Μια ανεξήγητη απώλεια βάρους. Ένα εξόγκωμα που δεν υπήρχε πριν. Ένας σκύλος που ξαφνικά δεν θέλει να βγει βόλτα ή μια γάτα που έχει χάσει την όρεξή της.
Κανένα από αυτά δεν σημαίνει απαραίτητα καρκίνο. Είναι, όμως, αλλαγές που χρειάζονται διερεύνηση όταν επιμένουν.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ο Νοέμβριος έχει καθιερωθεί ως National Pet Cancer Awareness Month, μια πρωτοβουλία ενημέρωσης για τον καρκίνο στα ζώα συντροφιάς που ξεκίνησε στις ΗΠΑ το 2005 από τη Nationwide και το Animal Cancer Foundation.
Ο καρκίνος εμφανίζεται τόσο στους σκύλους όσο και στις γάτες και περιλαμβάνει πολλές διαφορετικές παθήσεις.
Μεταξύ αυτών είναι το λέμφωμα και όγκοι που μπορεί να προσβάλουν τα οστά, το ήπαρ, τον σπλήνα, την ουροδόχο κύστη, τη στοματική κοιλότητα, τον εγκέφαλο ή άλλα όργανα.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Το δύσκολο για τον ιδιοκτήτη-κηδεμόνα είναι ότι δεν υπάρχει ένα χαρακτηριστικό σύμπτωμα που να δείχνει καρκίνο.
Αρκετές από τις πρώτες ενδείξεις είναι γενικές και μπορεί να σχετίζονται με εντελώς διαφορετικές παθήσεις.
13 αλλαγές που αξίζει να ελεγχθούν
Στα συμπτώματα που αναφέρονται στο πλαίσιο του Pet Cancer Awareness Month περιλαμβάνονται:
- Απώλεια όρεξης ή δυσκολία στο φαγητό.
- Ανεξήγητη ή γρήγορη απώλεια βάρους.
- Επίμονη διάρροια ή έμετοι.
- Μειωμένη διάθεση για παιχνίδι, βόλτα ή άσκηση.
- Δυσκολία στην ούρηση ή την αφόδευση και αλλαγές στη συχνότητά τους.
- Ασυνήθιστη δυσκαμψία.
- Έντονη και επίμονη κόπωση.
- Ασυνήθιστα έντονη ή δυσάρεστη οσμή.
- Αίμα από το στόμα ή το ορθό.
- Αυξημένη δίψα και συχνότερη ούρηση.
- Αλλαγές στην αναπνοή.
- Σκληρό πρήξιμο ή διόγκωση σε κάποιο σημείο του σώματος.
- Μάζες στην περιοχή της γνάθου ή των δοντιών.
Η λίστα χρειάζεται μία βασική διευκρίνιση: τα παραπάνω δεν είναι «13 συμπτώματα καρκίνου». Έμετοι, απώλεια όρεξης, αυξημένη δίψα ή μειωμένη ενεργητικότητα μπορεί να έχουν πολλές αιτίες.
Αυτό που έχει σημασία είναι η διάρκεια, η ένταση και η εμφάνιση μιας αλλαγής που δεν είναι συνηθισμένη για το συγκεκριμένο ζώο.
Το ίδιο ισχύει και για τα εξογκώματα. Δεν είναι κάθε μάζα κακοήθης και η εμφάνισή της από μόνη της δεν επιτρέπει ασφαλή συμπεράσματα.
Ο κτηνίατρος είναι εκείνος που θα κρίνει εάν χρειάζεται περαιτέρω έλεγχος, όπως κυτταρολογική ή ιστολογική εξέταση και απεικονιστικός έλεγχος.
Τι αλλάζει όταν η διάγνωση γίνεται νωρίς
Η αντιμετώπιση εξαρτάται από το είδος και τη θέση του όγκου, το στάδιο στο οποίο εντοπίζεται, την ηλικία και τη συνολική κατάσταση της υγείας του ζώου. Ανάλογα με την περίπτωση, μπορεί να επιλεγεί χειρουργική επέμβαση, χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία ή συνδυασμός μεθόδων.
Η έγκαιρη διάγνωση δεν εγγυάται την ίαση. Μπορεί, ωστόσο, σε ορισμένους τύπους καρκίνου να διευρύνει τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές και να επηρεάσει την πρόγνωση.
Στην πράξη, ο ιδιοκτήτης-κηδεμόνας δεν χρειάζεται να προσπαθεί να «διαγνώσει» το ζώο του. Χρειάζεται να γνωρίζει τι είναι φυσιολογικό γι’ αυτό: πόσο τρώει, πόσο νερό πίνει, πόσο κινείται, πώς αναπνέει, πόσο συχνά ουρεί ή αφοδεύει και αν το βάρος του παραμένει σταθερό.
Όταν κάτι από αυτά αλλάξει αισθητά και η αλλαγή επιμένει, η σωστή κίνηση είναι ο κτηνιατρικός έλεγχος.
