Πριν από τέσσερα χρόνια και μερικούς μήνες, τον Φεβρουάριο του 2022, ο πρόεδρος Μπάιντεν είχε απειλήσει παρουσία του Γερμανού προέδρου κ. Σολτς ότι θα «κλείσει» τον αγωγό Nord Stream 2 αν οι Ρώσοι κάνουν οτιδήποτε στην Ουκρανία…
Ο κ. Σολτς τότε δεν είπε τίποτα, δεν σχολίασε, δεν έκανε ούτε μία γκριμάτσα απορίας. Και οι Ρώσοι έκαναν «κάτι» στην Ουκρανία, βάζοντας τέλος στην προώθηση του ΝΑΤΟ Ανατολικά και ο Nord Stream 2 ανατινάχθηκε (δικάζονται κάποιοι Ουκρανοί αυτές τις μέρες στην Γερμανία γι’ αυτό) κλείνοντας τις κάνουλες του φθηνού ρωσικού αερίου προς την ευρωπαϊκή βιομηχανία και τα νοικοκυριά της Ευρώπης.
Ένα μήνα μετά, τον Μάρτιο, η ΥΠΟΙΚ των ΗΠΑ κ. Γέλεν είχε παροτρύνει τις χώρες της ΕΕ ότι ήρθε η ώρα να σταματήσουν να προμηθεύονται ορυκτά καύσιμα από την Ρωσία – κάτι που τότε οι Ευρωπαίοι δεν ήθελαν να ακούσουν – δίνοντας εγγυήσεις ότι θα μπορούσαν να το προμηθευτούν από τις ΗΠΑ και την Μέση Ανατολή. Ήρθε και ο πόλεμος στην Μέση Ανατολή, έκλεισαν τα Στενά του Ορμούζ και η ΕΕ… ξέμεινε με το νορβηγικό φυσικό αέριο και τις πανάκριβες αμερικανικές προμήθειες.
Με τους Ευρωπαίους πολίτες και τις βιομηχανίες αντιμέτωπους με έναν άσχημο χειμώνα, απέναντι στον οποίο όμως οι ΗΠΑ αποφάσισαν ότι ανοίγουν για τις δικές τους ανάγκες ξανά τις αγορές ρωσικού ντίζελ!
Την ίδια στιγμή, οι ηγέτες της ΕΕ αποφασίζουν ότι θα δώσουν περισσότερα λεφτά για τον πόλεμο που ήδη χρηματοδοτούν στην Ουκρανία και θα κόψουν και τις τελευταίες ρωσικές τροφοδοσίες φθηνού φυσικού αερίου.
Κάπου εκεί φαίνεται ότι οι Ευρωπαίοι και ειδικά το πλέον «στερημένο από κάθε προοπτική για την ζωή» του τμήμα τους, οι νέοι, «αποφάσισαν» πως δεν πάει άλλο…
Και άρχισαν να βγαίνουν στους δρόμους, μαζί με μεγάλα τμήματα του πληθυσμού που δεν βγάζουν πλέον τον μήνα, καθώς μισθοί και συντάξεις απαξιώνονται από τις αστείες σε σχέση με τον πραγματικό πληθωρισμό «αυξήσεις».
Όλα αυτά συμβαίνουν ενώ οι ηγέτες της ΕΕ κρίνουν ότι είναι προτεραιότητα για τις ευρωπαϊκές κοινωνίες να χρηματοδοτούν από το υστέρημά τους τους πολέμους από την Ουκρανία μέχρι τον Περσικό Κόλπο και να ετοιμάζονται για επέκτασή τους με την Ρωσία, κόβοντας πόρους από τους αγρότες και την συνοχή της ΕΕ!
Αυτή η «πραγματικότητα» με χαρακτηριστικά κοινωνικού παραλογισμού, έχει ένα χαρακτηριστικό που μας φέρνει αρκετές δεκαετίες πίσω, στα τέλη της δεκαετίας του ’60…
Είναι μία «πραγματικότητα» που με μικρές διαφορές κινητοποιεί χιλιάδες κόσμου, μεγάλους και μικρούς, πέρα από τα εθνικά σύνορα, στην Γαλλία, στο Βέλγιο, στην Ιταλία, στην Πορτογαλία, στην Ισπανία, στην Αλβανία και ποιος ξέρει πού αλλού μέχρι να κλείσει αυτή η εβδομάδα.
Μία εβδομάδα που ξέρουμε πώς άρχισε, αλλά δεν ξέρουμε πώς θα τελειώσει…
Και κάτι τελευταίο, διαβάσαμε κάπου ότι το ελληνικό κράτος και ο αρμόδιος υπουργός «ετοιμάζεται» για το ενδεχόμενο να ακολουθήσει και η Ελλάδα σ’ αυτό το γαϊτανάκι.
Υπάρχει για την περίπτωση μία ρήση πολύ ταιριαστή από την Αντιγόνη του Σοφοκλή «τὸ κακὸν δοκεῖν ποτ᾽ ἐσθλὸν τῷδ᾽ ἔμμεν’ ὅτῳ φρένας θεὸς ἄγει πρὸς ἄταν…».
Είναι αυτό που σε ελληνική μετάφραση από την λατινική του έκφραση λέμε… «μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι» (Quem Iuppiter/Deus vult perdere, dementat prius).
