Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ρικάρντο Οζόριο του Ιατρικού Κέντρου Langone του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Neurology” της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας, μελέτησαν 2.470 ανθρώπους ηλικίας 55 έως 90 ετών.
Τα άτομα αυτά χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες: όσοι είχαν Αλτσχάιμερ, όσοι βρίσκονταν στα πρώτα στάδια της ήπιας γνωστικής διαταραχής (που αποτελεί πρόδρομο της άνοιας και του Αλτσχάιμερ) και όσοι δεν εμφάνιζαν κανένα τέτοιο πρόβλημα.
Η μελέτη έδειξε ότι όσοι είχαν προβλήματα αναπνοής κατά τον ύπνο τους, όπως δυνατό ροχαλητό και περιόδους άπνοιας, διαγιγνώσκονταν με ήπια γνωστική διαταραχή ή Αλτσχάιμερ, πολύ νωρίτερα σε σχέση με τους ανθρώπους που δεν είχαν τέτοια αναπνευστικά προβλήματα στον ύπνο τους.
Συγκεκριμένα, όσοι δεν ανέπνεαν καλά στον ύπνο τους, ανέπτυσσαν ήπια γνωστική διαταραχή σε μέση ηλικία 77 ετών (έναντι 90 ετών για όσους ανέπνεαν κανονικά τα βράδια), ενώ επίσης εμφάνιζαν τη νόσο Αλτσχάιμερ σε μέση ηλικία 83 ετών (έναντι 88 όσων δεν είχαν νυχτερινά αναπνευστικά προβλήματα).
Σύμφωνα με τους ερευνητές, το ροχαλητό και η υπνική άπνοια είναι συνηθισμένα στους ηλικιωμένους, καθώς αφορούν πάνω από το μισό των ανδρών (52%) και πάνω από το ένα τέταρτο των γυναικών (26%).
Οι αμερικανοί επιστήμονες επεσήμαναν ότι όσοι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν ένα ειδικό μηχάνημα που τους επέτρεπε να κοιμούνται καλύτερα τα βράδια, εμφάνιζαν δέκα χρόνια αργότερα συμπτώματα ήπιας γνωστικής διαταραχής σε σχέση με όσους δεν είχαν καμία βοήθεια για το πρόβλημά τους.
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ – ΜΠΕ
