Για τα μη κρατικά πανεπιστήμια αλλά και την ενίσχυση του δημόσιο μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης, μίλησε ο υπουργός Παιδείας, Κυριάκος Πιερρακάκης στην ΕΡΤ.
Όπως τόνισε ο Κυριάκος Πιερρακάκης «το δημόσιο πανεπιστήμιο είναι ναυαρχίδα.Αυξάνουμε τη χρηματοδότησή του μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης, απόγραφειοκρατικοποιούμε το δημόσιο πανεπιστήμιο, το διεθνοποιούμε, και ταυτόχρονα λύνουμε και το θέμα του κρατικού μονοπωλίου μαζί».
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Μάλιστα στο ερώτημα γιατί θεωρεί ότι θα αναβαθμιστεί η ανώτατη παιδεία από τη λειτουργία μη κρατικών ανώτατων Εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, απάντησε ως εξής: «Πρώτον, η Ελλάδα είναι ίσως η μόνη χώρα που δεν έχει μη κρατικά πανεπιστήμια. Εκ των πραγμάτων σε όλο τον κόσμο αυτή τη στιγμή αυτό έχει λυθεί. Αυτό όμως δεν λέει κάτι από μόνο του.
Η δεύτερη παράμετρος έχει να κάνει με το ποια είναι η κατάσταση στο πεδίο. Έχουμε 40.000 Έλληνες φοιτητές στο εξωτερικό. Αυτός ο αριθμός σε απόλυτα νούμερα είναι μεγαλύτερος από τον αντίστοιχο αριθμό των Ισπανών ή των Άγγλων. Η Πορτογαλία, που έχει συγκρίσιμο πληθυσμό, έχει πολύ λιγότερους, περίπου το ένα τέταρτο. Αυτό λοιπόν κάτι λέει γενικά για το σύστημά μας. Άρα εδώ δεν υπάρχει μια στρατηγική μόνο για τα μη κρατικά πανεπιστήμια. Υπάρχει μια στρατηγική για τα πανεπιστήμια.
«Να κάνουμε την Ελλάδα Περιφερειακό Κέντρο Εκπαίδευσης»
«Ναυαρχίδα» είναι το δημόσιο πανεπιστήμιο. Αυξάνουμε τη χρηματοδότησή του μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης, απόγραφειοκρατικοποιούμε το δημόσιο πανεπιστήμιο, το διεθνοποιούμε, και ταυτόχρονα λύνουμε και το θέμα του κρατικού μονοπωλίου μαζί.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Όλα αυτά μαζί θα μας δώσουν σαν δυνατότητα το να μείνουν εδώ οι περισσότεροι από αυτούς τους 40.000 Έλληνες που σπουδάζουν στο εξωτερικό. Αφετέρου, η Ελλάδα να κατακτήσει κάτι που δεν το έχει κατακτήσει. Κάτι που έχει κάνει -ας πούμε- η Κύπρος με έναν άλλο τρόπο: Να γίνει περιφερειακό κέντρο εκπαίδευσης».
Ενώ πρόσθεσε, ακόμη: «Ήδη έχουμε ξεκινήσει τη διεθνοποίηση του ελληνικού Δημοσίου Πανεπιστημίου. Πάρα πολλά μεταπτυχιακά τα οποία παρέχουμε είναι αγγλόφωνα. Θα πρέπει να κάνουμε και τα δύο. Θα πρέπει να παρέχουμε πολλά αγγλόφωνα προγράμματα, εφόσον τα ίδια τα πανεπιστήμια το επιθυμούν, να τα παρέχουν – αφενός. Αφετέρου να μπορούμε να παρέχουμε και τα ελληνόφωνα προγράμματα με εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, με τέτοιου τύπου δυνατότητες ανάμεσα σε άλλα, που θα προβλέπονται στο νέο μας νόμο, για να μπορέσουμε να κατακτήσουμε αυτό.
Τα παραρτήματα που έχουμε σήμερα είναι λίγο πάνω από 30 κολέγια. Τα κολέγια αυτά πράγματι παρέχουν επαγγελματικά δικαιώματα, δεν παρέχουν ακαδημαϊκά δικαιώματα».
Σχετικά με το τι θα αλλάξει για τους αποφοίτους και τα επαγγελματικά τους δικαιώματα, αποσαφήνισε: Όλα αυτά έχουν να κάνουν με το πώς κατά κάποιον τρόπο είχαμε αυτή την εξέλιξη μέσα στον χρόνο της πολιτικής της χώρας για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Γιατί στα κολέγια η χώρα «σύρθηκε» να αναγνωρίσει επαγγελματικά δικαιώματα μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέσω συγκεκριμένων κρίσεων των ευρωπαϊκών δικαστηρίων.
Και υπό αυτή την έννοια έχουμε ανισότητες σε αυτές τις οντότητες των κολεγίων. Κάποια θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι ποιοτικά, άλλα είναι πανεπιστήμια “του ενός ορόφου”. Θα έλεγε κανείς ότι στην ελληνική κοινή γνώμη, ο κόσμος δεν θεωρεί πανεπιστήμιο κάτι που είναι σε έναν όροφο.
(…) Έχουμε ήδη άνω των τριάντα δομών στην Ελλάδα που παρέχουν πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα. Η διαφοροποίηση είναι ότι δεν παρέχουν ακαδημαϊκά δικαιώματα. Εμείς θέλουμε μέσα από μια τελολογική ανάγνωση του Συντάγματος, υπό το φως του ενωσιακού δικαίου, η χώρα έμμεσα να ανακτήσει την κυριαρχία στο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Θέτοντας αυστηρά κριτήρια για τα παραρτήματα.
Λέγοντας, δηλαδή, ότι εφόσον είναι μη κερδοσκοπικά και εφόσον πληρούν μια σειρά από πολύ αυστηρές προϋποθέσεις, τις κοινά αποδεκτές προϋποθέσεις, σε συνάρτηση με την έγκριση της Εθνικής μας Ανεξάρτητης Αρχής για την Ανώτατη Εκπαίδευση, να δώσουμε και το ακαδημαϊκό δικαίωμα. Άρα, πλήρη ισοτιμία με τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια.
(…) Το επαγγελματικό δικαίωμα θα έλεγε κανείς ότι είναι το μείζον. Επειδή συνεχίζουμε να έχουμε αυτή την απαγόρευση, έστω και για το τελευταίο κομμάτι των ακαδημαϊκών δικαιωμάτων, αυτό γεννάει ένα διεθνές “σινιάλο” ότι η Ελλάδα είναι ένα έθνος εκπαιδευτικά ανάδελφο στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ότι έχει αυτή την ιδιαιτερότητα. Ακριβώς γι’ αυτό το λόγο, σημαντικές πρωτοβουλίες που θα μπορούσαν να έρθουν στη χώρα μας από μεγάλα ξένα πανεπιστήμια, δεν έρχονται διότι θεωρούν ότι έχουμε αυτήν την ιδιαιτερότητα ως προς το πώς έχουμε χειριστεί την πολιτική μας για την ανώτατη εκπαίδευση».
Στόχος μεγάλο κομμάτι θέσεων αναπληρωτών καθηγητών να γίνουν μόνιμες – Αλλά ακόμη δεν είμαστε εκεί
«Στόχος μας είναι να μπορέσουμε ένα μεγάλο κομμάτι αυτών των θέσεων εν τέλει να τις μετατρέψουμε σε μόνιμες θέσεις. Αλλά ακόμη δεν είμαστε εκεί» επισήμανε ο υπουργός Παιδείας Κυριάκος Πιερρακάκης, μιλώντας στην ΕΡΤ, αναφορικά με το ζήτημα των αναπληρωτών καθηγητών.
Συγκεκριμένα, είπε:
«Αυτό είναι ένα ζήτημα το οποίο το είδαμε να διευρύνεται τα χρόνια των μνημονίων, όπου δεν μπορούσαν να γίνουν μόνιμοι διορισμοί – υπήρξε μια αντιστροφή την προηγούμενη τετραετία. Την πρώτη τετραετία του Κυριάκου Μητσοτάκη είχαμε 28.000 μόνιμους διορισμούς στην εκπαίδευση, πολύ περισσότερους από τις αφυπηρετήσεις από όσους έβγαιναν στη σύνταξη.
Ένα μεγάλο κομμάτι του πώς έχει αυξηθεί αυτός ο αριθμός προέρχεται από τη μέριμνα της κυβέρνησης και προσωπικά του πρωθυπουργού να εστιάσει στην ειδική αγωγή. Περίπου 20.000 από τις προσλήψεις αναπληρωτών είναι στη λεγόμενη “παράλληλη στήριξη” στα ειδικά σχολεία. Δηλαδή ο αριθμός αυτός δεν υπήρχε πριν από τέσσερα χρόνια.
(…) Στόχος μας είναι να μπορέσουμε ένα μεγάλο κομμάτι αυτών των θέσεων εν τέλει να τις μετατρέψουμε σε μόνιμες θέσεις. Αλλά ακόμη δεν είμαστε εκεί. Αυτό που μπορώ να σας πω είναι να δούμε το κεκτημένο της προηγούμενης τετραετίας, όπου είχαμε πολύ περισσότερους διορισμούς απ ό,τι συνταξιοδοτήσεις απ ό,τι αφυπηρετήσεις και να ζητήσω από όσους μας βλέπουν να θεωρήσουν ότι αυτό το κεκτημένο, αυτή η λογική, θα επεκταθεί το επόμενο διάστημα, ακριβώς για να στηριχθεί καλύτερα η Παιδεία στη χώρα μας».
