Η πρώην Πρόεδρος Ζωή και ο κακός λύκος…

Λυπήθηκε για την εικόνα της πρώην Προέδρου Ζωής.

-Που ήταν εκείνο το αγέρωχο, μέχρι προσβολής βλέμμα της.

-Που ήταν εκείνο το σαρδόνιο χαμόγελο που απέπνεε σιγουριά και καμιά φορά περιφρόνηση (του τύπου ποιος είσαι εσύ που…).

-Που ήταν εκείνο το υπερήφανο τίναγμα του τσουλουφιού όταν έπεφτε στα μάτια.

-Πού ήταν εκείνος ο αέρας ¨όλα τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω¨.

-Πού ήταν εντέλει εκείνη η πρώην Πρόεδρος Ζωή που φόβιζε τα παιδάκια να φάνε το γάλα τους και ρωτούσε με εκείνο το ¨τι είπατε;¨ και κρύος ιδρώτας έτρεχε στη ραχοκοκαλιά του συνομιλητή.

Αχ βρε πρώην Πρόεδρε Ζωή θα μας λείψεις. Ηταν ανάγκη να πας με τους χαμένους; Δεν ήξερες εσύ μία μορφωμένη κοπέλα πως όποιος φύγει από το μαντρί τον τρώει ο λύκος;