Η κατάρρευση των τιμών των πολύτιμων μετάλλων, αλλά και του bitcoin τα τελευταία 24ωρα είναι πραγματικά εντυπωσιακή. Η «ζημιά» υπολογίζεται σε περισσότερα από 7 τρισ. δολ. και κατά πως φαίνεται ίσως έχει ακόμα «δρόμο» μπροστά της μέσα στην εβδομάδα.
Κάποιος παλιός γνώριμος και φίλος, ιδιαίτερα έμπειρος στον χώρο της αγοράς δημόσιου χρέους – έχει ζήσει τα γεγονότα της δεκαετίας του 80 από κοντά – μου υπενθύμισε χθες τηλεφωνικά ένα «στοίχημα» που είχαμε βάλει την περασμένη άνοιξη (!).
Και οι δύο τότε συμφωνούσαμε πως η σταθερή ανοδική τάση των τιμών του χρυσού, δεν είναι κάτι παροδικό, αλλά θα έχει μακρά συνέχεια. Πράγματι η συνέχεια επιβεβαίωσε αυτή την τάση, που από τα Οικονοκλαστικά είχαμε προσπαθήσει να εξηγήσουμε τον μακροπρόθεσμο χαρακτήρα και τα δομικά της χαρακτηριστικά.
Εκείνο το σημείο στο οποίο εν μέρη «διαφωνούσαμε» – και έτσι βάλαμε το στοίχημα – ήταν το αν θα υπάρξει πριν κλείσει το 2025 κάποια «διόρθωση» και πόσο «μεγάλη» θα μπορούσε να είναι αυτή.
Τελικά το 2025 ολοκληρώθηκε χωρίς κάποιο σημαντικό πισωγύρισμα πέρα από κάποια σχετικά σκαμπανεβάσματα στις τιμές του χρυσού, αλλά και του ασημιού, που ήδη είχε αρχίσει μία τρελή ανοδική πορεία.
Ο φίλος μου αποδείχθηκε ακριβής στην εκτίμησή του.
Αντίθετα από μένα – που έβλεπα σαν τέτοια αφορμή κάποιο τυχαίο γεγονός στις αγορές – υπολόγιζε ότι οι «αφορμές» για ένα μεγάλο πισωγύρισμα της τάσης αυτής, θα συνδέονταν με γεγονότα που θα αφορούσαν, είτε την πολιτική ρευστότητας της Fed, είτε από τις φημολογούμενες τότε αλλαγές στην νομισματική πολιτική της Ιαπωνίας (το ATM του carry trade που τροφοδοτεί εδώ και δεκαετίες της νομισματική μόχλευση), είτε από κάποιο μεγάλο κερδοσκοπικό «σορτάρισμα»…
Στην λογική αυτή «έβλεπε» πολύ πιθανότερη την ενεργοποίηση αυτής της ακολουθίας γεγονότων στις αρχές του 2026, καθώς θα ξεκαθάριζε το τι θα γίνει στην Fed και πως θα εξελιχθούν τα πράγματα με το «φθηνό» γιέν.
Η αλήθεια είναι ότι τελικά, κατά πως φαίνεται, «λειτούργησαν» και οι τρείς λόγοι που «έβλεπε» ο έμπειρος φίλος.
Η ανακοίνωση της επικείμενης αλλαγής «ηγεσίας» στην Fed, με προτεινόμενο πρόσωπο το «γεράκι» Warsh για την ηγεσία της Fed, η «δοκιμαστική» αύξηση των επιτοκίων στην Ιαπωνία που προηγήθηκε και η μαζική «ρευστοποίηση» του επενδυτικού «αέρα» – ιδιαίτερα στις αγορές της Ασίας – που είχε συσσωρευτεί στις τιμές χρυσού, ασημιού και bitcoin, έχουν προκαλέσει αλλεπάλληλες χιονοστιβάδες ρευστοποιήσεων, που καθώς αλληλεπιδρούν με τις αγορές χρέους και τις μετοχές «διαλύουν» στον δρόμο τους ισχυρά σημεία αντίστασης τιμών.
Το ερώτημα πλέον είναι που θα σταματήσει αυτή η καταιγίδα τιμολογιακών χιονοστιβάδων. Και κυρίως το αν οι μεγάλες κεντρικές τράπεζες θα χρειασθεί να παρέμβουν «σωστικά» ή όχι.
Ο φίλος μου φανερά ικανοποιημένος από το πώς κέρδισε το «στοίχημα» (το κέρδος του στοιχήματος ήταν τρία μπουκάλια κόκκινο «μούχταρο», από την Κοιλάδα των Νυμφών στην Βοιωτία), μου μετέφερε την πρόβλεψή του ότι κατά την εκτίμησή του οι Κεντρικές Τράπεζες θα αποφύγουν να παρέμβουν και ο χρυσός θα φρενάρει την πτώση του ίσως πολύ κοντά στα 4000 δολάρια, από τα 5600 που είχε «χτυπήσει» πριν από ένα δεκαήμερο.
Για να συνεχίσει την πρόβλεψή του ότι η αντίστροφη τάση, δηλαδή η επιστροφή στην ανοδική πορεία τιμών δεν αποκλείεται να τον φέρει και πάλι πάνω από τα 5000 δολάρια την ουγκιά πολύ πριν από το τέλος του 2026…
Αυτή την φορά η πορεία του όμως προς τα πάνω θα είναι περισσότερο «μοναχική» από ότι συνέβη το 2025.
Δεν χρειάστηκε να μου εξηγήσει πως αυτό που «ξεφούσκωσε» μέχρι σήμερα και θα συνεχίσει ίσως λίγο ακόμα, δεν είναι άλλο παρά ο «αέρας» της βίαιης εισβολής της κερδοσκοπίας ιδιαίτερα το τελευταίο εξάμηνο που τροφοδοτούσε η υπερβολική ρευστότητα της αγοράς χρήματος σε συνάρτηση με τις χρηματιστηριακές τιμές. Και αυτό, πολύ πέρα από την φυσιολογική και σταθερά αυξανόμενη δυναμική της αναζήτησης νομισματικής ασφάλειας από τις Κεντρικές Τράπεζες και τις μακροπρόθεσμες επενδυτικές οντότητες, στις αγορές φυσικού χρυσού. Η οποία συνεχίζεται.
Ο ίδιος επιμένει και τα Οικονοκλαστικά, συμφωνούν εδώ και καιρό με αυτό, ότι η στροφή στα «σκληρά» περιουσιακά στοιχεία, όπως ο χρυσός στοχεύει εδώ και καιρό στην διασφάλιση της «πραγματικής» αξίας απέναντι στην διάβρωση του ονομαστικού πληθωρισμού, αλλά και του «κρυφού» πληθωρισμού της απώλειας της αγοραστικής δύναμης των νομισμάτων, που καρκινοβατούν στον νομισματικό βάλτο του ανεξέλεγκτου χρέους και της φανερής ή «κρυφής» νομισματικής χαλάρωσης.
Με απλά λόγια η στροφή στον χρυσό – χωρίς ασφαλώς να μπορεί το διεθνές νομισματικό σύστημα να επιστρέψει στο στάνταρτ χρυσού – εκφράζει την νομοτελειακή τάση απώλειας εμπιστοσύνης στην φερεγγυότητα των fiat νομισμάτων, αλλά – τώρα πλέον – και στην ολοένα και μικρότερη εμπιστοσύνη στην ικανότητα των κεντρικών τραπεζών να τα στηρίξουν.
Αυτό αφορά πλέον και στο δολάριο σαν βασικό αποθεματικό νόμισμα.
Πριν κλείσουμε καλό είναι να προσέξουμε ότι παρά την υποτιμητική χιονοστιβάδα για τον χρυσό – που συνεχίζεται – αυτός παραμένει σε τιμές υψηλότερες κατά 70% περίπου από ότι ήταν πριν από ένα χρόνο. Το αντίθετο δηλαδή από ότι συμβαίνει με τον Βασιλιά των κρυπτονομισμάτων το Bitcoin…
