Δεν ταιριάζουν όλα τα κατοικίδια σε όλα τα σπίτια – Τι πρέπει να σκεφτείτε πριν οποιαδήποτε κίνηση

Η εικόνα είναι γνώριμη. Ένα παιδί ζητά επίμονα ένα κατοικίδιο, οι γονείς αρχίζουν να το σκέφτονται και μέσα σε λίγες ημέρες το οικογενειακό τραπέζι μετατρέπεται σε πεδίο συζήτησης για σκύλους, γάτες, κουνέλια, πτηνά ή ακόμη και πιο εξωτικά ζώα.

Συχνά, όμως, η κουβέντα ξεκινά από τη λάθος αφετηρία.

Το ερώτημα δεν είναι ποιο ζώο είναι το πιο χαριτωμένο, το πιο δημοφιλές ή αυτό που βλέπουμε συχνότερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Το ουσιαστικό ερώτημα είναι ποιο ζώο μπορεί πραγματικά να ενταχθεί στη ζωή μιας συγκεκριμένης οικογένειας χωρίς να θυσιαστεί η ευζωία του.

Γιατί κάθε κατοικίδιο έχει διαφορετικές ανάγκες και κάθε σπίτι διαφορετικές δυνατότητες.

Ο χρόνος είναι το πρώτο κριτήριο

Πριν από τα τετραγωνικά μέτρα του σπιτιού, πριν από το κόστος και πριν ακόμη από την επιλογή του είδους, έρχεται ο χρόνος.

Ένας σκύλος, για παράδειγμα, απαιτεί καθημερινή αλληλεπίδραση, βόλτες, εκπαίδευση και παρουσία.

Αντίθετα, μια γάτα μπορεί να είναι πιο ανεξάρτητη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν χρειάζεται φροντίδα και ενασχόληση.

Το ίδιο ισχύει και για μικρότερα ζώα. Ένα κουνέλι, ένα τρωκτικό ή ένα πτηνό μπορεί να φαίνονται λιγότερο απαιτητικά, όμως έχουν κι αυτά ανάγκες που συχνά υποτιμώνται.

Η πρώτη ειλικρινής συζήτηση που οφείλει να κάνει μια οικογένεια είναι απλή: πόσο χρόνο μπορεί πραγματικά να αφιερώσει καθημερινά;

Το σπίτι δεν είναι απλώς μια διεύθυνση

Για χρόνια επικρατούσε η άποψη ότι οι σκύλοι χρειάζονται αυλή και οι γάτες διαμέρισμα. Η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη.

Υπάρχουν σκύλοι που ζουν ευτυχισμένοι σε διαμερίσματα αρκεί να καλύπτονται οι ανάγκες άσκησής τους, όπως υπάρχουν και γάτες που δυσκολεύονται σε περιορισμένους χώρους χωρίς ερεθίσματα.

Η διαρρύθμιση του σπιτιού, η ύπαρξη ασφαλών σημείων, η δυνατότητα απομόνωσης όταν το ζώο το χρειάζεται και οι συνθήκες της γειτονιάς είναι παράγοντες που συχνά αποδεικνύονται πιο σημαντικοί από τα τετραγωνικά μέτρα.

Το οικονομικό σκέλος που συχνά ξεχνιέται

Ένα κατοικίδιο δεν χρειάζεται μόνο αγάπη. Χρειάζεται τροφή, προληπτική κτηνιατρική φροντίδα, εμβολιασμούς, φάρμακα όταν αρρωστήσει, εξοπλισμό και πολλές φορές εκπαίδευση ή εξειδικευμένη φροντίδα.

Το κόστος αυτό δεν εμφανίζεται μία φορά, αλλά συνοδεύει το ζώο σε όλη του τη ζωή.

Οι ειδικοί τονίζουν ότι η οικονομική δυνατότητα μιας οικογένειας δεν αποτελεί πολυτέλεια αλλά βασική προϋπόθεση για υπεύθυνη κηδεμονία.

Τα παιδιά χρειάζονται μάθημα, όχι δώρο

Πολλές οικογένειες επιλέγουν ένα κατοικίδιο επειδή το ζητά το παιδί. Όμως τα ζώα δεν είναι δώρα γενεθλίων ούτε ανταμοιβές για καλούς βαθμούς.

Η συμβίωση με ένα ζώο μπορεί να προσφέρει πολύτιμα μαθήματα ενσυναίσθησης, σεβασμού και υπευθυνότητας, αρκεί οι ενήλικες να έχουν κατανοήσει ότι η τελική ευθύνη θα είναι πάντοτε δική τους.

Ένα παιδί μπορεί να συμμετέχει στη φροντίδα. Δεν μπορεί να την αναλάβει ολοκληρωτικά.

Η προσωπικότητα του ζώου μετρά περισσότερο από το είδος

Ένα ακόμη λάθος που γίνεται συχνά είναι η γενίκευση. Δεν είναι όλοι οι σκύλοι ίδιοι. Δεν είναι όλες οι γάτες ίδιες. Δύο ζώα του ίδιου είδους μπορεί να έχουν εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα, επίπεδο ενέργειας και ανάγκες κοινωνικοποίησης.

Γι’ αυτό και οι φιλοζωικές οργανώσεις δίνουν ιδιαίτερη σημασία στη διαδικασία γνωριμίας μεταξύ της οικογένειας και του ζώου πριν από μια υιοθεσία. Η σωστή αντιστοίχιση προσωπικοτήτων είναι πολλές φορές σημαντικότερη από την ηλικία ή το μέγεθος του ζώου.

Η σωστή επιλογή δεν φαίνεται στην πρώτη μέρα

Ένα κατοικίδιο μπορεί να ζήσει 10, 15 ή ακόμη περισσότερα χρόνια. Η επιλογή του, επομένως, δεν πρέπει να βασίζεται στο πώς θα είναι η ζωή της οικογένειας τον επόμενο μήνα, αλλά στο πώς μπορεί να είναι τα επόμενα χρόνια.

Θα υπάρχουν μετακομίσεις; Αλλαγές εργασίας; Μεγαλώνοντας τα παιδιά, θα παραμείνει η ίδια διάθεση και διαθεσιμότητα;

Όσο πιο μακριά κοιτάζει μια οικογένεια πριν πάρει την απόφαση, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει να προσφέρει ένα σταθερό και ασφαλές περιβάλλον στο ζώο που θα υποδεχθεί.

Μια επιλογή που αφορά δύο πλευρές

Συχνά μιλάμε για το ποιο κατοικίδιο θέλει μια οικογένεια. Ίσως, όμως, η πιο σωστή προσέγγιση είναι να αναρωτηθούμε ποιο κατοικίδιο ταιριάζει πραγματικά σε αυτή την οικογένεια.

Γιατί η συμβίωση με ένα ζώο δεν είναι μια σχέση που λειτουργεί μόνο προς μία κατεύθυνση. Δεν αρκεί να είναι το ζώο κατάλληλο για το σπίτι. Πρέπει και το σπίτι να είναι κατάλληλο για το ζώο.

Και όταν αυτή η ισορροπία επιτευχθεί, τότε η απόφαση δεν οδηγεί απλώς στην απόκτηση ενός κατοικιδίου. Οδηγεί στη δημιουργία ενός δεσμού που μπορεί να αλλάξει την καθημερινότητα όλων προς το καλύτερο.