Σκληρή κριτική στον Σωκράτη Φάμελλο για την εισήγησή του να συνταχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ με το νέο κόμμα Τσίπρα, άσκησε η Ρένα Δούρου.
Με ομιλία της στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, η Ρένα Δούρου «έριξε τα βέλη» της στον πρόεδρο του κόμματος Σωκράτη Φάμμελο και του ζήτησε οδικό χάρτη μέχρι τις εκλογές και όχι αυτοδιάλυση.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Μάλιστα όπως τόνισε χαρακτηριστικά «Είναι η τελευταία ευκαιρία σήμερα να δεχτείς την τροπολογία, και από τη Δευτέρα το πρωί να την υλοποιήσεις. Όχι μόνο εσύ, να την υλοποιήσουμε όλοι μαζί. Γιατί αλλιώς, μας πετάτε στα σκυλιά όλους! Και δεν μας πρέπει».
Αναλυτικά η ομιλία της Ρένα Δούρου: «Σύντροφε Πρόεδρε, σου είπα χθες στην Πολιτική Γραμματεία ότι επειδή έχει διαρραγεί η εμπιστοσύνη όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα και επειδή με τόση άνεση κάποιοι έρχονται και αποφασίζουν την αυτοδιάλυση του κόμματος, όσοι έχουν ένταση και φωνάζουν εδώ μέσα δεν είναι λόγω χαρακτήρα και ζωδίου.
Σου είπα, λοιπόν, σύντροφε Πρόεδρε, σε αυτή την εισήγηση που έφερες, για να μπορέσουν και όσοι έρχονται καλοπροαίρετα και δεν θεωρούν ότι το σχέδιό σου είναι να αυτοδιαλύσεις το κόμμα, να βάλεις, έστω και τώρα, έναν οδικό χάρτη.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ώστε να μην εικάζω εγώ ότι κάποιοι λένε ότι πρέπει να πάμε στην ΕΛΑΣ διότι έχουν θέση, και κάποιοι άλλοι «μας πετάξατε στα σκυλιά, δεν το λέμε, γιατί είμαστε αποσυνάγωγοι». Και πώς θα γίνει αυτό;
Όπως το έχουμε ξανακάνει στο παρελθόν. Με μίνιμουμ πολιτικές θέσεις –όχι μαξιμαλιστικές– και με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Έτσι έγινε ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν έγινε καλή τη καρδιά, ούτε με ένα περίεργο face control για το ποιοι είναι συμπαθείς και ποιοι είναι αρεστοί.
Να δώσουμε ένα χρονοδιάγραμμα λοιπόν, να μας πούνε «ναι» και να μας πούνε «όχι». Διότι δεν μπορεί να συζητάμε σήμερα σοβαρά, η Πολιτική Επιτροπή και η Κεντρική Επιτροπή, ωσάν να είμαστε ταξιθέτες. Δεν μπορεί να συζητά η Κεντρική Επιτροπή και η Πολιτική Γραμματεία βάσει δημοσκοπήσεων και δημοσιευμάτων.
Εγώ δεν θα μπω στην περιοδολόγηση της Αριστεράς και στο τι έκανα εγώ. Αλλά αν πηγαίναμε με τις δημοσκοπήσεις, δεν θα πήγαινα να γραφτώ στην Θεμιστοκλεους, το μακρινό 1996, σε ένα κόμμα που ήταν εκτός Βουλής. Κάτι έχει πάθει λάθος!
Επειδή εδώ δεν βρέθηκα για τα ωραία μου μάτια· κάποιοι σύντροφοι και συντρόφισσες, χωρίς ιδιοτέλεια, με κάνανε μέλος του ελληνικού κοινοβουλίου και μετά της Πολιτικής Γραμματείας. Και επειδή έχω πίστη στην Αριστερά προσήλθα χθες στην Πολιτική Γραμματεία και σου είπα, αγαπημένε Πρόεδρε, ότι επειδή εγώ αυτή την εμπιστοσύνη ακόμα θέλω να την αποδίδω και να μας την αποδίδω, στην εισήγησή σου βάλε αυτά τα τρία τα πολύ συγκεκριμένα, για να ξαναπιάσουμε το μίτο της συλλογικής δράσης από την αρχή.
Και αν αυτά μπαίνανε –και χαίρομαι που συντρόφισσες και σύντροφοι, μέλη της Κεντρικής Επιτροπής και της Πολιτικής Γραμματείας τα θέσανε σήμερα– δεν θα συζητάγαμε με γιουχαΐσματα.
Όσοι και όσες αγωνιούν, όσοι και όσες λένε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να κατεβεί στις εκλογές στο πλαίσιο κάποιου ενωτικού σχήματος -δεν σημαίνει ότι θα πάμε κόντρα ή θα λειτουργήσουμε ανταγωνιστικά στην ΕΛΑΣ. Είπες, Πρόεδρε, στην εισήγησή σου ότι χθες στην Πολιτική Γραμματεία συζητήσαμε αν είμαστε υπέρ ή κατά του Τσίπρα. Δεν συζητήσαμε αυτό. Γιατί αντιθέτως σου είπα το εξής: ότι είναι δική μας ευθύνη αν, τρεις μήνες, χωριζόμαστε δίνοντας διαπιστευτήρια ποιος αγαπάει τον Τσίπρα και ποιος όχι. Και σας το λέω εγώ αυτό!
Σύντροφε Πρόεδρε, επειδή αυτή τη στιγμή ούτε μεταξύ μας έχουμε εμπιστοσύνη για το αν αυτή τη προγραμματική συμμαχία τη θέλουμε όλοι και όλες, αντί να μιλάμε με όρους διαπιστευτηρίων προς το πρόσωπο του Αλέξη, αντί υποβολιμαία κάποιους να μας έχετε κάνει αποσυνάγωγους, αντί να μιλάμε με όρους που δεν πρέπει σε κανένα κοινοβουλευτικό κόμμα –όχι στην Αριστερά– ότι «πού πάει ο πολύς κόσμος, πάμε και εμείς», αντί να παραβλέπουμε ότι το οργανωτικό είναι και πολιτικό… Και όταν έχουμε αφήσει (…) συντονιστές και μέλη των οργανώσεων είναι εν απορία και εν αδρανεία.
Είναι η τελευταία ευκαιρία σήμερα να δεχτείς την τροπολογία, και από τη Δευτέρα το πρωί να την υλοποιήσεις. Όχι μόνο εσύ, να την υλοποιήσουμε όλοι μαζί. Γιατί αλλιώς, μας πετάτε στα σκυλιά όλους! Και δεν μας πρέπει».
