Χωρίς προβλήματα και χωρίς την επιβολή προστίμων από την Ευρωπαϊκή Ένωση πραγματοποιήθηκαν οι πληρωμές των κοινοτικών ενισχύσεων προς τους Έλληνες αγρότες κατά την περίοδο 2013–2014, υποστήριξε ενώπιον της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής ο πρώην αντιπρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ Αλέξανδρος Οφίδης.
Κατά την κατάθεσή του στην Εξεταστική, ο Αλέξανδρος Οφίδης ανέφερε ότι και οι δύο πληρωμές των ετών 2013 και 2014 ολοκληρώθηκαν ομαλά, χωρίς παρατηρήσεις ή κυρώσεις από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Απαντώντας σε ερώτηση του εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας Μακάριος Λαζαρίδης, ο πρώην αντιπρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ (1/2013-4/2015) δήλωσε ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του δεν υπήρξαν καταγγελίες για εικονικούς δικαιούχους ή για παράνομη χρήση δικαιωμάτων από βοσκότοπους.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Αναφερόμενος στην εφαρμογή της λεγόμενης «τεχνικής λύσης», ο πρώην αντιπρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ τη χαρακτήρισε ορθή και αναγκαία, σημειώνοντας ότι επρόκειτο για υπουργική απόφαση του τότε υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Γιώργος Καρασμάνης, με στόχο τη διασφάλιση της έγκαιρης πληρωμής των κτηνοτρόφων. Όπως τόνισε, η ρύθμιση είχε προσωρινό χαρακτήρα και ίσχυσε αποκλειστικά για το 2014.
Σε ερώτηση της εισηγήτριας της μειοψηφίας Μιλένα Αποστολάκη σχετικά με στελέχη του ΟΠΕΚΕΠΕ που φέρονται να εμπλέκονται σε υποθέσεις ποινικού ενδιαφέροντος, ο κ. Οφίδης δήλωσε ότι, εφόσον υπήρχαν ακόμη και υπόνοιες παρατυπιών, δεν θα τα διατηρούσε στις θέσεις τους. Παράλληλα, υποστήριξε ότι με απόφαση της διοίκησης, εκπρόσωποι αγροτοσυνδικαλιστικών οργανώσεων είχαν πρόσβαση μόνο στο γραφείο παραπόνων, στο ισόγειο του Οργανισμού.
Κληθείς, τέλος, από την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου να σχολιάσει αναφορές του προηγούμενου μάρτυρα, πρώην προέδρου του ΟΠΕΚΕΠΕ Γρηγόρης Αποστολάκος, περί αιτημάτων για παράνομες «εξυπηρετήσεις», ο κ. Οφίδης ανέφερε ότι ο ίδιος δεν δέχθηκε ποτέ τέτοια πίεση. Όπως είπε, οι μοναδικές επικοινωνίες που είχε με βουλευτές αφορούσαν ερωτήματα για τον χρόνο καταβολής των ενισχύσεων στους νομούς τους, υπογραμμίζοντας ότι «ποτέ κανείς δεν μου ζήτησε παράνομη πράξη».