Ο Χριστόδουλος Χάλαρης ήταν μία σπουδαία προσωπικότητα της ελληνικής μουσικής, με τεράστια εθνική προσφορά.
Γεννήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 1946 στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στην Κρήτη και έκανε μαθήματα βυζαντινής μουσικής με τον Απ. Βαλληνδρά.
Από το 1964 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και σπούδασε μαθηματικά, κυβερνητική και μουσικό αυτοματισμό (École Pratique des Hautes Etudes).
Το 1969 επέστρεψε και άρχισε να ερευνά σε βάθος τη βυζαντινή μουσική. Η διδακτορική του διατριβή (Πανεπιστήμιο του Βενσέν) είχε ως θέμα τη δομική ανάλυση της βυζαντινής μουσικής. Από το 1970 είναι μέλος του Παρισινού “Κέντρου Μαθηματικών Σπουδών Μουσικού Αυτοματισμού”.
Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, ίδρυσε την “Ορχήστρα παλαιών παραδοσιακών και πρωτότυπων Οργάνων” – κατασκευάζοντας πολλά από αυτά τα όργανα μόνος του – και παρουσίασε την “Κοσμική βυζαντινή μουσική”.
Η 17μελής ορχήστρα του, μετονομασμένη σε “Ορχήστρα λεπτών οργάνων αρχαίου και βυζαντινού ρεπερτορίου”, λειτούργησε για αρκετό διάστημα υπό την αιγίδα της Τράπεζας Μακεδονίας – Θράκης.
Παράλληλα ο Χριστόδουλος Χάλαρης στη δεκαετία του 1980 δημιούργησε τη δισκογραφική εταιρεία “Οrata”, η οποία έχει στον κατάλογό της σημαντικά έργα της βυζαντινής περιόδου, που ηχογραφήθηκαν υπό την εποπτεία του και συνάντησαν διεθνή αποδοχή.
Ο ίδιος διέθεσε μεγάλο μέρος του χρόνου και των χρημάτων του για να ανακαλύψει και να αποκρυπτογραφήσει – ως έργο ζωής – χειρόγραφα μεσαιωνικής βυζαντινής μουσικής, που βρίσκονται στην κατοχή του.
Επίσης, δημιούργησε στη Θεσσαλονίκη το Μουσείο Αρχαίων και Βυζαντινών Οργάνων, τα οποία επανακατασκεύασε με τη μέγιστη δυνατή ακρίβεια μέσα από παραστάσεις αγγείων και άλλες διαθέσιμες πηγές.
Ο Χριστόδουλος Χάλαρης υπήρξε επί δεκαετίες και ένας εναργέστατος ερευνητής μουσικολόγος με σχεδόν αποκλειστικό αντικείμενο τη βυζαντινή μουσική.
Καρπός αυτής της μακράς και επίπονης έρευνάς του είναι – μεταξύ άλλων – το τρίτομο σύγγραμμα “Η ιστορία της αρχαίας ελληνικής και της βυζαντινής μουσικής”.
