Γεννήθηκε το 1931 στην Αθήνα και μεγάλωσε στην πλατεία Βικτωρίας. Όπως είχε πει ο ίδιος με χιούμορ, όταν τον ρώτησαν από ένα τηλεοπτικό συνεργείο αν είναι Κυψελιώτης, η απάντησή του ήταν «όχι, Βικτωριανός. Δεν ξέρω αν κατάλαβαν ότι εννοούσα την πλατεία και όχι τη βασίλισσα Βικτώρια».
Το 1949 αποφοίτησε από το Πρότυπο Λύκειο Αθηνών- δεν ακολούθησε συστηματικές πανεπιστημιακές σπουδές. Εργάστηκε επί είκοσι χρόνια σε ναυτιλιακές και ασφαλιστικές εταιρείες.
Το 1961 άρχισε να συνεργάζεται με το περιοδικό “Ταχυδρόμος”, και το 1962 εμφανίστηκε στη λογοτεχνία με τη συλλογή διηγημάτων “Τα μηχανάκια”.
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας συμμετείχε στην αντιστασιακή έκδοση “18 Κείμενα” και οδηγήθηκε τρεις φορές σε δίκη βάσει του νόμου “περί ασέμνου δημοσιεύμα-τος” για το έργο του “Το αρμένισμα”- ωστόσο, το 1972 πήρε την υποτροφία RAAD για το Βερολίνο. Από το 1982 ασχολήθηκε αποκλειστικά με τη συγγραφή και τη μετάφραση.
Έχει μεταφράσει, μεταξύ άλλων, Λιούις Κάρολ, Έντγκαρ Άλαν Πόε, Έρνεστ Χέμινγουεϊ, Ουίλιαμ Φώκνερ και Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ. Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος (1967, για το Αρμένισμα) και το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος (1976, για τη “Βιοτεχνία υαλικών” και, 2002, για το “Δύο φορές Έλληνας”).
Ήταν ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, και τη δεκαετία του 1980 διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Έργα του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, τα γαλλικά και τα γερμανικά.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μένης Κουμανταρέας: Το βιβλίο που έμελλε να είναι το τελευταίο του
