Όπως ανακοίνωσε η κλινική, με μία αξονική τομογραφία ο πλαστικός χειρουργός της εντόπισε την ακριβή μορφή των χόνδρων στο αυτί του παιδιού, που έπασχε από μικροωτία, μία δυσπλασία που πλήττει πέντε ανά 10.000 παιδιά και δεν επιτρέπει στο εξωτερικό τμήμα του αυτιού να αναπτυχθεί.
Στη συνέχεια διαμορφώθηκε το σχήμα του πτερυγίου που έπρεπε να τοποθετηθεί και μέσω ενός προγράμματος τελευταίας γενιάς εκτυπώθηκε σε τρισδιάστατη μορφή. Προκειμένου να υπάρξει η μέγιστη δυνατή ακρίβεια στον σχεδιασμό του πτερυγίου, ελήφθη ως μοντέλο το αντίστοιχο της μητέρας.
Η τεχνική αναπτύχθηκε από την κλινική σε συνεργασία με το τμήμα βιομηχανικής μηχανολογίας του Πανεπιστημίου της Φλωρεντίας. «Για ένα παιδί με μία τόσο εμφανή δυσπλασία, η αισθητική αποκατάστασή του λαμβάνει μία μεγάλη ψυχολογική και κοινωνική σημασία. Το ίδιο δεν είχε πρόβλημα στην ακοή, όμως η δυσμορφία του οργάνου του δημιουργούσε μεγάλη ψυχική αναστάτωση», τόνισε ο δρ Φλάβιο Φλακίνι, που προέστη της επέμβασης.
Προτού καταλήξει στο χειρουργικό τραπέζι, η διαδικασία της επέμβασης είχε δοκιμασθεί μέσα από πολλές εξομοιώσεις τοποθέτησης. Αυτό βοήθησε τους πλαστικούς χειρουργούς να τελειοποιήσουν την τεχνική τους φθάνοντας στον βέλτιστο βαθμό ακρίβειας, μειώνοντας και τον χρόνο της επέμβασης, στις έξι ώρες, με τοπική αναισθησία.
Μετά την επιτυχία της επέμβασης, το ειδικό αυτό επεμβατικό τμήμα έχει προγραμματισμένη και δεύτερη με τη χρήση της τεχνολογίας της τρισδιάστατης εκτύπωσης προσθετικών μελών.
