Κομβικό ρόλο στον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα για τη διαμόρφωση ενός ευρύτερου προοδευτικού μετώπου αποδίδει ο Χρήστος Γιαννούλης, υποστηρίζοντας ότι η πρόσφατη απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ δεν αφορά συμφωνίες προσώπων ή παρασκηνιακές συνεννοήσεις, αλλά την ανάγκη συγκρότησης μιας αξιόπιστης εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης απέναντι στη Νέα Δημοκρατία.
Μιλώντας την Τρίτη (23.06.2026) στην ΕΡΤ, ο Χρήστος Γιαννούλης τόνισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να αποτρέψει τις αντιπαραθέσεις και τους ανταγωνισμούς στον προοδευτικό χώρο, σημειώνοντας ότι ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στη διαμόρφωση ευρύτερων πολιτικών συγκλίσεων. «Η ευθύνη για την προώθηση αυτής της προσπάθειας πέφτει στις πλάτες του Αλέξη Τσίπρα», ανέφερε χαρακτηριστικά.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ υποστήριξε ότι η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος χαράσσει μια στρατηγική πολιτικών συνεργασιών με στόχο τη διαμόρφωση ενός «νικηφόρου προοδευτικού μετώπου», το οποίο θα μπορεί να διεκδικήσει με αξιώσεις τη διακυβέρνηση της χώρας.
Αιχμές για την υπόθεση Αβραμόπουλου
Ο Χρήστος Γιαννούλης αναφέρθηκε και στην υπόθεση του Δημήτρη Αβραμόπουλου, υποστηρίζοντας ότι αναδεικνύει ζητήματα πολιτικής και ηθικής τάξης για όσους κατείχαν υψηλά δημόσια αξιώματα.
«Η υπόθεση Αβραμόπουλου αναδεικνύει το ζήτημα της πολιτικής και ηθικής ευθύνης όσων κατείχαν υψηλά δημόσια αξιώματα και ταυτόχρονα απολάμβαναν πρόσθετες αμοιβές και προνόμια», σημείωσε, αφήνοντας σαφείς αιχμές προς την κυβέρνηση και τα στελέχη της ΝΔ.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Κριτική για τη φορολογία και τη διαχείριση των πόρων
Παράλληλα, ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ εξαπέλυσε επίθεση στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, υποστηρίζοντας ότι το μεγαλύτερο βάρος της φορολογίας εξακολουθούν να το σηκώνουν οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι και η μεσαία τάξη.
«Οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι και η μεσαία τάξη σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος των φορολογικών εσόδων και βλέπουν τα χρήματά τους να καταλήγουν σε μηχανισμούς σπατάλης και εξυπηρέτησης ημετέρων», ανέφερε, επιχειρώντας να συνδέσει την κριτική για τη διαχείριση των δημόσιων πόρων με τη συνολική αντιπολιτευτική στρατηγική του κόμματος.
