Την υπεράσπιση της συλλογικής ηγεσίας με την αποτίμηση της προηγούμενης περιόδου συνέδεσε η Ρένα Δούρου, μιλώντας στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ. Η πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας χαρακτήρισε την απόφαση του Ιουνίου «βαθιά αριστερή επιλογή», απορρίπτοντας την αντίληψη ότι η συλλογική λειτουργία αποτελεί λύση ανάγκης για το κόμμα.
Η παρέμβασή της Ρένα Δούρου περιείχε σαφείς αιχμές για τον τρόπο άσκησης της ηγεσίας κατά το προηγούμενο διάστημα. Χωρίς να κατονομάσει πρόσωπα, υποστήριξε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έβαλε τέλος σε μια περίοδο πολιτικής ασάφειας, την οποία συνέδεσε με τη συρρίκνωση της κοινοβουλευτικής του παρουσίας και τον τραυματισμό του κόμματος.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η κριτική της, πάντως, δεν περιορίστηκε στην προηγούμενη ηγεσία. Η κ. Δούρου καταλόγισε ευθύνες και στα στελέχη που, όπως είπε, ανέχθηκαν νοοτροπίες ξένες προς την Αριστερά, επιτρέποντας στην προσωπική στρατηγική να υπερισχύσει της συλλογικής λειτουργίας. Στο ίδιο πλαίσιο, αμφισβήτησε την ταύτιση της κομματικής συνέπειας με την προσήλωση στον εκάστοτε αρχηγό, καθώς και την πρακτική να πιστώνονται οι νίκες στην ηγεσία και να επιμερίζονται οι ήττες στους υπόλοιπους.
«Δεν χρειαζόμαστε άλλους σωτήρες, χρειαζόμαστε συντρόφους», ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας ένα μοντέλο κόμματος στο οποίο τα μέλη συμμετέχουν στις αποφάσεις και δεν περιορίζονται στην αναμονή οδηγιών. Παρουσίασε, έτσι, τη συλλογική ηγεσία ως πολιτική επιλογή με περιεχόμενο και όχι απλώς ως οργανωτική διευθέτηση.
Παράλληλα, επιχείρησε να εκπέμψει μήνυμα αντοχής, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα εκπροσωπείται στην επόμενη Βουλή. Απέναντι στις προβλέψεις πολιτικής υποχώρησης, υποστήριξε ότι η χρησιμότητα του κόμματος κρίνεται από τους κοινωνικούς αγώνες και την προσφορά του.
Ως προς την αντιπολιτευτική κατεύθυνση, η πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας έθεσε ως στόχο την αλλαγή πολιτικής και όχι μόνο την αποχώρηση του πρωθυπουργού. Η αναφορά της στην ανάγκη ήττας της πολιτικής της Δεξιάς προσέδωσε ιδεολογικό περιεχόμενο στην παρέμβασή της, συνδέοντας την επόμενη ημέρα του ΣΥΡΙΖΑ με τη διατήρηση διακριτού αριστερού προσανατολισμού.
