“Η δημιουργία ενός υγιούς πλαισίου για το τηλεοπτικό τοπίο, και κυρίως το τέλος της διαπλοκής, αποτελούν τον στόχο της νέας νομοθεσίας της κυβέρνησης Τσίπρα, που θα μπει σε εφαρμογή παρά τις αντιστάσεις που συναντά” υπογραμμίζεται στο δημοσίευμα.
Εξηγώντας το πώς λειτουργούσαν τα ΜΜΕ στην Ελλάδα, η Ουμανιτέ αναφέρεται στις δηλώσεις Αμερικανού διπλωμάτη το 2005, που ήρθαν στη δημοσιότητα μέσω WikiLeaks: «Τα ελληνικά ΜΜΕ ελέγχονται από ντόπιους μεγάλο-επιχειρηματίες. Τα κέρδη τους από άλλους τομείς τούς επιτρέπουν να λειτουργούν τα κανάλια τους παρά τις απώλειες, για να επωφελούνται από την πολιτική και οικονομική επιρροή που τους προσδίδουν (…) Οι διαδοχικές κυβερνήσεις, ελπίζοντας σε μια θετική επικοινωνιακή κάλυψη, έχουν έως τώρα κλείσει τα μάτια μπροστά σε διάφορους παράνομους ελιγμούς των ΜΜΕ και τους έχουν μάλιστα παραχωρήσει και μια σειρά φορολογικών εξαιρέσεων».
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
«Όσο τραγικά και εάν μοιάζουν όλα αυτά», σημειώνεται στο δημοσίευμα, «δεν συνοψίζουν παρά μέρος της όλης κατάστασης, που θυμίζει μια Δημοκρατία-Μπανανία, με την οποία βρέθηκε αντιμέτωπος ο ΣΥΡΙΖΑ παίρνοντας τα ηνία της χώρας το 2015».
Η «Ουμανιτέ» αναφέρεται στη συνέχεια στις δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ να καθαρίσει την «κόπρο του Αυγεία» που όπως αναφέρει, είχε καταντήσει ο τηλεοπτικός χώρος. Παρά τους 16 νόμους, εξηγεί, που έχουν υπάρξει από το 1989 σε σχέση με τη λειτουργία των οπτικοαουστικών μέσων, τα 27 χρόνια που υπάρχουν τα ιδιωτικά κανάλια στην Ελλάδα, δεν εφαρμόστηκε κανένα σύστημα λήψης αδειών. Αυτό επέτρεψε στις διαδοχικές κυβερνήσεις στην Ελλάδα να έχουν ένα μέσο πίεσης, ή καλύτερα ένα νόμισμα ανταλλαγής απέναντι στους μεγάλους μεγιστάνες των ελληνικών ΜΜΕ.
Το δημοσίευμα αναφέρεται στη διεξαγωγή της δημοπράτησης των αδειών και στις καταγγελίες της ΝΔ για «σταλινικές μεθόδους» και για «απόλυτα αντισυνταγματική διαδικασία».
«Αυτές οι επιθέσεις προέρχονται από ένα κόμμα που το 2013 χωρίς ντροπή υποστήριξε το κλείσιμο της ΕΡΤ από τη μία μέρα στην άλλη και σήμερα έρχεται να μιλάει για “επικοινωνιακό πλουραλισμό”» υπογραμμίζει το δημοσίευμα. Αναφέρεται επίσης στις «κωμικοτραγικές διαστάσεις» παρεμβάσεων ορισμένων καναλαρχών, προκειμένου να ελέγχουν τη ροή των ειδήσεων. «Όλος αυτός ο ωραίος κόσμος είχε πάρει τη συνήθεια, που τη συναντάς σπάνια αλλού στην Ευρώπη, ενός ελέγχου της έκφρασης των ιδεών στα κανάλια, που είχε πάρει διαστάσεις κωμικοτραγικές», λέει ο συντάκτης καταλήγοντας ότι ήταν πολλαπλά «απαραίτητη αυτή η μεταρρύθμιση».
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ
