Το «καμπανάκι» του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών
Διευρύνθηκε κατά 2 δισ. ευρώ, σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο, το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, το οποίο ανήλθε στα 7 δισ. ευρώ το ‘α τρίμηνο της χρονιάς. Σύμφωνα με την ΤτΕ, η εξέλιξη αυτή αποδίδεται κυρίως στην επιδείνωση του ισοζυγίου αγαθών, καθώς οι εισαγωγές συνέχισαν να υπερτερούν σημαντικά των εξαγωγών, παρά τη θετική τροχιά των τουριστικών εισπράξεων που παραδοσιακά προσφέρουν «ανάσα» στα κρατικά ταμεία. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Για να το πούμε απλά, το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών είναι ο καθρέφτης των οικονομικών δοσοληψιών της χώρας με το εξωτερικό. Όταν παρουσιάζει έλλειμμα, σημαίνει ότι ως χώρα ξοδεύουμε (για εισαγωγές προϊόντων, υπηρεσιών και πληρωμές) περισσότερα από όσα εισπράττουμε από τις εξαγωγές μας και τον τουρισμό. Η διεύρυνση στα 7 δισ. ευρώ αποτελεί ένα σαφές καμπανάκι κινδύνου. Επιβεβαιώνει τη δομική αδυναμία της ελληνικής οικονομίας και το γεγονός ότι η εγχώρια κατανάλωση συνεχίζει να τροφοδοτείται από εισαγόμενα προϊόντα. Αν το έλλειμμα δεν συγκρατηθεί, η χώρα θα χρειάζεται διαρκώς ξένα κεφάλαια και δανεισμό για να καλύψει τη διαφορά, γεγονός που μακροπρόθεσμα υπονομεύει τη βιωσιμότητα της ανάπτυξης και αυξάνει την εξάρτησή μας από τις διεθνείς αγορές.
Έρχονται δυσκολότερες μέρες στην οικοδομή;
Η κατασκευαστική αγορά βρίσκεται εκ νέου αντιμέτωπη με έναν γνώριμο, αλλά εξαιρετικά επίμονο εχθρό: το ράλι στις τιμές των οικοδομικών υλικών. Σε μια συγκυρία όπου το στεγαστικό ζήτημα καίει και η ανάγκη για νέα ακίνητα είναι επιτακτική, η πραγματικότητα των αριθμών έρχεται να προσγειώσει απότομα τις προσδοκίες για εξομάλυνση του κόστους. Ο φετινός Απρίλιος έφερε μια ξεκάθαρη επιτάχυνση των πληθωριστικών πιέσεων στα υλικά κατασκευής νέων κτηρίων κατοικιών, με τον ετήσιο ρυθμό ανόδου να αγγίζει το 4,1%. Η δυναμική αυτή δείχνει σαφή τάση κλιμάκωσης, αν αναλογιστεί κανείς ότι την ίδια περίοδο πέρυσι η ετήσια αύξηση είχε συγκρατηθεί στο 3,3%. Το γεγονός ότι το κόστος όχι απλώς αυξάνεται, αλλά αυξάνεται με ταχύτερο ρυθμό, χτυπά καμπανάκι κινδύνου για τον προϋπολογισμό των νέων έργων. Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η εικόνα που προκύπτει από τη βραχυπρόθεσμη, μηνιαία σύγκριση. Μέσα σε έναν μόλις μήνα -από τον Μάρτιο έως τον Απρίλιο- οι τιμές κατέγραψαν άλμα της τάξης του 1%. Για να γίνει αντιληπτή η διαφορά και η νευρικότητα που επικρατεί στην αγορά, πέρυσι το αντίστοιχο διάστημα οι τιμές είχαν παρουσιάσει απόλυτη σταθερότητα, με μια σχεδόν ανεπαίσθητη κάμψη 0,01%. Αυτή η απότομη μηνιαία έξαρση αποδεικνύει ότι οι ισορροπίες στην προμήθεια και την κοστολόγηση των υλικών παραμένουν εξαιρετικά εύθραυστες. Στον αντίποδα, η μοναδική ένδειξη σχετικής εκτόνωσης έρχεται από τη μεσοπρόθεσμη τάση του δωδεκαμήνου. Ο μέσος δείκτης του τελευταίου έτους παρουσίασε άνοδο 2,6%, μέγεθος σαφώς πιο συγκρατημένο σε σχέση με το 4,9% του προηγούμενου αντίστοιχου δωδεκαμήνου. Ωστόσο, αυτή η επιβράδυνση της ετήσιας βάσης δεν αρκεί για να ανακουφίσει την αγορά. Η τρέχουσα αναζωπύρωση των ανατιμήσεων δημιουργεί ένα εκρηκτικό κοκτέιλ αβεβαιότητας, που απειλεί να συμπιέσει περαιτέρω τα περιθώρια κέρδους των κατασκευαστικών εταιρειών και, κυρίως, να μετακυλήσει το επιπλέον κόστος στις ήδη επιβαρυμένες τσέπες των τελικών αγοραστών.
«Πάρτι» των αλγορίθμων στο φυσικό αέριο
Ραγδαία άνοδος παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στη συμμετοχή των αλγοριθμικών εργαλείων στο εμπόριο ηλεκτρισμού και φυσικού αερίου της Ε.Ε. Τα νεότερα στοιχεία έδειξαν ότι η κατάσταση είναι ξέφρενη ιδίως στην περίπτωση του ευρωπαϊκού συμβολαίου αερίου TTF: η αναλογία μεταξύ των εντολών από τους παίκτες της αγοράς και των πραγματικών συναλλαγών εκτοξεύτηκε από 10 το 2019 σε 160 πέρυσι!
Έτσι, οι ευρωπαϊκές αρχές σπεύδουν να εφαρμόσουν αυστηρότερους ελέγχους, ώστε να αποτρέψουν φαινόμενα χειραγώγησης.
Δύο μεγάλα ορόσημα για τον ΑΔΜΗΕ τον Ιούνιο
Σε πλήρη προετοιμασία ενόψει της ΑΜΚ ύψους 1 δισ. ευρώ, η οποία θα πραγματοποιηθεί τον Ιούνιο, βρίσκεται πλέον η διοίκηση του ΑΔΜΗΕ, εκφράζοντας παράλληλα την αυτοπεποίθησή της για την επιτυχή κατάληξη του εγχειρήματος.
Αυτή, όμως, δεν είναι η μόνη σημαντική εξέλιξη που αναμένεται τον επόμενο μήνα για τον διαχειριστή. Στις 19/6 λήγει η προθεσμία για τον μεγάλο διαγωνισμό που αφορά τους 11 υποσταθμούς για τις νέες διασυνδέσεις των Δωδεκανήσων και του Β. Αιγαίου, ύψους 379 εκατ. ευρώ.
Κοινωνικός τουρισμός: Λεφτά υπήρχαν αλλά δεν δόθηκαν
Δυσάρεστο συναίσθημα προκαλείται κάθε χρόνο σε χιλιάδες χαμηλόμισθους οι οποίοι μένουν εκτός του κοινωνικού τουρισμού, καθώς αυτό σημαίνει πως δεν θα πραγματοποιήσουν διακοπές. Ωστόσο, σύμφωνα με ανάλυση του ΠΑΝΣΥΠΟ επί των στοιχείων της ΔΥΠΑ, 6 έως 8 εκατ. ευρώ από μη χρησιμοποιημένες επιταγές προηγούμενων κύκλων φέρονται να έμειναν ανεκμετάλλευτα, ενώ με 7 εκατ. ευρώ θα μπορούσαν να είχαν καλυφθεί περίπου 40.000 επιπλέον ωφελούμενοι. Δηλαδή, την ώρα που το πρόγραμμα είχε προϋπολογισμό 50 εκατ. ευρώ, υπήρχε περιθώριο που θα μπορούσε να επιστραφεί στους δικαιούχους. Αυτό, όμως, δεν έγινε ποτέ, στερώντας πέρυσι από χιλιάδες οικογένειες την ευκαιρία για διακοπές και ανάπαυση.
Ο «κόφτης» για τους άτεκνους
Στο ίδιο πλαίσιο, ένα δεύτερο, εξίσου δυσάρεστο ζήτημα είναι ο τρόπος με τον οποίο η μοριοδότηση του κοινωνικού τουρισμού εγκλώβισε χιλιάδες άτεκνους δικαιούχους. Οι οικογένειες με παιδιά έχουν προφανώς αυξημένες ανάγκες και ορθώς λαμβάνουν πρόσθετη βαρύτητα. Άλλο όμως αυτό, και άλλο να δημιουργείται στην πράξη ένας σχεδόν αδιαπέραστος «κόφτης» για άγαμους και ζευγάρια χωρίς παιδιά με χαμηλό εισόδημα. Όταν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώνουν τα ίδια μόρια, η τελική επιλογή γίνεται με βάση οριακές εισοδηματικές διαφορές. Έτσι, το πρόγραμμα δεν αποκλείει μόνο όσους έχουν υψηλότερα εισοδήματα, αλλά και πολίτες με χαμηλά εισοδήματα που δεν διαθέτουν το «σωστό προφίλ».
Ακλόνητη η L’Oréal
Οριστικό ναυάγιο σημειώθηκε στις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στον αμερικανικό κολοσσό των καλλυντικών Estée Lauder και τον ισπανικό όμιλο πολυτελείας Puig, βάζοντας ένα απότομο «φρένο» σε ένα από τα πιο πολυσυζητημένα επιχειρηματικά deals της χρονιάς. Οι δύο ιστορικές επιχειρηματικές οικογένειες του κλάδου της ομορφιάς, οι οποίες βρίσκονταν σε πολύμηνες επαφές για μια ιστορική συγχώνευση, δεν κατάφεραν να βρουν κοινό έδαφος, οδηγώντας σε οριστική διακοπή των συνομιλιών. Η εξέλιξη αυτή κουβαλάει βαρύ επιχειρηματικό παρασκήνιο και αλλάζει τις ισορροπίες στην παγκόσμια αγορά. Εάν η συμφωνία ευοδωνόταν, θα δημιουργούνταν ένας νέος παγκόσμιος ηγέτης στα premium καλλυντικά και αρώματα, με την αξία του κοινού σχήματος να αγγίζει τα 40 δισεκατομμύρια δολάρια και τις ετήσιες πωλήσεις να προσεγγίζουν τα 20 δισεκατομμύρια. Κάτω από την ίδια στέγη θα συνυπήρχαν εμβληματικά brands, όπως Tom Ford, Charlotte Tilbury, Clinique, Jean Paul Gaultier και Rabanne. Ο βασικός στόχος αυτής της στρατηγικής κίνησης ήταν η δημιουργία ενός πανίσχυρου μετώπου, ικανού να εκθρονίσει το τμήμα πολυτελείας (Luxe) της γαλλικής L’Oréal από την κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης. Με το οριστικό «ναυάγιο» των συνομιλιών, η L’Oréal παραμένει στον θρόνο της χωρίς τον μεγάλο αντίπαλο που θα την απειλούσε άμεσα. Παράλληλα, το «game over» αφήνει και τις δύο εταιρείες αντιμέτωπες με τις δικές τους εσωτερικές προκλήσεις. Η Estée Lauder καλείται πλέον να συνεχίσει το επίπονο σχέδιο αναδιοργάνωσής της (“Beauty Reimagined”). Από την άλλη πλευρά, η Puig αναγκάζεται να διαχειριστεί την επιβράδυνση της κερδοφορίας της, στερούμενη την κεφαλαιακή «ένεση» και τη γεωγραφική επέκταση που θα της εξασφάλιζε ο αμερικανικός κολοσσός.
