνατά σου. Χαίρομαι που δεν έχω πια αυτούς τους πόνους. Υπέφερα αρκετά από αυτό. Ήταν και βασικός λόγος που πήρα την απόφαση να αδυνατίσω».
