ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ

Μια θαλάσσια τραγωδία του β’ παγκοσμίου πολέμου, με θύμα ένα κρουαζιερόπλοιο που βυθίστηκε από Σοβιετικές τορπίλες. Ένας απροσδιόριστος αριθμός αμάχων Γερμανών, ανάμεσα σε 8.000 και 10.000 πνίγηκαν, σε μια πράξη που κανείς δεν γνωμοδότησε αν ήταν λάθος ή συνειδητό έγκλημα πολέμου.

Η δαιμόνια γυναίκα που ζευγάρωσε με τον Κύρο, μετά με τον αδερφό του Αρταξέρξη και μετά με τον (γιό του Αρταξέρξη) Δαρείο. Μια καπάτσα Ελληνίδα που διέπρεψε στα χαρέμια της ανατολής.

Δεν παντρεύονταν, δεν τεκνοποιούσαν, δεν βαφτίζονταν, δεν μεταλάμβαναν, δεν αναγνώριζαν τη αγιότητα της Παναγίας και θεωρούσαν τον Σταυρό όργανο βλασφημίας. Η αλλόκοτη, αλλά εξαιρετικά ανθεκτική αίρεση των Βογόμιλων, που παρά το κυνήγι άντεξε πέντε αιώνες.

Πως και πότε δημιουργήθηκε η διαβόητη λεγεώνα. Ένα τσούρμο διεθνείς φονιάδες που μισθώνουν τις δολοφονικές τους υπηρεσίες σ’ όποιος πληρώνει και που αφήνει πίσω της πτώματα και στάχτη. Η ματωμένη προϊστορία της και μεταμόρφωση των τελευταίων δεκαετιών που δεν πείθει πολλούς.

Η αλλόκοτη ιστορία του Οθωμανού σουλτάνου Μεχμέτ Δ, που ήταν τόσο τρελαμένος με το κυνήγι που μετακινήθηκε για δυο ολόκληρα χρόνια από την Κωνσταντινούπολη στην Λάρισα, για να μπορεί από κει να κυνηγά στην Πίνδο. Η πελώρια αυτοκρατορία διοικήθηκε τα χρόνια αυτά από τον Θεσσαλικό κάμπο, μέχρι που ξεκληρίστηκαν τα άγρια ζώα και ο σουλτάνος αναχώρησε.

Πως ήταν ένα απλό ελαφρύ γεύμα της βασίλισσας της Αγγλίας. Οι χρυσές πιατέλες, η επιλογή ανάμεσα σε είκοσι τέσσερα πιάτα, οι δοκιμαστές φρουροί, οι παρθένες που σέρβιραν τα πιάτα. Κι όμως, η αγγλική αυλή ήταν πολύ απλή μπροστά σε άλλες.

Από τα ιδιωτικά φλάμπουρα του ’21, στην καθιέρωση του επίσημου εθνικού μας συμβόλου. Κάθε βασιλιάς πρόσθετε κάτι, κάθε πολιτειακή αλλαγή επέφερε τροποποιήσεις και κάθε πεντηκονταετία άλλαζαν οι διαστάσεις της. Η σημαία της στεριάς και της θάλασσας, η κορώνα, οι άγιοι και η χρυσή σφαίρα στο κοντάρι της.

Χιλιάδες διαδηλωτές έξω από το σπίτι του Ελευθέριου Βενιζέλου, μουντζώνουν διότι θεωρούν τον πρωθυπουργό «μαλλιαρό» ενώ αυτοί είναι ακραιφνείς καθαρευουσιάνοι. Ο διαπληκτισμός με την υπηρέτρια του και ο τελικός συμβιβασμός.