Νικόλας Φαραντούρης: Η απάντηση στα δημοσιεύματα για την απόσπαση της συζύγου του στην ελληνική αντιπροσωπεία της ΕΕ – «Έγινε νόμιμα»

Η απόσπαση της συζύγου ΜΟΥ, Θεοδώρας Αϊβάζογλου, στη Μόνιμη Ελληνική Αντιπροσωπεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση «έγινε νόμιμα», τονίζει ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νικόλας Φαραντούρης, απαντώντας του σε χθεσινό δημοσίευμα της εφημερίδας «Δημοκρατία» και «των συναφών αναφορών που ακολούθησαν».

Όπως αναφέρει ο Νικόλας Φαραντούρης σε ανάρτησή του στο Facebook σήμερα Σάββατο (4.7.26) ότι «η Θεοδώρα Αϊβάζογλου είναι καταξιωμένη οικονομολόγος, απόφοιτος Οικονομικών του Πανεπιστημίου Αθηνών και του LSE με υψηλή εξειδίκευση και πολυετή εμπειρία στη δημόσια διοίκηση» και ότι «η απόσπασή της έγινε νόμιμα, κατόπιν επίσημης πρόσκλησης της ίδιας της Μόνιμης Ελληνικής Αντιπροσωπείας (ΜΕΑ), με αριθμό πρωτοκόλλου 8002/22.12.2025, για την κάλυψη επειγουσών αναγκών στελέχωσης της Μονάδας Οικονομικής Πολιτικής και με τις απολαβές και μόνο που προβλέπονται για τους αποσπασμένους υπαλλήλους».

Σύμφωνα με τον ευρωβουλευτή, «η πρόσκληση εκδόθηκε λόγω του αυξημένου και κρίσιμου φόρτου εργασίας που αντιμετωπίζει η ΜΕΑ το 2026, εν μέσω κρίσιμων διαπραγματεύσεων για το νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2028-2034 και της ελληνικής συμμετοχής σε θέματα ευρωπαϊκού προϋπολογισμού, οικονομικής διακυβέρνησης και δημοσιονομικής πολιτικής».

Επιπλέον, αναφέρει ότι «η ίδια η ΜΕΑ ζήτησε την άμεση ενίσχυση της Μονάδας Οικονομικών με εξειδικευμένο προσωπικό, και η Θεοδώρα Αϊβάζογλου, μαζί με ένα ακόμη εξειδικευμένο στέλεχος του Υπουργείου Οικονομικών, επιλέχθηκε βάσει των απολύτως αναγκαίων τυπικών και ουσιαστικών προσόντων της, μέσω των προβλεπόμενων διαδικασιών των συναρμόδιων Υπουργείων. Εκδόθηκε Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) που δημοσιεύθηκε. Δημοσιεύθηκε επίσης κανονικά στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ, σε αντίθεση με όσα αναληθώς γράφονται».

Ο κ. Φαραντούρης παραθέτει το βιογραφικό της συζύγου του και σχολιάζει μεταξύ άλλων ότι «είναι θλιβερό και αποκαλυπτικό, γυναίκες σαν τη Δώρα να γίνονται στόχος ανδρών με πλαστά πτυχία ή ανύπαρκτα προσόντα, που για χρόνια πληρώνονταν από το κράτος επειδή, κατά δήλωσή τους, ήταν “όμορφοι”, και που κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια».

«Δεν ήμασταν, δεν είμαστε και δεν πρόκειται να γίνουμε όλοι ίδιοι», αναφέρει.