Ένα μήνυμα… Ένα sms που έφυγε από το κινητό σου αργά τη νύχτα… Γιατί είχες πιει, ή γιατί ένιωθες μόνη ή γιατί σου έλειπε ή γιατί δεν άντεχες άλλο να περιμένεις ή γιατί αποφάσισες να προκαλέσεις τη ζωή για να δεις τις προθέσεις της ή γιατί έτσι… το έστειλες έτσι… γιατί βαριόσουνα, γιατί ήθελες να παίξεις, γιατί δεν μπόρεσες να κρατηθείς…
Απάντηση καμιά. Τα πρώτα δευτερόλεπτα ανέβηκε η αδρεναλίνη σου κατακόρυφα. Άκουγες την καρδιά σου να χτυπάει παντού μέσα σου, οι ελπίδες αυξήθηκαν αυτόματα. Κι όσο περνούσαν τα λεπτά, ενώ στην αρχή απομακρύνθηκες από το κινητό σου παίζοντάς το αδιάφορη (σε ποιόν άραγε; αφού μόνο εσύ το ξέρεις ότι έστειλες μήνυμα) σιγά σιγά άρχισες να τσεκάρεις μήπως ήρθε απάντηση και δεν το άκουσες. Αν και αδύνατο, γιατί στέκεσαι από πάνω του.
Στην αρχή το παίζεις άνετη, σφυρίζεις κλέφτικα στην ίδια σου την ψυχολογία και όσο το τέταρτο γίνεται μισάωρο οι ελπίδες εξανεμίζονται. Το χαμόγελο αισιοδοξίας και η ενέργεια που σε γέμισε εκείνο το δευτερόλεπτο σβήνουν σιγά σιγά. Καμία απάντηση.
Διάβασε περισσότερα στο TLIFE
