οι Γάλλοι και οι Γερμανοί συμφωνούν μεταξύ τους να συμμετάσχουν στα πακέτα διάσωσης και οι ιδιώτες και έτσι εκτινάσσουν τα spreads στα ύψη, συμβάλλοντας έτσι στην ομηρία των κρατών καθώς γίνεται όλο και πιο δύσκολη η επάνοδός τους στο δανεισμό από τις αγορές.
Αυτό είναι το σκεπτικό της Τράπεζας των Διεθνών Διακανονισμών, την BIS που αναφέρει χαρακτηριστικά ότι αυτή η τακτική αποτελεί “έναν σοβαρό παράγοντα έντασης της κρίσης του χρέους στην ευρωζώνη”.
Η BIS επισημαίνει ότι “η άνοδος των σπρεντς των εν λόγω κρατών χρονική αφετηρία είχε την 18η Οκτωβρίου, όταν δηλαδή Βερολίνο και Παρίσι συμφώνησαν ότι στην (υποθετική) περίπτωση της αδυναμίας εξυπηρέτησης του κρατικού εξωτερικού χρέους από ένα κράτος στην ευρωζώνη, τότε θα ξεκινά το ‘κούρεμα’ των ομολόγων του ίδιου κράτους, τα οποία κρατούν, όμως, στα χέρια τους και ιδιώτες επενδυτές…”.
Αναφέρεται μάλιστα η ιστορία της Ιρλανδία όπου εμμέσως πλην σαφώς οι αναλυτές δείχνουν ότι το παιχβνίδι Γαλλίας και Γερμανίας ουσιαστικά οδήγησε στο μηχανισμό στήριξης την Ιρλανδία ήθελε δεν ήθελε καθώς έφτασαν τα spreads στα ύψη!
“Έστρεψαν τους προβολείς προς το ιρλανδικό τραπεζικό σύστημα, με ‘παράπλευρη απώλεια’ να αυξηθούν γρήγορα τα σπρεντς των ομολόγων της Πορτογαλίας και της Ισπανίας…ενώ
δημιουργήθηκαν και ‘δεύτερες σκέψεις’ για τα ομόλογα της Ιταλίας και του Βελγίου”.
Μια ιστορία που θυμίζει περίπτωση Ελλάδας, μια ιστορία που μάλλον εξηγεί πως οδηγηθήκαμε στο διαβόητο μνημόνιο και γιατί η χώρα (όλοι μας) βιώνει όσα βιώνει.
