Αφήνοντας πίσω μας το πανέμορφο Οινοποιείο Διαμαντάκη, με τις γεύσεις και τις εικόνες να στριφογυρίζουν ακόμα στο μυαλό μας, το οδοιπορικό μας στα μονοπάτια του κρητικού αμπελώνα συνεχίζεται.
Η πυξίδα δείχνει τον Σάρχο Ηρακλείου, και η περιπέτεια μόλις αρχίζει.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Οινοποιείο Παρασκευάς: Η έκπληξη της παλαιωμένης τσικουδιάς και το «τιθασευμένο» Μανδηλάρι
Φτάνοντας στον Σάρχο, η πρώτη εικόνα που αντικρίζεις μόλις παρκάρεις είναι ένα μικρό, γραφικό χωριό γεμάτο λεμονιές και πορτοκαλιές. Εκεί μας περίμενε ο Νίκος Παρασκευάς. Ξεναγώντας μας στον χώρο, μας διηγήθηκε την ιστορία του οινοποιείου, το πώς παρέλαβε τη σκυτάλη από τον πατέρα του και πώς έκανε το μεγάλο βήμα της μετάβασης στο ποιοτικό, εμφιαλωμένο κρασί.
Κατεβαίνοντας στον χώρο παλαίωσης, η συζήτηση πήρε μια απρόσμενη τροπή. “Θα σε κεράσω τσικουδιά”, μου λέει ο Νίκος. Η απάντησή μου ήταν άμεση και ειλικρινής: “Δεν πίνω τσικουδιά. Γενικά δεν μου πολυαρέσουν τα αποστάγματα, προτιμώ το κρασί”. Χαμογέλασε. “Παλαιωμένη τσικουδιά έχεις δοκιμάσει;” με ρωτάει. Όταν του απάντησα πως όχι, επέμεινε να δοκιμάσω. Και κάπου εκεί, ήρθε η αποκάλυψη. Ήταν η πρώτη φορά που είχα να πω κάτι τόσο διθυραμβικό για ένα απόσταγμα! Το μάθημα της ημέρας; Αν δεν δοκιμάσεις κάτι, καλύτερα να μην το κρίνεις.
Η συνέντευξη συνεχίστηκε απολαυστικά, παρέα και με τον αδερφό του. Στο τέλος, δοκιμάσαμε το καταπληκτικό τους Μανδηλάρι. Μια ποικιλία διαβόητα δύσκολη και τραχιά, που όμως στα χέρια της οικογένειας Παρασκευά γίνεται ευκολόπιοτη και εξαιρετικά ευχάριστη. Η επίσκεψη έκλεισε με μια βόλτα στα αμπέλια, όπου ο καιρός είχε τα δικά του σχέδια. Παραλίγο να κολλήσουμε με το αμάξι στις λάσπες, αλλά… ταξίδι χωρίς περιπέτεια, είναι σαν φαγητό χωρίς αλάτι!
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Τι αξίζει να δοκιμάσετε: Εννοείται το Μανδηλάρι, για το εκπληκτικό βάθος και την πολυπλοκότητά του. Μεγάλη και ευχάριστη έκπληξη αποτελεί επίσης το Viognier τους, που δεν πρέπει να χάσετε.
Οινοποιείο Βεργίτσης: Οικογενειακή παράδοση και η «Ωραία Ελένη» των Δαφνών
Επόμενος σταθμός, οι ιστορικές Δαφνές και το Οινοποιείο Βεργίτσης. Μας υποδέχτηκε ο Μαρίνος, αναλαμβάνοντας να μας ξεναγήσει σε ένα καθαρά οικογενειακό οινοποιείο, όπου οι άνθρωποί του έχουν πάρει την αγάπη τους για το σταφύλι και την έχουν μετατρέψει σε εξαιρετικά παράγωγα, με απόλυτη έμφαση στο κρασί.
Καθώς ο Μαρίνος μου μιλούσε με πάθος για το κρασί και για τις γυναίκες της ζωής του (την κόρη και τη γυναίκα του), κατέφθασε ο πατέρας του, ο κύριος Απόστολος. Είναι από αυτούς τους ανθρώπους που μπορείς απλά να κάθεσαι ώρες να τους ακούς, πίνοντας τα κρασιά τους. Μας ταξίδεψε στο 1956, τότε που ο Νικόλαος Βεργίτσης, με περίσσιο μεράκι και πίστη στο αμπέλι, έκανε τα πρώτα του βήματα στα παραδοσιακά πατητήρια της εποχής.
Τι αξίζει να δοκιμάσετε: Από λευκά, το «Ξάμπελο», ένα Αθήρι αρωματικό και ευχάριστο, ένα κρασί που έχει πολλά να σου πει. Και από ερυθρά; Είμαστε στις Δαφνές, άρα τι άλλο από το ΠΟΠ Λιάτικο. Δεν θα πω πολλά για να μη γίνω γραφικός, αλλά το Λιάτικο είναι η “Ωραία Ελένη” του κρητικού κρασιού. Και όπως όλος ο κόσμος μιλούσε για την Ωραία Ελένη, έτσι θα μιλάμε κι εμείς αδιάκοπα για το Λιάτικο.
Heraklion Winery: Η σύγχρονη δύναμη και το κρασί του έρωτα
Αφήνοντας τις Δαφνές, ο δρόμος μάς οδήγησε στο Heraklion Winery. Μπαίνοντας, η εικόνα είναι επιβλητική: τεράστιες ανοξείδωτες δεξαμενές μαρτυρούν το μέγεθος της παραγωγής. Εκεί μας περίμενε ο Γιάννης (οινολόγος και γεωπόνος του οινοποιείου) μαζί με την Εβίνα, την υπεύθυνη του επισκέψιμου χώρου.
Ο Γιάννης μας εξήγησε ότι βρισκόμαστε σε ένα από τα πιο σύγχρονα, αλλά και μεγαλύτερα οινοποιεία στα Βαλκάνια. Βλέποντάς τον τόσο ετοιμόλογο και παθιασμένο, του έκανα την εξής ερώτηση: “Αν ήσουν ποικιλία σταφυλιού, ποια θα ήσουν;”. Η απάντησή του; “Το Μανδηλάρι. Είναι ζόρικη ποικιλία, αλλά αν την τιθασεύσεις, έχει να σου πει πολλά”.
Στη συνέχεια, η Εβίνα μάς ξενάγησε στον υπέροχο χώρο γευσιγνωσίας και μας αποκάλυψε το best seller τους: την Ερωφίλη. “Γιατί η Ερωφίλη;” ρωτήσαμε. “Γιατί πολύ απλά, είναι η θεά του έρωτα, και ποιος μπορεί να πει όχι σε έναν έρωτα;” μας απάντησε αφοπλιστικά.
Τι αξίζει να δοκιμάσετε: Ξεκινήστε οπωσδήποτε με την premium σειρά του κτήματος και συγκεκριμένα το Domenico Βιδιανό, μια καταπληκτική έκφραση της ποικιλίας. Φυσικά, μην παραλείψετε την Ερωφίλη, ένα μαγικό χαρμάνι από Λιάτικο και Μοσχάτο Σπίνας. Δύο ερωτεύσιμες ποικιλίες που ενώνονται για να δημιουργήσουν το απόλυτο κρασί του έρωτα.
Το οδοιπορικό μας στα οινοποιεία της Κρήτης συνεχίζεται με αμείωτο ενδιαφέρον. Μείνετε συντονισμένοι, γιατί η συνέχεια στο επόμενο άρθρο κρύβει εξίσου μεγάλες εκπλήξεις, σπουδαία κρασιά και ακόμα πιο “μεγάλους” ανθρώπους!
