Όπως εξήγησε «το εσωτερικό του ματιού μας περιβάλλεται από μια γέλη (gel) που καλείται υαλοειδές, η οποία έρχεται σε άμεση επαφή με τον αμφιβληστροειδή. Η ωχρά κηλίδα αποτελεί την κεντρική περιοχή του αμφιβληστροειδούς που είναι υπεύθυνη για την ευκρινή μας όραση. Μεγαλώνοντας το υαλοειδές αποκολλάται βαθμιαία από τον αμφιβληστροειδή, μια διαδικασία που καλείται αποκόλληση του υαλοειδούς».
Στην αρχή αυτής της διαδικασίας ο ασθενής αναφέρει μια δυσκολία στην κεντρική του όραση, μια αδυναμία εστίασης σε λεπτομέρειες μιας εικόνας, καθώς και μια παραμόρφωση σε γραμμές τις οποίες εκλαμβάνει ως καμπύλες. Η θόλωση αυτή εξελίσσεται βαθμιαία σε ένα κεντρικό σκότωμα, όπου λείπει κυριολεκτικά ένα κομμάτι της εικόνας και υπάρχει πλήρης αδυναμία ανάγνωσης.
Τα καλά νέα, όπως είπε ο κ. Χαρώνης είναι ότι η διάγνωση του συνδρόμου υαλοειδοωχρικής έλξης γίνεται πλέον έγκαιρα με μια οφθαλμολογική εξέταση που περιλαμβάνει βυθοσκόπηση και εξέταση οπτικής τομογραφίας συνοχής (ΟCT), η οποία και επιβεβαιώνει την έλξη στην κεντρική περιοχή της όρασης, προλαμβάνοντας συνήθως την απώλεια όρασης στο δεύτερο μάτι.
Στα όψιμα στάδια της νόσου η θεραπευτική επιλογή παραμένει η χειρουργική αφαίρεση της έλξης με την μέθοδο της υαλοειδεκτομής.
Ωστόσο, στα αρχικά στάδια της πάθησης μπορεί να χορηγηθεί μία νεότερη βιολογική θεραπεία με οκριπλασμίνη, που συμβάλει σημαντικά ώστε να αποφευχθεί στις μισές –σχεδόν- περιπτώσεις το χειρουργείο. Η θεραπεία έχει ήδη εφαρμοστεί με επιτυχία σε 200 ασθενείς στη χώρα μας.
