«Αρκεί να πειστεί μέσα του πως δεν υποθηκεύει το μέλλον των παιδιών του, δεν δίνει έναν σκληρό αγώνα, χωρίς νόημα, χωρίς να επιστρέφει αενάως στο μηδέν», διευκρινίζει.
Στη συνέντευξή του, ο προκαθήμενος της Εκκλησίας της Ελλάδος παρομοιάζει την Ευρώπη και την Ελλάδα ως «δύο αναπόσπαστες όψεις της ίδιας πέτρας που μέχρι πρόσφατα έμοιαζε ακατόρθωτο, να σπάσει στα δύο». Αναρωτιέται «αν είναι ικανή μία κακή “στροφή” του ποταμού, μία τόσο μικρή διαδρομή μέσα στους αιώνες, να αλλάξει τη ροή και τη σύσταση της πέτρας» και συμπληρώνει με βεβαιότητα: «Ασφαλώς και όχι. Όλα μπορούν να διορθωθούν. Γιατί στον ορίζοντα του ποταμού υπάρχει κάτι που μας ενώνει: η κοινή ευρωπαϊκή προοπτική. Αυτή η ενότητα που ίσως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να κάνουμε πράξη. Έλληνες και Ευρωπαίοι».
Αναφέρεται στην εποχή που γεννήθηκε το όραμα διαμόρφωσης στους κόλπους της Ευρώπης, μίας οικογένειας λαών και πολιτισμών, πριν από τριάντα έξι χρόνια, όπου «η Ελλάδα ήταν παρούσα». Μάλιστα, σημειώνει ότι δεν θα μπορούσε να λησμονήσει τη δήλωση του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, τον Φεβρουάριο του 1979, λίγο πριν η χώρα υπογράψει τη συνθήκη ένταξης στην ευρωπαϊκή οικογένεια, ο οποίος είχε εκφράσει την προσδοκία «να κάνει η Ευρώπη πράξη τη χριστιανική ενότητα, να φέρει και την ουσιαστική ενότητα των λαών».
Διότι, όπως χαρακτηριστικά τονίζει, «με πρωτογενή υλικά την ελληνική παιδεία, το ρωμαϊκό δίκαιο και τον χριστιανισμό, η Ευρώπη διαμόρφωσε την ταυτότητά της και απέκτησε την σημερινή της δομική υπόσταση. Έχοντας ως βασική της μαγιά τον χριστιανισμό και προέλευση τις ελληνικές ρίζες». Επιπρόσθετα, εκφράζει την πεποίθηση, «ως παλιός δάσκαλος», πως η κοινή βάση που ενώνει την ευρωπαϊκή οικογένεια είναι στέρεη και δεν αποσαρθρώνεται.
Ο επικεφαλής της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος, που όπως υπογραμμίζει εκφράζει τους προβληματισμούς όχι ενός αρχιεπισκόπου, αλλά ενός απλού ιερέα και Έλληνα, εκτιμά ότι «ήρθε ο καιρός να φτιάξουμε την Ελλάδα που θέλουν τα παιδιά μας για να ριζώσουν στον τόπο τους. Ακόμη και αν χρειαστεί να βάλουμε για θεμέλια σε όσα χτίζουν τους κόπους και τα δικά μας όνειρα. Ήρθε ο καιρός να κάνουμε το ακατόρθωτο, εφικτό. Το έχουμε ξανακάνει, άλλωστε, στο παρελθόν».
Τέλος, παροτρύνει: «Ας φανούμε αντάξιοι στις προσδοκίες των γονέων μας. Ας δώσουμε στις επόμενες γενιές έναν ακόμη λόγο να μας αναφέρουν όχι ως τους Έλληνες που έζησαν μία μεγάλη κρίση, αλλά τους Έλληνες που αναγέννησαν τον τόπο τους από τις στάχτες. Ας δείξουμε πως το κράμα μας όσες φορές και αν λιώσει, παραμένει πάντοτε ένα άριστο υλικό».
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
