ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ

Η περίφημη επιστολή της Ιεράς Σύναξης του Αγίου Όρους προς τον Αδόλφο Χίτλερ, που επικρίθηκε μεν αλλά τελικά έσωσε την μοναστική πολιτεία από την λεηλασία της Βέρμαχτ, αλλά και από την Βουλγαρική αρπακτικότητα. Η άλλη ανάγνωση μιας πασίγνωστης ιστορίας.

Ο περίφημος Πύργος της Πίζας, που δεν έγειρε μετά την κατασκευή του αλλά χτιζόταν προσεκτικά ενώ είχε ήδη πάρει κλίση. Δεν γέρνει μόνο αλλά και περιστρέφεται. Πως και γιατί οι χιλιάδες τόνοι του παλιού καμπαναριού δεν σωριάζονται στο έδαφος, προς μεγάλη απορία μηχανικών και τεχνητών.

Ο Έλληνας γαλαζοαίματος που ως το τέλος της ζωής του φώναζε ότι του έκλεψαν τον θρόνο. Η Φρειδερίκη τον μισούσε, διότι την είχε απορρίψει για τα χοντρά της πόδια. Οι Αγγλοαμερικάνοι τον θεωρούσαν ύποπτο κομμουνιστικών φρονημάτων, ο ίδιος προτιμούσε τις ανθρωπολογικές έρευνες στο Θιβέτ παρά τα σαλόνια των βασιλιάδων.

Το πρώτο λεωφορείο που κυκλοφόρησε στην χώρα και οι περιπέτειες του. Οι διαδηλώσεις των αμαξάδων, των μουλαράδων και των πεταλωτών και η συνωμοσιολογία που τις προκάλεσε. Τα ΚΤΕΛ, τα αστικά λεωφορεία και τα γκαζοζέν της Κατοχής.

Οι δυο δολοφονημένοι Πρόεδροι των Ηνωμένων Πολιτειών, συνδέονται από μια εκπληκτική σειρά συμπτώσεων που αφήνει άφωνους όσους τις μάθουν. Πολλοί μιλούν για συνωμοσιολογική αντίληψη της ιστορίας, όμως ειδικά γι αυτούς τους δύο υπάρχουν πράγματα που δεν εξηγούνται.

Νόθα κόρη και ερωμένη του Πάπα πατέρα της. Ερωμένη του αδερφού της. Είχε ένα παιδί απ’ τον πατέρα της κι ένα από τον αδερφό της. Τέσσερις αρραβώνες, δυο γάμοι, αμέτρητοι εραστές και δεκάδες δολοφονημένοι συνέθεσαν το πάρτι της ζωής της. Τα όργια και οι ακολασίες μέσα στο Βατικανό των περίφημων Βοργία.

Οι καμινάδες τους δούλευαν όλο το εικοσιτετράωρο και μπορούσαν να ταΐσουν μέχρι και 100.000 άτομα την ημέρα. Μόνο το ζαχαροπλαστείο του σουλτάνου είχε 800 τεχνίτες και βοηθούς. Ο «λουφές» των γενιτσάρων και οι μετακινήσεις των μαγειρείων όταν το αφεντικό πήγαινε εκστρατεία. 

Η άκρως ενδιαφέρουσα συνομιλία του μπολσεβίκου Γκριγκόριεφ και του υπολοχαγού του ελληνικού στρατού Μαθιού, στην εκστρατεία της Ουκρανίας το 1919. Οι 300 του Λεωνίδα, η ελληνική ανδρεία, οι απορίες του Μπολσεβίκου και το τελικό τραγικό αποτέλεσμα.