Στο ΣτΕ είχαν προσφύγει κάτοικοι του πρώην δήμου Βουλιαγμένης (και νυν δήμου Βούλας-Βουλιαγμένης – Βάρκιζας ) και ζητούσαν να ακυρωθεί ως αντισυνταγματική και αντίθετη στην δασική νομοθεσία η παραχώρησης της επίμαχης έκτασης στο ΤΑΙΠΕΔ.
Όπως υποστήριζαν οι κάτοικοι, η συγκεκριμένη έκταση προστατεύεται από το αναπαλλοτρίωτο των δημοσίων κοινοχρήστων χώρων και σημείωναν, ότι στο μεγαλύτερο τμήμα της η έκταση είναι δασική.
Σύμφωνα με τους νόμους 3986/2011 και 4046/2012 η επίμαχη έκταση (την υψηλή κυριότητα της οποίας έχει ο ΕΟΤ) παραχωρήθηκε στο ΤΑΙΠΕΔ.
Το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο απέρριψε ως αβάσιμους τους ισχυρισμούς των κατοίκων και έκρινε μεταξύ των άλλων, ότι η μεταβίβαση της έκτασης στο ΤΑΙΠΕΔ δεν συνεπάγεται την άρση της προστασίας που απολαμβάνει από το άρθρο 24 του Συντάγματος, αλλά ούτε συνεπάγεται οποιαδήποτε μεταβολή του δασικού χαρακτήρα της.
