Σημειώνεται ότι τα επιδημιολογικά, εντομολογικά και κλιματολογικά δεδομένα των τελευταίων ετών, υπογραμμίζουν την επιτακτική ανάγκη χάραξης εθνικής στρατηγικής και εκπόνησης ενός ολοκληρωμένου σχεδίου για την αντιμετώπιση της ελονοσίας, η οποία σύμφωνα με τους ειδικούς, αποτελεί σοβαρή απειλή για τη δημόσια υγεία.
Όπως αναφέρεται, το ενδεχόμενο επανεγκάταστασης της νόσου είναι υπαρκτό, διότι η χώρα αποτελεί τόπο διαμονής και εργασίας μεταναστών που προέρχονται από χώρες όπου ενδημεί η ελονοσία, και επίσης σε διάφορες περιοχές της χώρας υπάρχει ο κατάλληλος διαβιβαστής (κουνούπι), καθώς και εστίες αναπαραγωγής του.
Σύμφωνα με στοιχεία, το 2009 καταγράφηκαν συνολικά 51 κρούσματα ελονοσίας, εκ των οποίων τα 44 εισαγόμενα και τα 7 σε ασθενείς που δεν ανέφεραν ιστορικό μετακίνησης σε ενδημικές για την ελονοσία περιοχές. Το 2010, καταγράφηκαν 44 κρούσματα, 40 εισαγόμενα και 4 σε ασθενείς που δεν ανέφεραν ιστορικό μετακίνησης σε ενδημικές για την ελονοσία περιοχές, και το 2011 καταγράφηκαν 42 κρούσματα ελονοσίας σε ασθενείς που δεν ανέφεραν ιστορικό μετακίνησης σε ενδημικές για την ελονοσία περιοχές. Τo 2012 καταγράφηκαν 93 κρούσματα εκ των οποίων 73 ήταν εισαγόμενα (64 αφορούσαν σε μετανάστες από ενδημικές χώρας, 9 σε ταξιδιώτες σε ενδημικές χώρες και 20 κρούσματα είχαν ενδείξεις εγχώριας μετάδοσης), ενώ το 2013 είχαμε 25 κρούσματα, και το 2014 καταγράφηκαν συνολικά 38 κρούσματα, όλα εισαγόμενα.
Από τα παραπάνω επιδημιολογικά δεδομένα, προκύπτει ότι το ζήτημα της ελονοσίας αποτελεί μείζον ζήτημα δημόσιας υγείας, το οποίο χρήζει εξειδικευμένης αντιμετώπισης με συντονισμένες δράσεις.
