Θα σταθώ σε τρεις χρονολογίες ορόσημο, οι οποίες ήταν ισχυρό όπλο στην φαρέτρα της Ελληνικής πλευράς για την θετική έκβαση του αγώνα καταβολής των αποζημιώσεων. Το 1946 στο Παρίσι, η Διασυμμαχική Επιτροπή 19 χωρών της Ευρώπης καταλόγισε να πληρώσει η Γερμανία για τις καταστροφές στην οικονομία της Ελλάδας, 7.100 δις. δολ. αγοραστικής αξίας 1938, (η Ελλάδα είχε τότε ζητήσει 14.500 δις. δολ.). Σημερινή αξία, άνευ τόκων, 108 δις.
Το 1953 στο Λονδίνο στην συμμαχική συνδιάσκεψη ειρήνης, η Γερμανία δεσμεύτηκε ότι θα αποζημιώσει την Ελλάδα, όταν υπογραφεί η τελική συνθήκη ειρήνης. Η συνθήκη αυτή υπεγράφη στην Μόσχα το 1990 αφού γκρεμίστηκε το «τείχος του αίσχους» και συνενώθηκαν η ανατολική και η δυτική Γερμανία. Τότε η Γερμανία ζήτησε ένα να της δοθεί περιθώριο 5 χρόνων για να αρχίσει να καταβάλει τις αποζημιώσεις. Βεβαίως το Ελληνικό Δημόσιο ουδέποτε επίσημα ασχολήθηκε με το θέμα αυτό, αν εξαιρέσουμε το 1995 τη ρηματική δήλωση περί διεκδίκησης του τότε υπουργού εξωτερικών και νυν Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Παπούλια.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΟ www.onalert.gr
