Σκληρή κριτική στην κυβέρνηση για τα εργασιακά και τη στεγαστική κρίση ασκεί με ανάρτησή της στα social media η Θεώνη Κουφονικολάκου, εκπρόσωπος Τύπου της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης.
Στο επίκεντρο της παρέμβασής της εκπροσώπου της ΕΛΑΣ, Θεώνης Κουφονικολάκου, βρίσκονται αναφορές της ευρωβουλευτή της ΝΔ, Ελεονώρας Μελέτη, για τους εργοδότες, αλλά και η τοποθέτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη για το στεγαστικό.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Με ειρωνικό τόνο, η κ. Κουφονικολάκου χαρακτηρίζει την ανάρτησή της «άλλη μια ψύχραιμη ανασκόπηση της εβδομάδας» και σχολιάζει την αναφορά σε εργοδότες που «εκβιάζονται». Κατά την ίδια, η συγκεκριμένη διατύπωση αποτυπώνει την απάντηση της ΝΔ στα προβλήματα των εργαζομένων.
«Μα γιατί αυτή είναι η απάντηση της ΝΔ στους εργαζόμενους», αναφέρει χαρακτηριστικά, απορρίπτοντας προκαταβολικά μια ενδεχόμενη ένσταση ότι η κριτική της περιορίζεται σε μία απομονωμένη φράση της κυρίας Μελέτη.
Η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ υποστηρίζει ότι οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν τις υψηλότερες ώρες εργασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη και το υψηλότερο ποσοστό άγχους και κατάθλιψης που συνδέονται με την εργασία.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Αντιπαραβάλλει αυτή την εικόνα με το ενδιαφέρον για τους εργοδότες που εμφανίζονται ως «εκβιαζόμενοι», καταλογίζοντας στην κυβέρνηση προτεραιότητες που δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες των εργαζομένων.
Στο δεύτερο σκέλος της ανάρτησης, η κ. Κουφονικολάκου στρέφει τα πυρά της στον πρωθυπουργό για τη διαχείριση της στεγαστικής κρίσης.
Κάνει λόγο για επτά χρόνια «αφόρητης στεγαστικής επιβάρυνσης», επισημαίνοντας ότι σε συγκεκριμένες περιοχές οι πολίτες είτε αδυνατούν να βρουν κατοικία είτε αναγκάζονται να διαθέτουν το μεγαλύτερο μέρος του μισθού τους για τη στέγασή τους.
Σχολιάζοντας την κυριακάτικη πρωθυπουργική ανασκόπηση, υποστηρίζει ότι ο κ. Μητσοτάκης παρουσιάζει μια ιδέα η οποία, όπως η ίδια ερμηνεύει τα λεγόμενά του, δεν είναι καν υλοποιήσιμη.
Με την καταληκτική φράση «και εις ανώτερα…», η εκπρόσωπος της ΕΛΑΣ εντείνει την κριτική της για την απόσταση που, κατά την ίδια, χωρίζει τις κυβερνητικές εξαγγελίες από την καθημερινότητα όσων πιέζονται από τις συνθήκες εργασίας και το κόστος κατοικίας.
