Ηταν η εποχή που ο ερασιτεχνισμός δεν ήταν απλά υποχρεωτικός εξαιτίας των πενιχρών εισοδημάτων, αλλά must και τρόπος ζωής ολόκληρης της αθλητικής κοινότητας. Πόσο μάλλον σε εκείνους τους συλλόγους στο Νησί που είχαν τη βάση τους στα Πανεπιστήμια και τις ομάδες φοιτητών που έπαιζαν για το καλό της ψυχής και του σώματος. Σίγουρα υπήρχαν και τότε μεταγραφές, αλλά το αντάλλαγμα ήταν σε είδος και αυτό φτωχικό. Τότε λοιπόν βασίλευε ένας επιθετικός που το όνομα του δεν λέει απολύτως τίποτα στους σημερινούς αναγνώστες.
Από τον Γκρόβς στον Μπέιλ
Το gazzetta.gr παρουσιάζει πως φτάσαμε από τα 115 ευρώ του 1893, μέσω Σίβορι, Κρόιφ, Μαραντόνα, Ζιζού, Κριστιάνο στα 99 εκατ. του Ουαλού.
ΦΩΤΟ GAZZETTA.GR
