Αφορμή για τις δηλώσεις της κυρίας Κεραμέως ήταν η εισήγηση του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, Κώστα Γαβρόγλου, στην Έκτακτη Σύνοδο των Πρυτάνεων.
“Η εισήγηση του Υπουργού Παιδείας επιβεβαιώνει δυστυχώς ότι η πολιτική της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, όπως και σε κάθε άλλο πεδίο πολιτικής, διακρίνεται για τις χαμηλές προσδοκίες της.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Βραχυπρόθεσμη μικροδιαχείριση, ανακύκλωση ευχολογίων, αποσπασματικές διευθετήσεις, απουσία οράματος και συνεκτικού σχεδίου για το μέλλον, επισημαίνει η Νίκη Κεραμέως και προσθέτει:
“Αναμένουμε, βεβαίως, την εξειδίκευση των προτάσεων του Υπουργείου για να τοποθετηθούμε αναλυτικά, δεδομένου ότι πολλές από αυτές είναι ασαφείς και αφήνουν αναπάντητα ερωτήματα.
Ωστόσο, αρκετές εξαγγελίες προκαλούν ήδη ιδιαίτερη ανησυχία, καθώς κινούνται σε τροχιά απορρύθμισης του νομοθετικού πλαισίου για την Ανώτατη Εκπαίδευση, το οποίο αγκαλιάστηκε από τη μεγάλη πλειοψηφία του πολιτικού κόσμου και της εκπαιδευτικής κοινότητας”.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ενδεικτικά:
– Το πλαίσιο για τις μεταπτυχιακές σπουδές περιλαμβάνει πλέγμα ασφυκτικών και υπέρμετρα περιοριστικών ρυθμίσεων, ως αποτέλεσμα εμπεδωμένων πλέον αγκυλώσεων και ιδεοληψιών της Κυβέρνησης, που μπορεί να βραχυκυκλώσουν τα Πανεπιστήμια και να καταστήσουν τα μεταπτυχιακά τους προγράμματα μη ανταγωνιστικά. Και φυσικά ουδείς λόγος, ούτε βεβαίως και συγκεκριμένα κίνητρα, για εξωστρέφεια, υιοθέτηση πετυχημένων διεθνών πρακτικών, διασύνδεση με αγορά εργασίας, ουσιαστική εσωτερική και εξωτερική αξιολόγηση.
– Ορισμένες από τις εξαγγελθείσες ρυθμίσεις για τη διοίκηση των Ιδρυμάτων, αλλά και την εκλογή και εξέλιξη μελών Δ.Ε.Π., είτε δεν είναι λειτουργικές, είτε παραπέμπουν σε διαδικασίες που δεν συνάδουν με πρότυπα αξιοκρατίας.
– Μετά την υποβάθμιση και αποψίλωση των Συμβουλίων Ιδρύματος από ουσιαστικές αρμοδιότητες, έρχεται τώρα και η τυπική κατάργησή τους.
– Ανησυχητικά θολό είναι το τοπίο αναφορικά με το ρόλο και τις αρμοδιότητες των λεγόμενων «Περιφερειακών Συμβουλίων Ανώτατης Εκπαίδευσης». Αναπτυξιακά εργαλεία που προάγουν την έρευνα και καινοτομία, αξιοποιώντας τυχόν συνέργειες και οικονομίες κλίμακος σε περιφερειακό επίπεδο, θα ήταν καλοδεχούμενα. Όχι, όμως, και νέες, υπερκείμενες, δυσκίνητες και γραφειοκρατικές δομές, που θίγουν το αυτοδιοίκητο των Ιδρυμάτων (π.χ. μέσω νέων μηχανισμών θεσμικού ελέγχου και ελέγχου της ροής χρηματοδότησης).
Για τη Νέα Δημοκρατία, η αναβάθμιση του Δημόσιου Πανεπιστημίου αποτελεί βασική προτεραιότητα της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Με ισότητα ευκαιριών, αξιοκρατία, ελευθερία, αποτελεσματικότητα και διαφάνεια.
Για να ξεφύγουμε από τη θλιβερή εσωστρέφεια, τις ιδεοληψίες και τις εμβαλωματικού τύπου ρυθμίσεις, που κρατούν δέσμιο το εκπαιδευτικό μας σύστημα και ακυρώνουν την αναπτυξιακή του προοπτική.”
