Η αναβάθμιση της θεματολογίας στα ελληνικά ΜΜΕ για ότι σχετικό συμβαίνει με τον αποκαλούμενο «κάθετο ενεργειακό άξονα», ήτοι τους αγωγούς φυσικού αερίου, που ξεκινούν από την Ρεβυθούσα και την Αλεξανδρούπολη και ανεβαίνουν προς την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, μαζί και στην Ουκρανία, είναι εντυπωσιακή τον τελευταίο καιρό. Και όχι άδικα. Ο λόγος είναι προφανής.

Ο «διάδρομος» αυτός είναι κεντρικής σημασίας για την προώθηση του επαν-αεριοποιημένου LNG που φθάνει στην Ελλάδα και από εδώ ξεκινάει προς Βορρά, μέχρι … όσο πάει ψηλά στην Ουκρανία.

Η προέλευσή του, από όσα διαβάζουμε είναι από τις ΗΠΑ, το Κατάρ, κ.λ.π. Αλλά και ότι έρχεται – ακόμα – από «φιλικές χώρες» στην Κεντρική Ασία.

Βασικός στόχος είναι η κάλυψη του «κενού» στην ενεργειακή τροφοδοσία με φυσικό αέριο της ευρύτερης περιοχής στα Βαλκάνια και την Κεντρική Ευρώπη μαζί και την Ουκρανία, καθώς ο δραστικός περιορισμός της απορρόφησης του ρωσικού φυσικού αερίου, φτάνει πλέον στην τελική του φάση της πλήρους διακοπής.

Το γιατί και πως, το παρακολουθούμε στις διεθνείς ενημερώσεις που αφορούν στις κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας, όσο ο πόλεμος στην Ουκρανία καλά κρατεί.

Θα μπορούσε να πεί κανείς ότι αυτή η εναλλαγή είναι μία απόλυτα «φυσιολογική» εξέλιξη μέσα στις συνθήκες αυτές, ιδιαίτερα καθώς οι ανάγκες αυξάνονται καθημερινά στην ευρύτερη περιοχή που στοχεύει να τροφοδοτήσει ο συγκεκριμένος «κάθετος άξονας».

Οι «δυσκολίες»

Παρ’ όλα αυτά παρατηρήσαμε – σαν αναγνώστες αρχικά – μεγάλες δυσκολίες στις δημοπρασίες διάθεσης αυτού του φυσικού αερίου, δυσκολίες που έφθασαν σε σημείο να αποβαίνουν οι δημοπρασίες άκαρπες. Δηλαδή να μη ενδιαφέρεται κανείς να «αγοράσει» αυτές τις ποσότητες παρά τις δραματικές ανάγκες στην ευρύτερη περιοχή.

Και ήταν μόνο την τελευταία φορά που μετά από μία «αγχωτική» προετοιμασία ακολούθησε μία δημοπρασία επιτυχής η οποία μάλιστα έγινε και αντικείμενο πανηγυρισμών στα εγχώρια πράγματα. Και το ερώτημα βέβαια είναι γιατί; Γιατί ενώ οι ανάγκες υπάρχουν, το ρωσικό φυσικό αέριο έχει σχεδόν αποκλειστεί άμεσα από την τροφοδοσία, γιατί υπάρχει τόση δυσκολία για προώθησή του επαν-αεριοποιημένου LNG που διοχετεύεται από τον «κάθετο άξονα».

Προς απάντηση του «ερωτήματος», ακολούθησαν πολλές επαφές των ενδιαφερόμενων πλευρών, «μεγάλα» ταξίδια στις ΗΠΑ, από όπου κατά βάση η προέλευση του LNG και όπως μαθαίνουμε από τις σχετικές ανακοινώσεις ότι «κλείστηκαν σημαντικές συμφωνίες» για την εξασφάλιση της τροφοδοσίας με μεγάλες ποσότητες LNG.

Το θέμα όμως παραμένει η διοχέτευσή τους στους «βόρειους» πελάτες. Όπως μαθαίνουμε από τις σχετικές ανακοινώσεις η απάντηση στις «δυσκολίες» είναι απλή.

Το φυσικό αέριο που διοχετεύεται από τον «κάθετο άξονα» είναι … ακριβό. Μάλιστα είναι πολύ πιο ακριβό.

Όχι μόνο σε σύγκριση με το ρωσικό που «κόπηκε», αλλά και από εκείνο που μπορούν οι ενδιαφερόμενες χώρες να εξασφαλίσουν, είτε από τους αγωγούς («κάθετοι» και εκείνοι…) από την Πολωνία, ή ακόμα και εκείνο που μπορούν να προμηθευτούν από άλλους («οριζόντιους») από βαλκανικές χώρες οι οποίες, όπως η Σερβία εξακολουθούν να προμηθεύονται ρωσικό φυσικό αέριο και το «βαφτίζουν» δικό τους, ή την Ουγγαρία, κ.λ.π. Με άλλα λόγια πρέπει να «πεισθούν» οι πελάτες να αγοράσουν ακριβότερο φυσικό αέριο!…

Μαθαίνουμε μάλιστα ότι από ελληνικής πλευράς έχει διατυπωθεί «αίτημα» προς την Κομισιόν (η οποία κάνει τον τροχονόμο στην σχετική υπόθεση), να επιβληθούν κυρώσεις σε όσες βαλκανικές ή γενικότερα ευρωπαϊκές χώρες μπαίνουν στον ανταγωνισμό με φθηνότερο ξανα-βαφτισμένο ρωσικό φυσικό αέριο, για να υποχρεωθούν οι «πελάτες» να αγοράζουν ότι ανεβαίνει προς τα πάνω από τον δικό μας «κάθετο άξονα»…

Παράλληλα συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις για να γίνει μία τελευταία προσπάθεια να περιοριστεί με κάποιο τρόπο το υψηλό «κόστος» του δικού μας «κάθετου άξονα», αλλά εκεί, όπως διαβάζουμε -στα ελληνικά ΜΜΕ- τα περιθώρια είναι πολύ περιορισμένα.

Στο δια ταύτα δηλαδή της όλης επιχείρησης οι «βόρειοι» εν δυνάμη πελάτες πρέπει να πεισθούν – ή να υποχρεωθούν – να αγοράσουν ακριβό φυσικό αέριο από τον δικό μας «κάθετο άξονα», με την βοήθεια βέβαια των συμμάχων και προμηθευτών μας.

Άντε να δούμε που θα μας βγάλει αυτή η ιστορία, του «κάθετου άξονα».

Κάποιοι ίσως θυμηθούν μια ανάλογη ιστορία στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν, που δεν πήγε και τόσο καλά, αλλά τότε είχαμε άλλους «προμηθευτές»…