Νίκος Καρβέλας και Άννα Βίσση σε μια σύγκρουση που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Ο συνθέτης με νέα του ανακοίνωση, το πρωί της Πέμπτης (08-10-2026) έκοψε κάθε «γέφυρα» με την τραγουδίστρια και την ενημέρωσε ότι θα πρέπει από εδώ και στο εξής να αναζητήσει μουσικούς πόρους από το μηδέν, χωρίς τη δική του συνδρομή. Τις τελευταίες ώρες έχουν «φουντώσει» οι φήμες για κατάθεση ασφαλιστικών μέτρων, οι οποίες όμως, προς το παρόν, δεν επιβεβαιώνονται από τον δημιουργό. Είχαν προηγηθεί μια σειρά από τοποθετήσεις που έδωσαν έκταση στο «καλλιτεχνικό διαζύγιο» της χρονιάς.
Ο Νίκος Καρβέλας ανέφερε πως η Άννα Βίσση είναι από εδώ και στο εξής ελεύθερη να επιλέξει τον δρόμο που θα ακολουθήσει. Όπως έγραψε, η ερμηνεύτρια έθεσε τον εαυτό της, εκτός πλαισίου οποιασδήποτε μελλοντικής συνεργασίας μαζί του. Υποστηρίζει ότι ουδέποτε την εκβίασε ή την απείλησε και τονίζει ότι δεν ζήτησε 1,5 εκατ. ευρώ, μετά τη συναυλία στο ΟΑΚΑ.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η Άννα Βίσση είχε αναφέρει σε με μια προσωπική και ιδιαίτερα φορτισμένη δήλωση, ότι ο Νίκος Καρβέλας, λίγο πριν τη συναυλία, απαίτησε εκβιαστικά το ποσό του 1,5 εκατομμυρίου ευρώ για να μην ακυρώσει ή σαμποτάρει τη βραδιά, απειλώντας μέσω τρίτων ότι θα τη διασύρει στα ΜΜΕ. Ο συνθέτης το αρνήθηκε και στη νέα του ανακοίνωση έδωσε τη δική του εκδοχή.
Ο Νίκος Καρβέλας ανέφερε αρχικά: «Με την ανακοίνωσή της η Άννα Βίσση επιβεβαιώνει ξεκάθαρα ότι υπήρχε συμφωνία σε όλες τις συνεργασίες μας για αμοιβή μου πέραν των πνευματικών δικαιωμάτων που εισπράττω μέσω του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης. Εμμέσως, αλλά σαφώς επιβεβαιώνει επίσης ότι η ίδια ήταν απολύτως ενήμερη και ενέκρινε την ντροπιαστική και σκόπιμη προσβλητική και υποτιμητική αλλαγή της θέσης δικής μου, των οικείων και των προσκεκλημένων μου και την απειλή της απαγόρευσης εισόδου μου στο Ολυμπιακό Στάδιο εάν εμφανίζομαι για να καθίσω στην αρχική μου θέση. Δεν θα προσθέσω τίποτα περισσότερο από το ότι αυτή δεν είναι η Άννα που εγώ ήξερα, αγάπησα και θαύμασα.
Στη συνέχεια, ο Νίκος Καρβέλας έγραψε: «Η Άννα Βίσση μιλώντας προφανώς και εξ ονόματος της εταιρείας παραγωγής εξέδωσε χθες μια δημόσια ανακοίνωση ως απάντηση στο δελτίο Τύπου μου. Αυτά είναι όσα έχω να πω για την ώρα. Η εταιρεία παραγωγής και η Άννα υποστηρίζουν ότι ήμουν ενήμερος για τη συναυλία στο Ολυμπιακό Στάδιο και περήφανος για αυτό που παρουσίαζαν. Ενήμερος για το ίδιο το προαποφασισμένο ερήμην μου το γεγονός ήμουν όπως ενήμερη ήταν και όλη η Ελλάδα.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Περήφανος, όχι. Και δεν υπήρξα ούτε είμαι περήφανος, όχι μόνο για το τελικό αποτέλεσμα, αλλά και για την ανοχή που ανοήτως επέδειξα σε συμπεριφορές όπως αυτή της Άννας και της κυρίας Μέρμηγκα-Κούστα, οι ίδιοι μου απαγόρευσαν να έχω δημιουργικό ρόλο ή συμβουλευτικό στη συγκεκριμένη συναυλία, προφανώς για να μην αλλιώσω το είδος του θεάματος που μόνες τους είχαν προαποφασίσει να παρουσιάσουν».
«Χονδροειδές ψέμα ότι ζήτησα 1,5 εκατομμύριο ευρώ»
«Είναι χονδροειδές ψέμα ότι ζήτησα 1,5 εκατομμύριο ευρώ. Ζήτησα την ίδια αμοιβή που είχα λάβει βάσει της πάγιας συμφωνίας μου με την Άννα για τις συναυλίες στο Καλλιμάρμαρο. Επιπλέον, ασφαλώς των όποιων δικαιωμάτων είχα λαμβάνειν από τον Οργανισμό Συλλογικής Διαχείρισης. Αυτή και μόνο είναι η απόλυτη αλήθεια».
«Η θέση τους, αποφεύγω συνειδητά σκληρότερο χαρακτηρισμό, ήταν η εξής: ή παίρνεις τα μισά ή δεν παίρνεις τίποτα. Και μάλιστα τα μισά υπό τον όρο να μη μιλήσω ποτέ αρνητικά για την Άννα. Αρνήθηκα κατηγορηματικά, μη δεχόμενος, όπως έχω αναφέρει στο δελτίο Τύπου μου, να παραιτηθώ την ελευθερία της γνώμης μου και να την ανταλλάξω με χρήμα».
«Αστειότητες και ψεύδη τα περί απειλών»
«Τα περί δήθεν απειλών μου να διασύρω και να καταστρέψω την Άννα σε προσωπικό και καλλιτεχνικό επίπεδο είναι αστειότητες και ψεύδη. Γιατί να καταστρέψω την Άννα; Να τη διασύρω; Για ποιο λόγο και με ποιο κίνητρο ή επιχείρημα; Η Άννα είναι, όπως έχω ξαναπεί, ελεύθερη να επιλέξει τον δρόμο της κι εγώ να συνεχίσω να ακολουθώ τον δικό μου».
«Εγώ ως δημιουργός ακολουθώ τις υποδείξεις του δημιουργικού μου γίγνεσθαι. Ποτέ μου δεν συμβιβάστηκα, ποτέ μου δεν έσκυψα το κεφάλι και ποτέ μου δεν εξαγοράστηκα. Προτιμώ λοιπόν την οικονομική μου αυτοκτονία παρά την ηθική μου δολοφονία. Εν τέλει μία είναι η πικρή αλήθεια. Η Άννα με τη συμπεριφορά της και τις επιλογές όψιμων συνεργατών και φίλων έθεσε συνειδητά και ίσως προγραμματισμένα τον εαυτό της εκτός πλαισίου οποιασδήποτε καλλιτεχνικής μας συνεργασίας στο μέλλον».
«Στο σημείο αυτό θα παρακάμψω τόσο την εταιρεία όσο και την Άννα Βίσση και θα στραφώ στο κοινό. Κατανοώ απόλυτα ότι όλη αυτή η συζήτηση περί αμοιβών φαντάζει προκλητική σε ανθρώπους που παλεύουν να βγάλουν το μήνα. Θα ήθελα όμως να απευθύνω μια ερώτηση σε εκείνους που παρακάμπτουν το θέμα αρχών που τίθεται εδώ, επικεντρώνοντας στο ύψος των χρημάτων».
«Ας αναρωτηθούν οι ίδιοι το εξής και ας απαντήσουν ανυπόκριτα. Αν ο μόχθος και η εργασία τους αποτελούσε τη βασική πρώτη ύλη του υψηλού κέρδους ενός τρίτου που την εκμεταλλεύεται, θα δέχονταν να αποποιηθούν τα δικαιώματά τους; Πέρα από το θέμα αρχών, όποιος με ξέρει γνωρίζει ότι δεν ασχολήθηκα ποτέ με τη διαχείριση και εξοικονόμηση χρημάτων. Αυτή είναι και η αιτία που όσο εξωφρενικό και να ακούγεται σε τρίτους, όσο καιρό συμπορευόμασταν, η Άννα έχει όντως χρειαστεί να με στηρίξει οικονομικά, όπως και εγώ εκείνη».
«Αυτή την αμοιβαία στήριξη που έδωσα και που έλαβα, ωστόσο, ποτέ δεν την εξελάμβανα ως απλοχεριά ή μεγαλοψυχία. Θεωρούσα πάντα ότι η αλληλοστήριξη είναι κάτι αυτονόητο για δύο ανθρώπους που έχουν συμπορευτεί με τον τρόπο που έχουμε συμπορευτεί εμείς. Κάποτε Βίσση χωρίς Καρβέλα δεν υπήρχε, όπως και το αντίστροφο. Για να τελειώνουμε. Όσα της οφείλω, τόσα μου οφείλει» συμπλήρωσε ο Νίκος Καρβέλας.
Σύμφωνα με τη Σίσσυ Χρηστίδου η ανακοίνωση καταλήγει με μία ξεκάθαρη θέση για το μέλλον της καλλιτέχνιδας, πως δηλαδή η «Άννα Βίσση θα πρέπει να ξεκινήσει από το μηδέν αν επιλέξει αυτόν τον δρόμο». Ο δημιουργός τοποθετήθηκε ως εξής: «Και κάτι τελευταίο περί κόντρας. Η θεωρία του πολέμου διδάσκει το εξής: Στον πόλεμο δεν είναι σοφό να ξεμένεις σε μια θέση αποκομμένη από πόρους. Αγαπητοί χρηματικούς πόρους μπορεί να έχετε άφθονους. Τους μουσικούς πόρους πάλι πολύ φοβάμαι ότι θα πρέπει να ξεκινήσετε να τους αναζητάτε από το μηδέν».
Ολόκληρη η ανακοίνωση του Νίκου Καρβέλα
H Άννα Βίσση, μιλώντας προφανώς και εξ ονόματος της εταιρείας παραγωγής, εξέδωσε χθες μια δημόσια ανακοίνωση ως απάντηση στο δελτίο τύπου μου. Αυτά είναι όσα έχω να πω, για την ώρα:
1. Η Εταιρεία παραγωγής και η Άννα υποστηρίζουν ότι ήμουν ενήμερος για τη συναυλία στο ΟΑΚΑ και «περήφανος» για αυτό που θα παρουσίαζαν. Ενήμερος για το ίδιο το προαποφασισμένο (ερήμην μου) γεγονός ήμουν – όπως ενήμερη ήταν και όλη η Ελλάδα. Περήφανος, όχι. Και δεν υπήρξα, ούτε είμαι περήφανος, όχι μόνο για το τελικό αποτέλεσμα, αλλά και για την ανοχή που ανοήτως επέδειξα σε συμπεριφορές όπως αυτή της Άννας και της κας Μέρμηγκα/Κούστα, οι οποίες, άλλωστε, μου απαγόρευσαν να έχω οποιοδήποτε ρόλο, δημιουργικό ή συμβουλευτικό στην συγκεκριμένη συναυλία, προφανώς για να μην «αλλοιώσω» το είδος του θεάματος που μόνες τους είχαν προαποφασίσει να παρουσιάσουν.
2. Με την ανακοίνωσή της, η Άννα Βίσση επιβεβαιώνει ξεκάθαρα ότι υπήρχε συμφωνία σε όλες τις συνεργασίες μας για αμοιβή μου πέραν των πνευματικών δικαιωμάτων που εισπράττω μέσω του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης. Εμμέσως αλλά σαφώς, επιβεβαιώνει, επίσης, ότι η ίδια ήταν απολύτως ενήμερη και ενέκρινε την ντροπιαστική και σκόπιμα προσβλητική και υποτιμητική αλλαγή της θέσης της δικής μου, των οικείων και των προσκεκλημένων μου και την απειλή της απαγόρευσης εισόδου μου στο ΟΑΚΑ, εάν εμφανιζόμουν για να καθίσω στην αρχική μου θέση. Δεν θα προσθέσω τίποτα περισσότερο από το ότι αυτή δεν είναι η Άννα που εγώ ήξερα, αγάπησα και θαύμασα.
3. Είναι χονδροειδές ψέμα ότι ζήτησα 1,5 εκατομμύριο ευρώ. Ζήτησα την ίδια αμοιβή που είχα λάβει, βάσει της πάγιας συμφωνίας μου με την Άννα, για τις συναυλίες στο Καλλιμάρμαρο (επιπλέον, ασφαλώς, των όποιων δικαιωμάτων είχα λαμβάνειν από τον Οργανισμό Συλλογικής Διαχείρισης). Αυτή και μόνο είναι η απόλυτη αλήθεια. Η «θέση» τους (αποφεύγω συνειδητά σκληρότερο χαρακτηρισμό) ήταν η εξής: ή παίρνεις τα μισά ή δεν παίρνεις τίποτα, και μάλιστα (τα μισά) υπό τον όρο να μη μιλήσω ποτέ αρνητικά για την Άννα. Αρνήθηκα κατηγορηματικά, μη δεχόμενος, όπως έχω αναφέρει στο δελτίο τύπου μου, να απαρνηθώ την ελευθερία της γνώμης μου και να την ανταλλάξω με χρήμα.
4. Τα περί δήθεν απειλών μου να «διασύρω» και να «καταστρέψω» την Άννα, σε προσωπικό και καλλιτεχνικό επίπεδο, είναι αστειότητες και ψεύδη. Γιατί να καταστρέψω την Άννα; Να τη διασύρω για ποιον λόγο και με ποιο κίνητρο ή επιχείρημα; Η Άννα είναι, όπως έχω ξαναπεί, ελεύθερη να επιλέξει τον δρόμο της και εγώ να συνεχίσω να ακολουθώ τον δικό μου. Εγώ ως δημιουργός ακολουθώ τις υποδείξεις του δημιουργικού μου γίγνεσθαι. Ποτέ μου δεν συμβιβάστηκα, ποτέ μου δεν έσκυψα το κεφάλι και ποτέ μου δεν εξαγοράσθηκα. Προτιμώ λοιπόν την οικονομική μου αυτοκτονία παρά την ηθική μου δολοφονία. Εν τέλει, μία είναι η πικρή αλήθεια: η Άννα, με την συμπεριφορά της και τις επιλογές όψιμων συνεργατών και φίλων, έθεσε συνειδητά (και ίσως προγραμματισμένα) τον εαυτό της εκτός πλαισίου οποιασδήποτε καλλιτεχνικής μας συνεργασίας στο μέλλον.
5. Το σημείο όμως της ανακοίνωσης που πραγματικά ξεπερνά το όριο του ανεκτού είναι εκείνο στο οποίο, με μια εντελώς χαοτική και ακατανόητη διατύπωση (όπου συμφύρονται, άτακτα, δήθεν «δάνεια» και δήθεν «εξυπηρετήσεις»), η Άννα μιλάει για δήθεν «εξυπηρέτηση» ύψους 500.000 ευρώ που υποτίθεται πως μου έκανε ο κ. Κούστας, και μάλιστα, επειδή «είχα ανάγκη». Ουδέποτε έλαβα χρήματα από τον κ. Κούστα. Όπως λέγεται, το «κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα». Μαθαίνω όμως τώρα, από την ανακοίνωση της Άννας, ότι ειδικά το κεφάλαιο του κ. Κούστα έχει τουλάχιστον μεγάλη καρδιά. Φαίνεται πως η εταιρεία παραγωγής του κ. Κούστα μπορεί να αισθάνεται άβολα όταν πρέπει να πληρώσει σε έναν δημιουργό αυτά που δικαιούται, αλλά, αντ’ αυτού, ο ίδιος ο κ. Κούστας επιδίδεται σε «φιλανθρωπία» για να με βοηθήσει (προφανώς ως «αναξιοπαθούντα»). Αλλά επειδή η μεγαλοψυχία και η φιλανθρωπία έχουν, φαίνεται, και τα όριά τους, από όσα διαβάζω στην ανακοίνωση της Άννας συνάγεται ότι ο κ. Κούστας δεν με «ελέησε» ακριβώς: υποτίθεται μου «δάνεισε» ποσά για να του τα επιστρέψω (ελπίζω, τουλάχιστον, άτοκα). Η ανακοίνωση χαρακτηρίζει τα όσα αναφέρω στο δικό μου δελτίο τύπου ως λαϊκισμό. Αναρωτιέμαι ποια λέξη μπορεί να αποδώσει την κατασκευή μιας τόσο ακραίας μυθοπλασίας, με την οποία οι άνθρωποι αυτοί φτάνουν στο σημείο να αυτοπαρουσιάζονται ως «φιλάνθρωποι».
6. Στο σημείο αυτό, θα παρακάμψω τόσο την Εταιρεία όσο και την Άννα Βίσση και θα στραφώ στο κοινό: κατανοώ απόλυτα ότι όλη αυτή η συζήτηση περί αμοιβών φαντάζει προκλητική σε ανθρώπους που παλεύουν να βγάλουν τον μήνα. Θα ήθελα όμως να απευθύνω μια ερώτηση
σε εκείνους που παρακάμπτουν το θέμα αρχών, που τίθεται εδώ, επικεντρώνοντας στο ύψος των χρημάτων. Ας αναρωτηθούν οι ίδιοι το εξής, και ας απαντήσουν ανυπόκριτα: αν ο μόχθος και η εργασία τους αποτελούσε την βασική πρώτη ύλη του υψηλού κέρδους ενός τρίτου που την εκμεταλλεύεται, θα δέχονταν να αποποιηθούν τα δικαιώματά τους; Πέρα από το θέμα αρχών, όποιος με ξέρει, γνωρίζει ότι δεν ασχολήθηκα ποτέ με τη διαχείριση και εξοικονόμηση χρημάτων. Αυτή είναι και η αιτία που, όσο εξωφρενικό και να ακούγεται σε τρίτους, όσο καιρό συμπορευόμασταν, η Άννα έχει όντως χρειαστεί να με στηρίξει οικονομικά. Όπως και εγώ εκείνην. Αυτή την αμοιβαία στήριξη, που έδωσα και που έλαβα, ωστόσο, ποτέ δεν την εξέλαβα ως απλοχεριά ή μεγαλοψυχία. Θεωρούσα πάντα ότι η αλληλοστήριξη είναι κάτι αυτονόητο για δύο ανθρώπους που έχουν συμπορευτεί με τον τρόπο που έχουμε συμπορευτεί εμείς. Κάποτε, Βίσση χωρίς Καρβέλα δεν υπήρχε, όπως και το αντίστροφο. Για να τελειώνουμε: όσα της οφείλω, τόσα μου οφείλει.
7. Κάτι αποκλειστικά για την Άννα: τίποτα δεν αναφέρεται στην ανακοίνωση για το καλλιτεχνικό μέρος, που αποτελεί την αφετηρία και τον κορμό της θέσης μου. Όλη η ανακοίνωση αναλώνεται στα χρήματα. Δεν είναι όμως αυτή η ουσία. Η ουσία είναι τα ίδια τα τραγούδια, η δική της ερμηνεία και η διάδραση με τον κόσμο. Εάν η Άννα θεωρεί ότι η διάδραση με τον κόσμο στο ΟΑΚΑ ήταν η ίδια με όλες τις άλλες εμφανίσεις της, πλανάται. Δεν είναι θέμα επιλογής «χώρων». Όπως έχω πει, είναι σύγκρουση μεταξύ τελείως διαφορετικών προθέσεων και οραμάτων. Μετά και από όσα έμαθα περί «φιλανθρωπίας» και τα όσα υπέστην ως προσβολή, δικαιούμαι να προσθέσω: και νοοτροπιών.
8. Και κάτι τελευταίο περί «κόντρας». Η θεωρία του πολέμου διδάσκει το εξής: στον πόλεμο, δεν είναι σοφό να ξεμένεις σε μια θέση αποκομμένη από πόρους. Αγαπητοί, χρηματικούς πόρους μπορεί να έχετε άφθονους. Τους μουσικούς πόρους, πάλι, πολύ φοβάμαι ότι θα πρέπει να ξεκινήσετε να τους αναζητάτε από το μηδέν.
8-10-2026 Νίκος Καρβέλας
Άννα Βίσση: Ο Καρβέλας απαίτησε 1,5 εκατ. ευρώ
Με την ανακοίνωση που εξέδωσε τα ξημερώματα της Τετάρτης η Άννα Βίσση καταγγέλλει ότι ο Νίκος Καρβέλας απαίτησε λίγο πριν την μεγάλη συναυλία της στο ΟΑΚΑ 1,5 εκατ. ευρώ και αντικρούσει τα όσα ισχυρίστηκε ο συνθέτης, στην αρχική τοποθέτησή του. Η τραγουδίστρια αναφέρει ότι τους τελευταίους μήνες έχει βοηθήσει οικονομικά τον Νίκο Καρβέλα αποκαλύπτοντας παράλληλα ότι την απείλησε ότι θα την διασύρει στα μέσα ενημέρωσης. «Θα με κατέστρεφε προσωπικά και καλλιτεχνικά, ώστε να μην τολμώ να βγω από το σπίτι μου», τονίζει η τραγουδίστρια.
Τον κατηγορεί ότι είπε ψέματα στη δήλωσή του και τονίζει ότι «ανακάλυψα πως τον άνθρωπο που πίστευα ότι γνώριζα τόσα χρόνια, ίσως δεν τον γνώρισα ποτέ».
«Ένα δελτίο τύπου τεσσάρων σελίδων, γεμάτο υποκρισία και λαϊκισμό, με τη γνωστή κατά τα άλλα ευγλωττία του Νίκου, που αυτή τη φορά κάθε άλλο παρά με πείθει. Εσύ μιλάς για συντριβή. Εγώ μιλάω για ντροπή. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά. Ο Νίκος Καρβέλας πριν τη συναυλία, άφηνε όλους, και κυρίως εμένα, να πιστεύουμε πως ήταν περήφανος για αυτό που θα παρουσίαζα. Κάτι που και ο ίδιος θεωρούσε ως φυσική μου εξέλιξη μετά από τις συναυλίες στο Ηρώδειο και το Καλλιμάρμαρο. Ήταν δε πλήρως ενήμερος και σύμφωνος για το όραμα του ΟΑΚΑ, αυτό που σήμερα υποτιμητικά αποκαλεί «φαραωνικό υπερθέαμα».
Ποτέ δεν εξέφρασε σε εμένα κάποια ένσταση ούτε για την παραγωγή και τον τρόπο παρουσίασης του έργου του, αλλά ούτε και για τις τιμές των εισιτηρίων όπως υποκριτικά αναφέρεται στη δήλωσή του. Άποψη δεν είχε άλλωστε ούτε τα προηγούμενα χρόνια για τις τιμές των εισιτηρίων στις εκάστοτε συναυλίες μου, ούτε και για τις τιμές στα νυχτερινά κέντρα όπου εμφανιζόμουν, ενώ λάμβανε κατά περίπτωση αμοιβή επί των κερδών μου, πέραν των πνευματικών δικαιωμάτων του, ως αναγνώριση της καλλιτεχνικής μας συνεργασίας, παρότι εδώ και πολλά χρόνια δεν συμμετείχε στην προετοιμασία αυτών.
Έκπληκτη λοιπόν, πληροφορήθηκα τρία εικοσιτετράωρα πριν από τη συναυλία, ότι αιφνιδιαστικά και παράλογα απαίτησε 1,5 εκατομμύριο ευρώ, τα οποία αν δεν λάμβανε εντός 24 ωρών, θα χρησιμοποιούσε κάθε μέσο για να απαγορεύσει τη διεξαγωγή της συναυλίας.
Την επόμενη μέρα και όταν πλέον συνειδητοποίησε ότι δεν είχε καμία δυνατότητα να εμποδίσει τη συναυλία, τα βέλη του στράφηκαν προς το πρόσωπό μου και διατύπωσε ευθείες απειλές μέσω της αδελφής μου Νίκης, και ενώπιον μαρτύρων, ότι θα με διέσυρε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ότι θα με κατέστρεφε προσωπικά και καλλιτεχνικά, ώστε «να μην τολμώ να βγω από το σπίτι μου», όπως χαρακτηριστικά είπε.
Και εδώ θέλω να πω ότι όλα αυτά τα ξεστόμισε ο άνθρωπος που τους τελευταίους έξι μήνες και ενώ είχε οικονομική ανάγκη, έτρεξα εγώ να τον εξυπηρετήσω, όπως έκανα άλλωστε μια ζωή. Το ποσό που αποδεδειγμένα έχει λάβει ξεπερνάει τις 500.000 ευρώ. Μεγάλο μέρος αυτού, δόθηκε από τον Γιάννη Κούστα προς διευκόλυνση της κατάστασης, με τη δέσμευση του Νίκου Καρβέλα της επιστροφής των χρημάτων.
Είναι λοιπόν παράλογο ότι κατόπιν αυτής της εκβιαστικής και απειλητικής συμπεριφοράς έγινε αλλαγή των θέσεων του και των καλεσμένων του τη βραδιά της συναυλίας; Πώς θα μπορούσε η παραγωγή να ανεχθεί δίπλα της την παρουσία του ανθρώπου που μόλις την προηγούμενη ημέρα επέδειξε τέτοια συμπεριφορά;
Επίσης, αυτό που με σοκάρει είναι το γεγονός πως ο ίδιος άνθρωπος που είχα δίπλα μου όλα αυτά τα χρόνια, που θεωρούσα φίλο μου, συνεργάτη μου και οικογένειά μου, διάλεξε τη συγκεκριμένη στιγμή και πριν το σημαντικότερο εγχείρημα της καριέρας μου, να μου δημιουργήσει αφόρητη ψυχολογική πίεση, στην οποία μόνο εγώ ξέρω πως μπόρεσα να ανταπεξέλθω. Αυτό το χρωστάω στην αγάπη και την πίστη του κόσμου που εκείνο το βράδυ με παρέσυρε στο πιο όμορφο μουσικό ταξίδι της ζωής μου.
Όσο για τη «φίμωση» που αναφέρει, δεν έγινε καμία τέτοια προσπάθεια εκ μέρους μου. Το μόνο που επιχείρησα να διασφαλίσω είναι ότι δε θα προχωρούσε σε καμία απόπειρα συκοφαντικής δυσφήμισης προς το πρόσωπό μου, μάλιστα με τη δέσμευση ότι δε θα έκανα κάτι αντίστοιχο κι εγώ. Άλλωστε δεν έχω κάτι να κρύψω και δεν ανέχομαι πλέον να εκβιάζομαι συναισθηματικά και να χειραγωγούμαι. Όσοι θέλουν μπορούν να κρατήσουν τη γεμάτη ψέματα και αντιφάσεις εκδοχή του Νίκου Καρβέλα, εγώ θα κρατήσω την αλήθεια, η οποία με χαρακτηρίζει σαν άνθρωπο και σαν καλλιτέχνιδα από την αρχή της καριέρας μου.
Τελικά, για μένα ίσως αυτό είναι το πιο οδυνηρό απ’ όλα. Όχι η οικονομική διαφωνία ή ό,τι άλλο ισχυρίζεται, αλλά ότι ανακάλυψα πως τον άνθρωπο που πίστευα ότι γνώριζα τόσα χρόνια, ίσως δεν τον γνώρισα ποτέ. Αυτή είναι η τελευταία προσωπική δημόσια τοποθέτηση που κάνω σχετικά με αυτό το θέμα. Θα πάμε κόντρα κι όπου βγει… Άννα Βίσση».
/ NDPPHOTO
Η πρώτη ανακοίνωση του Νίκου Καρβέλα
Η ανοιχτή σύγκρουση των δύο πλευρών ήρθε στη δημοσιότητα με την ανακοίνωση του Νίκου Καρβέλα το απόγευμα της Τρίτης.
«Τις τελευταίες ημέρες, διαδίδονται πολλά και ανακριβή ως προς την απουσία μου από τη συναυλία στο Ολυμπιακό Στάδιο με ερμηνεύτρια την Άννα Βίσση. Απέναντι στις ανακρίβειες που ακούγονται, έχω υποχρέωση να τοποθετηθώ. Ακόμη και αυτοί που δεν τους αρέσουν τα τραγούδια μου ή δεν με συμπαθούν, δεν μπορούν να αμφισβητήσουν πως όταν μιλάω, μιλάω με, υπερβολική ίσως, ειλικρίνεια και αμεσότητα. Έτσι θα κάνω και τώρα», έγραφε, μεταξύ άλλων ο Νίκος Καρβέλας.
«Η σχέση μου με την Άννα Βίσση, καλλιτεχνική και προσωπική, είναι γνωστή. Έχω συνθέσει, γράψει και ενορχηστρώσει, με ελάχιστες εξαιρέσεις, το σύνολο της δισκογραφίας της. Έχω βιώσει μαζί της και τις μεγάλες επιτυχίες, αλλά και τις δύσκολες στιγμές της επαγγελματικής μας πορείας. Αυτή η κοινή πορεία έχει αποτυπωθεί μέχρι σήμερα σε όλες τις συναυλίες και εμφανίσεις της Άννας, όπως αποτυπώθηκε και στην επιλογή των τραγουδιών της συναυλίας στο ΟΑΚΑ: Τα 47 από τα 50 τραγούδια που ερμήνευσε η Άννα είναι δικές μου δημιουργίες.
Στην κοινή διαδρομή μας με την Άννα, έως σήμερα, λειτουργούσαμε με πλήρη συνεννόηση και ενότητα. Όλα αυτά τα χρόνια, οι επιλογές για το πώς, πού και πότε θα παρουσιαστούν τα τραγούδια μου αποφασίζονταν από κοινού μεταξύ μας. Η Άννα καταλάβαινε και
εμένα και τη μουσική μου. Γι’ αυτό το λόγο, σπάνια υπήρχε οποιαδήποτε απόκλιση ή διαφωνία ανάμεσά μας.
Όλα αυτά, δυστυχώς, φαίνονται να έχουν αλλάξει.
Η Άννα έχει πάρει μία κατεύθυνση, τόσο σε επίπεδο καλλιτεχνικό όσο και σε επίπεδο δημόσιας παρουσίας, που δεν με βρίσκει σύμφωνο.
Οι ως τώρα συναυλίες μας είχαν στο επίκεντρό τους τη δύναμη των τραγουδιών, την ερμηνεία της Άννας και, πάνω από όλα, την αλληλεπίδραση του κοινού με τη μουσική μας. Είναι αλήθεια ότι κατά καιρούς έχουμε κάνει με την Άννα μεγάλες και εντυπωσιακές παραγωγές. Όμως το μέγεθος και ο εντυπωσιασμός δεν ήταν ποτέ αυτοσκοπός.
Όταν η Άννα με ενημέρωσε για τη συναυλία που ήθελε να κάνει στο ΟΑΚΑ, προβληματίστηκα ιδιαίτερα. Πίστευα ότι το κοινό μας δεν θα απολάμβανε πραγματικά τα τραγούδια μας σε έναν τέτοιο τεράστιο χώρο. Πολύ περισσότερο όταν οι τιμές των εισιτηρίων έφταναν μέχρι και τα 400 ευρώ.
Σέβομαι απόλυτα όσους στερήθηκαν για να αγοράσουν εισιτήριο για τη συναυλία αυτή. Αλλά εγώ αντιλαμβάνομαι την τέχνη μου ως μια τέχνη λαϊκή και προσιτή. Με το κοινό να ευχαριστιέται την αμεσότητα και να διασκεδάζει μαζί και δίπλα με τους καλλιτέχνες.
Δεν μπορώ να δεχτώ ότι όσοι δεν μπορούν να δώσουν πολλά χρήματα θα καταλήξουν να ακούνε τα τραγούδια μου από θέσεις με μειωμένη ως καθόλου ορατότητα, σε ένα αχανές γήπεδο.
Άλλο να προσφέρεται ένα ωραίο θέαμα, και άλλο τα τραγούδια να γίνονται δευτερεύον, συνοδευτικό υλικό για ένα φαραωνικό «υπερθέαμα» εικόνας που το παρακολουθείς από γιγαντοοθόνες. Δεν είναι θέμα επιλογής «χώρων». Είναι σύγκρουση μεταξύ τελείως διαφορετικών προθέσεων και οραμάτων. Σύγκρουση μεταξύ δύο ασύμβατων καλλιτεχνικών αντιλήψεων.
Αρέσουν δεν αρέσουν, τα τραγούδια μου έχουν μια δόση απειθαρχίας και, αυτό που λένε (ή μου καταλογίζουν), μια δόση «τρέλας».
Αυτή είναι η δική μου καλλιτεχνική γλώσσα. Πότε προκλητικά, πότε αστεία, πότε απλά και πότε πιο συνθετικά περίπλοκα, πότε συγκινητικά και πότε «θεατρικά», τα τραγούδια μου απαιτούν έναν πηγαίο αυθορμητισμό. Δεν θέλω να τα βλέπω καλογυαλισμένα, ούτε θέλω να τα δω να γίνονται αλατοπίπερο για κοσμικές εκδηλώσεις της οικονομικής ελίτ.
Κάποιοι πρόλαβαν να «διαρρεύσουν» διάφορα για οικονομικές διαφορές μου με την εταιρεία παραγωγής, νομίζοντας, ίσως, πως θα «μεταθέσουν» τη συζήτηση από την βαθιά καλλιτεχνική διαφωνία που πλέον χαρακτηρίζει τη σχέση μας με την Άννα. Ίσως, από την άλλη πλευρά, να διέρρευσαν όσα διέρρευσαν, θεωρώντας πως θα διστάσω να αναφερθώ και στο θέμα αυτό. Αν με ήξεραν καλύτερα, θα γνώριζαν ότι δεν διστάζω ποτέ μπροστά στην αλήθεια.
Βιοπορίζομαι από τη δουλειά μου. Και η δουλειά μου είναι να γράφω τραγούδια. Ο δημιουργός θα πρέπει να αμείβεται για τη δουλειά του, όπως πρέπει να αμείβεται οποιοσδήποτε άνθρωπος εργάζεται. Έτσι άλλωστε δουλεύαμε πάντοτε με την Άννα. Αυτή ήταν η συμφωνία που τηρούσαμε στις προηγούμενες συναυλίες (Καλλιμάρμαρο): Έλάμβανα αμοιβή και αυτό ανεξάρτητα από τα δικαιώματα του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης που με εκπροσωπεί, ως συνθέτη και στιχουργό.
Λίγες μόλις ημέρες πριν την πραγματοποίηση της συναυλίας και ενώ η Άννα εντελώς απρόσμενα μου είπε να μην συμμετάσχω στις μουσικές πρόβες στο ΟΑΚΑ, μου παρουσίασαν ως τετελεσμένο γεγονός ότι δεν θα έπαιρνα καμία αμοιβή από τη συναυλία, με την αιτιολογία ότι η παραγωγή υπήρξε πολύ ακριβή.
Αδυνατώ να κατανοήσω το γιατί η ενοικίαση εξοπλισμού και χώρου και η πληρωμή μουσικών, συντελεστών και τεχνικού προσωπικού συνιστά κόστος, ενώ η αμοιβή του δημιουργού των 47 από τα 50 τραγουδιών της συναυλίας δεν συγκαταλέγεται στο κόστος που οφείλει να έχει προϋπολογίσει η εταιρεία παραγωγής. Πρώτη φορά σε όλα αυτά τα χρόνια που είμαι στον χώρο, ακούω παραγωγό να δηλώνει τελεσιγραφικά στον δημιουργό ότι δεν θα πληρωθεί επειδή το κόστος του παραγωγού είναι μεγάλο. Και μάλιστα για μια συναυλία που ο ίδιος ο παραγωγός επέλεξε να κάνει, χωρίς καν να ρωτήσει τον δημιουργό.
Τους ενημέρωσα, από πλευράς μου, ότι δεν ζητούσα τίποτα περισσότερο από το να πάρω τη συμφωνημένη αμοιβή που είχα πάρει σε ανάλογες περιπτώσεις και που φυσικά ήταν σε πλήρη γνώση της εταιρείας παραγωγής μέσω της Άννας.
Γρήγορα κατάλαβα πως το οικονομικό θέμα ήταν απλώς η πρώτη πράξη μιας γενικότερης προσβλητικής συμπεριφοράς εναντίον μου. Ωστόσο, πείστηκα από το περιβάλλον μου να πάω στη συναυλία, παρά το αρνητικό κλίμα που ήδη
υπήρχε με την εταιρεία παραγωγής, για να τιμήσω το κοινό.
Λίγες μόλις ώρες πριν την έναρξη της συναυλίας, έλαβα ενημέρωση από πρόσωπο που μιλούσε για λογαριασμό της εταιρείας παραγωγής, ότι ο βασικός χρηματοδότης και παράγοντες της εταιρείας παραγωγής δεν επιθυμούσαν να καθίσω δίπλα τους, ούτε εγώ ούτε καν οι οικείοι και προσκεκλημένοι μου, και ότι είχαν ακυρώσει τα αρχικά εισιτήρια όλων μας και τα είχαν αντικαταστήσει με νέα εισιτήρια, σε νέες θέσεις, απομακρυσμένες και υποδεέστερες από τις αρχικές.
Στο πλαίσιο της επικοινωνίας αυτής, απάντησα το αυτονόητο: Ότι η ενέργειά τους ήταν απόλυτα προσβλητική για εμένα και ότι θα ερχόμουν στη συναυλία, και θα καθόμουν, και εγώ και οι προσκεκλημένοι μου, στις αρχικές μας θέσεις. Η απάντηση που έλαβα είναι ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει δεκτό.
Όταν ρώτησα επί λέξει «Και τι θα κάνετε; Θα μου απαγορεύσετε να μπω και να καθίσω στη θέση μου;», η απάντηση που πήρα ήταν ότι, πράγματι, αυτό θα καλούνταν να κάνουν. Και όχι μόνο αυτό, αλλά και ότι, στην περίπτωση αυτή, παύει οποιαδήποτε συζήτηση επί του οικονομικού.
Το τελειωτικό χτύπημα που δέχθηκα, σε προσωπικό επίπεδο, ήταν όταν ζήτησα να μάθω αν η Άννα γνώριζε για αυτή την απαράδεκτη συμπεριφορά και μου μεταφέρθηκε από την Νίκη Βίσση ότι ναι, ήταν ενήμερη. Μια λέξη μόνο μπορεί να εκφράσει αυτό που αισθάνθηκα: Συντριβή.
Ακόμα δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι η Άννα συναίνεσε σε μια τόσο μεγάλη απρέπεια εναντίον μου. Φυσικά, δεν πήγα στη συναυλία. Η τελευταία πράξη της προσβλητικής συμπεριφοράς που μου επιφύλαξαν ήλθε μετά την ολοκλήρωση της συναυλίας. Χωρίς να έχει συμφωνηθεί τίποτα τέτοιο μεταξύ μας, έθεσαν ως προϋπόθεση, για να μου καταβάλουν οποιαδήποτε αμοιβή, να υπογράψω ότι δεν θα έκανα καμία δημόσια αρνητική αναφορά στην Άννα, και μάλιστα με απειλή ποινής χιλιάδων ευρώ εφόσον έκανα κάτι τέτοιο.
Φυσικά δεν δέχθηκα να απαρνηθώ την ελευθερία της γνώμης μου και να την ανταλλάξω με χρήμα. Και μάλιστα με χρήμα που δεν μου το «χάριζαν», αλλά ήταν η αμοιβή που δικαιούμουν ως δημιουργός των τραγουδιών. Καμία πρόθεση δεν είχα και δεν έχω να προσβάλω τον οποιονδήποτε.
Προσβολή δεν είναι να εκφράζεσαι ελεύθερα και ειλικρινά. Προσβολή είναι να απαιτούν από σένα να μην μιλάς και να μην εκφράζεις τη γνώμη σου.
Ο δημιουργός ενός καλλιτεχνικού έργου έχει δικαίωμα να αμείβεται και δεν πρέπει να ντρέπεται για αυτό. Έχει, επίσης, χρέος να υπερασπίζεται την ακεραιότητά του έργου και τις συνθήκες παρουσίασής του. Έχει χρέος και δικαίωμα να επιλέγει το πώς το έργο του πλαισιώνεται αισθητικά, κοινωνικά και ιδεολογικά. Έχει δικαίωμα, όποτε το κρίνει σκόπιμο, να εκφράζει αμφιβολίες και αντιρρήσεις στην περίπτωση που αυτή η πλαισίωση έρχεται σε σύγκρουση με τις καλλιτεχνικές προθέσεις, την προσωπικότητα και την κοινωνική στάση του.
Καταλήγοντας, νομίζω ότι γίνεται σαφές από όσα ανέφερα, ότι τόσο αυτό το δελτίο τύπου, όσο και οι επόμενες κινήσεις μου, αποσκοπούν στην υπεράσπιση του έργου μου και στην απόδοση στο πρόσωπό μου του σεβασμού που μου αναλογεί ως δημιουργού».
