Η συζήτηση για το τουρκολιβυκό μνημόνιο αποκτά πλέον και εσωκομματικό κόστος για την κυβέρνηση. Η δημόσια παραδοχή αποτυχίας από τον Δημήτρη Καλογερόπουλο δυσκολεύει την προσπάθεια του Μεγάρου Μαξίμου να αποδώσει αποκλειστικά σε αντιπολιτευτική σκοπιμότητα την κριτική για τους χειρισμούς του. Ταυτόχρονα, δίνει στην ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα την αφορμή να επαναφέρει ένα ευρύτερο ερώτημα για την εξωτερική πολιτική των τελευταίων ετών. Τι απέδωσε η στρατηγική του «δεδομένου συμμάχου» και πώς μεταφράστηκε η στήριξη των εταίρων σε ουσιαστική προστασία των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων;
Στο επιτελείο του Αλέξη Τσίπρα αντιμετωπίζουν τις τελευταίες εξελίξεις ως αποτέλεσμα μιας πολιτικής που υποτίμησε τις τουρκικές επιδιώξεις και επένδυσε υπερβολικά στις καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις. Γι’ αυτό και η αντιπαράθεση που επιλέγουν στην ΕΛΑΣ υπερβαίνει την αξιολόγηση ενός ακόμη διπλωματικού επεισοδίου. Αφορά τη στρατηγική με την οποία η Ελλάδα διεκδικεί ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η ρωγμή που βγήκε στον αέρα
Το «τον ήπιαμε» του Δημήτρη Καλογερόπουλου, χθες (22.10.26) στο MEGA, συμπύκνωσε με τρόπο ασυνήθιστο για κυβερνητικό βουλευτή την απογοήτευση για την εξέλιξη της υπόθεσης. Η πολιτική σημασία της φράσης βρίσκεται κυρίως στην προέλευσή της. Η αρνητική αποτίμηση διατυπώθηκε από το εσωτερικό της ΝΔ, την ώρα που η κυβέρνηση επιχειρούσε να αποκρούσει τις κατηγορίες περί διπλωματικής ήττας.
Η πλευρά Τσίπρα διαβάζει στην παρέμβαση αυτή μια ευρύτερη δυσφορία μέσα στην κυβερνητική παράταξη. Εκτιμά ότι η έκταση των αντιδράσεων δεν έχει ακόμη φανεί και ότι η δημόσια τοποθέτηση Καλογερόπουλου αποτυπώνει συζητήσεις που γίνονται με μεγαλύτερη ένταση μακριά από τις τηλεοπτικές κάμερες. Το πόσο βαθιά φτάνει αυτή η αμφισβήτηση μένει να αποδειχθεί. Η πρώτη δημόσια ρωγμή, ωστόσο, προσφέρει ήδη πολιτικό έδαφος στην αντιπολίτευση.
Η απάντηση Μαρινάκη και το αναπάντητο ερώτημα
Ο Παύλος Μαρινάκης επιχείρησε να μεταφέρει την αντιπαράθεση στις συνέπειες της ίδιας της κριτικής. Απαντώντας κυρίως στο ΠΑΣΟΚ, υποστήριξε ότι οι αναφορές σε ήττα νομιμοποιούν την επιχειρηματολογία της άλλης πλευράς. Επανέλαβε επίσης την κυβερνητική θέση ότι η έγκριση από τη λιβυκή Βουλή δεν μεταβάλλει τον παράνομο και ανυπόστατο χαρακτήρα του μνημονίου, επικαλούμενος τις ελληνικές διπλωματικές ενέργειες και τις συμφωνίες με Ιταλία και Αίγυπτο.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Στο επιτελείο του πρώην πρωθυπουργού αποδίδουν την οξύτητα της κυβερνητικής αντίδρασης στην πίεση που προκαλούν οι εξελίξεις. Θεωρούν ότι το Μαξίμου καλείται να εξηγήσει την απόσταση ανάμεσα στην εικόνα διπλωματικής ισχύος που προβάλλει και στις δυνατότητες της Τουρκίας να επαναφέρει τις διεκδικήσεις της.
Από τους ενεργειακούς σχεδιασμούς στην Κάσο
Στον πυρήνα της κριτικής βρίσκεται η σύγκριση της θέσης της χώρας το 2019 με τη σημερινή κατάσταση. Η ΕΛ.Α.Σ. υπενθυμίζει την προώθηση του EastMed, τον σχεδιασμό της ηλεκτρικής διασύνδεσης με την Κύπρο και τις περιφερειακές συνεργασίες της περιόδου Τσίπρα. Αντιπαραβάλλει σε αυτά την επιμονή της Άγκυρας στο τουρκολιβυκό μνημόνιο και τις τουρκικές παρεμβάσεις γύρω από την Κάσο, τις οποίες συνδέει με τα εμπόδια στην υλοποίηση κρίσιμων ενεργειακών έργων.
Η σύγκριση αυτή συγκροτεί το βασικό πολιτικό επιχείρημα του επιτελείου Τσίπρα.
Η «νέα εθνική πυξίδα» που περιγράφει η πλευρά Τσίπρα αποτελεί και την αιχμή της σύγκρουσής της με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Υποστηρίζει ότι η χώρα χρειάζεται αλλαγή στρατηγικής ώστε να προλαμβάνει δυσμενείς εξελίξεις και να περιορίζει τα περιθώρια δημιουργίας τετελεσμένων. Το τουρκολιβυκό, με την κριτική να ακούγεται πλέον και μέσα από τη ΝΔ, δίνει σε αυτή την αντιπαράθεση μεγαλύτερο πολιτικό βάρος.
