Το έγγραφο εστάλη στις 29 Ιουνίου από τη Μ. Ξενογιαννακοπούλου προς τις υγειονομικές περιφέρειες, το Σώμα Επιθεωρητών Υγείας και τα ασφαλιστικά Ταμεία και ζητά να κατατεθούν τα αναγκαία πιστοποιητικά για την επαναξιολόγηση των μονάδων, σύμφωνα με ρεπορτάζ της Καθημερινής.
Σε αυτό αναφέρεται ότι “από έγγραφα νοσοκομείων και ιδιωτικών κλινικών” προκύπτει ότι αν και δεν έχουν προσαρμοστεί “εξακολουθούν να προβαίνουν σε εμφυτεύσεις”. Η σχετική απόφαση (18/6/2009) προέβλεπε περίοδο προσαρμογής έξι μηνών για την υποβολή δικαιολογητικών σχετικά με τα προσόντα των γιατρών και του προσωπικού, το αρχείο των ασθενών και γενικά τη διαδικασία αδειοδότησης. Ωστόσο ακόμη η διαδικασία δεν έχει ολοκληρωθεί.
Σύμφωνα με διευθυντή καρδιολογικής κλινικής ιδιωτικού θεραπευτηρίου που μιλά στην εφημερίδα, “για να δοθεί άδεια σε κρατικό ή ιδιωτικό νοσοκομείο να εμφυτεύσει βηματοδότες και απινιδωτές πρέπει να υπάρχουν γιατροί και παραϊατρικό προσωπικό ειδικά εκπαιδευμενοι στην ηλεκτροφυσιολογία, εξοπλισμένο εργαστήριο, καρδιοχειρουργική ή θωρακοχειρουργική κάλυψη αλλά και να εκτελείται ένας ικανοποιητικός αριθμός επεμβάσεων το χρόνο”.
“Στην Ελλάδα υπάρχουν πολλά κρατικά και ιδιωτικά θεραπευτήρια στα οποία έχει επιτραπεί η τοποθέτηση βηματοδοτών και απινιδωτών, χωρίς να πληρούν καμιά από τις προϋποθέσεις αυτές” αναφέρει ο γιατρός.
Πόσο σημαντική είναι η απόλυτα σωστή αντιμετώπιση στις επεμβάσεις αυτές; “Απαραίτητη προϋπόθεση, ώστε ένας καρδιοπαθής που έχει υποστεί έμφραγμα και πάσχει από καρδιακή ανεπάρκεια να φθάσει στα βαθιά γεράματα, είναι να ελεγχθεί ηλεκτροφυσιολογικά” λέει στην Καθημερινή ο επίκουρης καθηγητής Καρδιολογίας Κ. Γκατζούλης.
“Προστατεύεται έτσι από αιφνίδιο καρδιακό θάνατο. Από την εξέταση θα διαπιστωθεί εάν κινδυνεύει, και στην περίπτωση αυτή η καλύτερη δυνατή προστασία είναι ο εμφυτεύσιμος απινιδωτής. Παράλληλα, οι αντιβραδυκαρδιακοί βηματοδότες προστατεύουν κυρίως ηλικιωμένους ασθενείς από συγκοπτικά επεισόδια. Τέλος, ο καθετηριασμός της εστίας της αρρυθμίας μέσα στην καρδιά, ανακουφίζει νέα άτομα από βασανιστικές ταχυκαρδίες, όπως υπερκοιλιακές ή κοιλιακές ταχυκαρδίες και τους επιτρέπει να απολαμβάνουν ποιότητα ζωής. Θεωρώ ότι σε κάθε περίπτωση δεν προέχει το μοντέλο και η τιμή του μηχανήματος, αλλά η σχέση γιατρού – ασθενούς” προσθέτει.
