Ο Πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης, κλείνοντας την ειδική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε με θέμα την «Ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα: Ιστορική Αναδρομή- Αναπτυξιακές Δυνατότητες» επεσήμανε ότι αυτό που «καίει» τώρα είναι η γρήγορη ολοκλήρωση της αξιολόγησης. Πρέπει είπε «να αποτινάξουμε αυτό το πλαίσιο της επιτήρησης το συντομότερο δυνατόν» και εντός «της επόμενης διετίας – τριετίας και βέβαια εντός του πλαισίου αυτής της θητείας της Βουλής να προχωρήσουμε στον αναπτυξιακό νόμο και τη δημιουργία αναπτυξιακού προτύπου…»
Ο κ. Νίκος Βούτσης, υπογράμμισε πως θα πρέπει «να αντιληφθούμε όλες οι πολιτικές δυνάμεις με όποιες ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές έχουμε, πως όσο η χώρα δεν βγαίνει από αυτό το πλαίσιο επιτήρησης και επιβολής τιμωρητικών πολλές φορές πολιτικών και μέτρων που μας επιβάλλονται, δεν μπορεί να υπάρξει μια μεγάλη προσδοκία για αναπτυξιακή πρωτοβουλία και προσπάθεια».
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Αναφερόμενος στην επιβολή του ΦΠΑ στα νησιά, ο Πρόεδρος της Βουλής επικαλέσθηκε και την προηγούμενη εμπειρία που είχε ως μέλος της Κυβέρνησης, λέγοντας πως «έγιναν πολύ σοβαρές συζητήσεις για το ΦΠΑ στα νησιά. Ήταν μια απαίτηση των ετέρων μας στα όρια της τιμωρίας παρόλο που αφορούσε και έπληττε το συγκριτικό τουριστικό πλεονέκτημα που διαθέτει η χώρα μας. Οι Θεσμοί όμως δεν δεχόντουσαν ούτε ισοδύναμα… Υπήρχε μεγάλη ένταση και πίεση από την άλλη πλευρά…».
Ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Νίκος Βούτσης, μάλιστα, για να καταδείξει την «τιμωρητική» πολιτική των Θεσμών ανέφερε και μια άλλη εμπειρία που είχε όταν «μας ζητούσαν να πάρουμε πίσω τη νομοθεσία για τους νέους ασφαλισμένους, όταν οι μισοί μηχανικοί δεν μπορούσαν να γραφτούν στο ΤΣΜΕΔΕ, το ίδιο συνέβη και με τους δικηγόρους… αυτές όμως οι απαιτήσεις και οδηγούν τη χώρα σε τελμάτωση».
Ο κ. Νίκος Βούτσης, συμπλήρωσε χαρακτηριστικά πως «μέχρι σήμερα, σε όλη την περίοδο της Ανθρωπότητας πάντα υπήρχε ένα στοιχείο. Η κάθε γενιά, ρεαλιστικά να έχει μεγαλύτερες προσδοκίες από την προηγούμενη. Είναι η πρώτη φορά που η νέα γενιά ξεκινάει με ψαλιδισμένες προσδοκίες. Ακούμε το επιχείρημα από τις μεγαλύτερες ηλικίες εργαζομένων ότι θα πρέπει να παίρνουμε συντάξεις αυτά που δώσαμε. Όμως θα πρέπει να δώσουμε την ευκαιρία και στη νέα γενιά να έχει εργασία και μισθό για να μην πάνε ως φτηνό εργατικό δυναμικό στην κυρία Μέρκελ, τον κ. Κάμερον και στην υπόλοιπη Ευρώπη…».
