Σχεδόν κάθε ιδιοκτήτης-κηδεμόνας σκύλου έχει δει τη σκηνή: στη διάρκεια της βόλτας, το ζώο σταματά, σκύβει και αρχίζει να μασάει χόρτα.
Η πρώτη σκέψη είναι συχνά ότι κάτι δεν πάει καλά με το στομάχι του ή ότι προσπαθεί να προκαλέσει εμετό.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Στην πραγματικότητα, η κατανάλωση χόρτου είναι αρκετά συνηθισμένη στους σκύλους και, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν αποτελεί από μόνη της ένδειξη ασθένειας.
Οι λόγοι μπορεί να είναι περισσότεροι από ένας. Ένας σκύλος μπορεί να τρώει χόρτα από περιέργεια, επειδή εξερευνά το περιβάλλον του ή απλώς επειδή του αρέσει η γεύση και η υφή τους.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η συμπεριφορά μπορεί να συνδέεται και με την πλήξη, ιδιαίτερα όταν το ζώο δεν έχει αρκετή σωματική ή πνευματική δραστηριότητα.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Υπάρχει επίσης η θεωρία ότι η κατανάλωση φυτικής ύλης αποτελεί κατάλοιπο συμπεριφορών των άγριων προγόνων των σκύλων. Τα άγρια κυνοειδή καταναλώνουν κατά περίπτωση φυτική ύλη, είτε απευθείας είτε μέσω της λείας τους.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ένας σύγχρονος σκύλος χρειάζεται χόρτα στη διατροφή του, αλλά δείχνει ότι η συγκεκριμένη συμπεριφορά δεν είναι απαραίτητα αφύσικη.
Δεν τρώνε χόρτα απαραίτητα για να κάνουν εμετό
Η σύνδεση ανάμεσα στο χόρτο και τον εμετό είναι ένας από τους πιο διαδεδομένους μύθους. Ορισμένοι σκύλοι πράγματι μπορεί να κάνουν εμετό μετά την κατανάλωση χόρτου, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι ξεκινούν να τρώνε χόρτα με σκοπό να προκαλέσουν εμετό.
Μελέτες που έχουν εξετάσει τη συμπεριφορά δείχνουν ότι ο εμετός μετά την κατανάλωση χόρτου δεν είναι ο κανόνας. Επομένως, δεν είναι ασφαλές να θεωρείται κάθε τέτοιο περιστατικό ένδειξη ότι ο σκύλος προσπαθεί να αντιμετωπίσει κάποιο στομαχικό πρόβλημα.
Ούτε η συγκεκριμένη συνήθεια αποτελεί από μόνη της ένδειξη ότι του λείπουν φυτικές ίνες ή κάποιο συγκεκριμένο θρεπτικό συστατικό. Εφόσον ο σκύλος τρέφεται με πλήρη και ισορροπημένη τροφή, η περιστασιακή κατανάλωση χόρτου δεν αρκεί για να υποδείξει διατροφική ανεπάρκεια.
Πότε χρειάζεται προσοχή
Το περιστασιακό μάσημα χόρτου, όταν ο σκύλος είναι κατά τα άλλα ζωηρός, τρώει και πίνει κανονικά και δεν εμφανίζει άλλα συμπτώματα, συνήθως δεν αποτελεί λόγο ανησυχίας. Περισσότερη σημασία έχει η συχνότητα της συμπεριφοράς και όσα τη συνοδεύουν.
Αν ένας σκύλος αρχίσει ξαφνικά να τρώει μεγάλες ποσότητες χόρτου ή το κάνει επίμονα, χρειάζεται μεγαλύτερη προσοχή. Το ίδιο ισχύει όταν η συμπεριφορά συνοδεύεται από επαναλαμβανόμενους εμετούς, διάρροια, απώλεια όρεξης, έντονη κόπωση ή εμφανή σημάδια πόνου.
Υπάρχει, τέλος, και ένας πρακτικός κίνδυνος στη βόλτα. Δεν είναι όλα τα φυτά ασφαλή για τους σκύλους, ενώ χόρτα και γκαζόν μπορεί να έχουν υποστεί επεξεργασία με φυτοφάρμακα ή άλλα χημικά.
Επομένως, καλό είναι να αποφεύγεται η πρόσβαση του ζώου σε σημεία όπου δεν είναι γνωστό τι έχει χρησιμοποιηθεί στο έδαφος ή στη βλάστηση.
Ένας σκύλος που σταματά περιστασιακά στη βόλτα και μασάει λίγο χορτάρι δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει πρόβλημα στο στομάχι του.
Η συμπεριφορά μπορεί να είναι απολύτως φυσιολογική. Αν όμως γίνει επίμονη ή συνοδευτεί από άλλα συμπτώματα, τότε χρειάζεται αξιολόγηση από κτηνίατρο.
