Αναλυτικά όσα είπε ο Γιούρκας Σεϊταρίδης σε συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό “People”:
Για τη σκηνή που δεν θα ξεχάσει ποτέ από την παρουσία του στον Παναθηναϊκό: “Είχα κάνει μια βλακεία μέσα στο παιχνίδι, είχα ήδη μία κίτρινη κάρτα και τσακωνόμουν με έναν παίκτη της αντίπαλης ομάδας –με την ΑΕΚ νομίζω παίζαμε– και θα έτρωγα δεύτερη κίτρινη. Μετά το παιχνίδι ο Κυράστας με κάλεσε στα αποδυτήρια για να μου μιλήσει. Όταν θύμωνε, ο κύριος Γιάννης έπαιρνε ένα χαμογελάκι ειρωνικό. Εγώ όμως δεν είχα αντιληφθεί ότι ήταν εκνευρισμένος, νόμιζα πως μου έκανε πλάκα έτσι όπως τον έβλεπα να χαμογελά. Βλέπεις, είχαμε κερδίσει 7-0. Και γυρνά και μου λέει “Μη γελάς όταν σου μιλάω” και μου δίνει ένα χαστούκι. Λίγο αργότερα, όμως, με κάλεσε στο γραφείο του. Ήμασταν οι δυο μας. “Συγνώμη που αντέδρασα έτσι. Αλλά όταν φύγεις από εδώ και πας να παίξεις στη Μίλαν, τη Μάντσεστερ ή τη Ρεάλ θα με θυμηθείς. Πρέπει να ελέγχεις τις αντιδράσεις σου” μου είπε. Ήμουν 20 χρόνων τότε. Δεν θα ξεχάσω ποτέ πως μου είχε πει για τη Ρεάλ, μια μετεγγραφή που για λίγες μόλις μέρες δεν έκατσε”.
Για την αγάπη του για τη Ρεάλ: “Από μικρός αγαπούσα τη Ρεάλ και την είχα σαν όνειρο, αλλά μου έμεινε και απωθημένο, γιατί τελικά είχα πρόταση από τη Ρεάλ, όμως είχα υπογράψει μόλις πέντε μέρες πριν με την Πόρτο στην Πορτογαλία και δεν μπόρεσα να πάω”.
Για την πρόκριση της Ελλάδας στα τελικά του Μουντιάλ της Βραζιλίας: “Ως Έλληνας, χάρηκα πολύ και για την ομάδα και για τα παιδιά. Εννοείται πως θα ήθελα να είμαι κι εγώ στην ομάδα αυτή, αλλά στη φάση αυτή δεν γίνεται. Αφενός γιατί δεν έχω ομάδα, και όταν δεν έχεις ομάδα πώς να πας στην Εθνική, αφετέρου γιατί πιστεύω πως και να είχα ομάδα, δεν θα με καλούσε ο Σάντος – από ό,τι έχω δει, δεν με έχει στα πλάνα του. Αλλά ότι θα ήθελα να πάω, θα ήθελα”.
Για τη σημερινή σχέση του με τον Παναθηναϊκό: “Η σχέση μας είναι μια χαρά. Επέστρεψα τέσσερα χρόνια στην ομάδα, έληξε το συμβόλαιό μου, δεν τα βρήκαμε στην ανανέωση και οι δρόμοι μας χώρισαν. Όμως δεν έχω κάποιο πρόβλημα με τον Παναθηναϊκό. Είναι η ομάδα μου”.
Τέλος, για τη στιγμή που θα κρεμάσει τα παπούτσια του είπε: “Νομίζω πως αυτό είναι κάτι που έρχεται με τον καιρό. Κι άλλα παιδιά που έχουν γίνει σήμερα προπονητές, όπως ο Τραϊανός Δέλλας ή ο Τάκης Φύσσας, που είναι μάνατζερ στην Εθνική, όταν έπαιζαν μπάλα δεν το είχαν σκεφτεί ποτέ πως θα κάνουν κάτι τέτοιο. Αυτό έρχεται σαν σκέψη όταν πια σταματήσεις. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα καταφέρω να προπονήσω 20-25 ποδοσφαιριστές, που είμαστε και κακομαθημένοι, πως θα είμαι ο ένας που θα πρέπει να τους βάλει σε τάξη. Αλλά ποτέ δεν ξέρεις βέβαια. Θα ήθελα, όμως, να δημιουργήσω κάποιο προπονητικό κέντρο για αθλητές και μη. Κάτι άλλο που έχω σκεφτεί, επειδή έχω γνωριμίες με σημαντικούς ανθρώπους του χώρου στο εξωτερικό και στην Ελλάδα, αλλά και επειδή υπάρχουν παιδιά που έχουν μεγάλο ταλέντο και χάνονται, είναι το μάνατζμεντ ποδοσφαιριστών. Αν αξίζεις στο ποδόσφαιρο και έχεις έναν άνθρωπο δίπλα σου που μπορεί να κινήσει κάποια νήματα προκειμένου να σε βοηθήσει, μπορείς να πας πολύ καλά”.
