Αυτό πρακτικά σημαίνει πως η οικογένεια του Παύλου Φύσσα, τα μέλη του ΠΑΜΕ και οι Αιγύπτιοι αλιεργάτες μπορούν να παρίστανται στη δίκη μόνο για τους κατηγορούμενους οι οποίοι κατηγορούνται για συγκεκριμένες πράξεις που αφορούν τα αδικήματα που στρέφονται κατά της ζωής όπως η ανθρωποκτονία από πρόθεση.
Για παράδειγμα η οικογένεια Φύσσα σύμφωνα με την πρόταση της εισαγγελέως μπορεί παρίσταται σε βάρος του Γιώργου Ρουπακιά και των κατηγορουμένων στους οποίους αποδίδεται ότι ήταν απλοί συνεργοί του αλλά όχι σε βάρος του Νίκου Μιχαλολιάκου και των νυν και πρώην κοινοβουλευτικών στελεχών του κόμματος οι οποίοι κατηγορούνται για το αδίκημα της ένταξης και διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης.
Και αυτό διότι όπως τόνισε δικαίωμα παράστασης για ηθική βλάβη και ψυχική οδύνη έχει ο άμεσα ζημιωθείς από το αδίκημα της εγκληματικής οργάνωσης. Στην προκειμένη περίπτωση σύμφωνα με την εισαγγελέα το αδίκημα της εγκληματικής οργάνωσης στρέφεται κατά του κοινωνικού συνόλου και παράσταση πολιτικής αγωγής μπορεί να δηλώσει μόνο το ελληνικό δημόσιο.
“Από την νομική του φύση του αδικήματος αποκλείεται η παράσταση πολιτικής αγωγής για μόνο για συμμετοχή κάποιου σε εγκληματική οργάνωση καθώς τυχών ζημία των ιδιωτών είναι έμμεση. Ο παθών μπορεί να δηλώσει παράσταση πολιτικής αγωγής για το συγκεκριμένο μέλος που τέλεσε συγκεκριμένο έγκλημα μόνο εφόσον νομιμοποιείται να παρασταθεί ως πολιτικώς ενάγων στο συγκεκριμένο πλημμέλημα ή κακούργημα”.
