Πριν τις εκλογές του 2019, παλιό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, μου είπε εμπιστευτικά: «Χριστίνα επειδή σε συμπαθώ και σ’ εκτιμώ, μην εκτίθεσαι, ο ΣΥΡΙΖΑ θα κερδίσει με μια; – έστω μία!- μονάδα την ΝΔ». Εγώ τότε και δημοσίως υποστήριζα ότι ο Μητσοτάκης θα κερδίσει τον Τσίπρα και μάλιστα με μεγάλη διαφορά 7-8 μονάδων. Και βέβαια έπεσα μέσα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ υπέστη δεινή ήττα με διαφορά 9 μονάδων. Ο Δημήτρης Μαύρος της MRB δέχθηκε sms στο κινητό του από τον πρώην πρωθυπουργό που του ζητούσε συγνώμη διότι αμφισβητούσε τις δημοσκοπήσεις του και κατηγορούσε τις εταιρείες ότι μαγειρεύουν τα στοιχεία ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν μπροστά.
Το ίδιο έργο!
Σας τα έγραψα αυτά για να πω απλώς ότι είμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Το ζήσαμε με άλλα κόμματα στο παρελθόν, το ζούμε και τώρα με το ΠΑΣΟΚ.
Τα στελέχη του αλλά και ο πρόεδρος, Νίκος Ανδρουλάκης, περιγράφουν περίπου μια «μιντιακή μαφία» που υποκινούμενη από επιχειρηματικά συμφέροντα ή από το Μαξίμου, παίζει τον Τσίπρα και αδικεί κατάφορα το ΠΑΣΟΚ. Σε αυτήν την «μιντιακή μαφία», ναι ομολογώ ότι ανήκα κι εγώ, αλλά όχι όπως τη φαντάζονται στην Χαριλάου Τρικούπη.
Υποστήριζα ότι ο Τσίπρας θα έπαιρνε την δεύτερη θέση στις δημοσκοπήσεις άμα τις εμφανίσει. Όχι ως απόρροια κάποιου βαθυστόχαστου πονήματος πολιτικής ανάλυσης, αλλά με βάση τα πολιτικά δεδομένα της στιγμής.
Στρουθοκαμηλισμός
Έχουμε και λέμε: Το ΠΑΣΟΚ βρέθηκε στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης από καραμπόλα. Διασπάστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ. Είχε όμως και καλές περιόδους. Μετά τις ευρωεκλογές με το βαρύ αποτέλεσμα του 28% που προσγείωσε απότομα τη ΝΔ από τα ψηλά στα χαμηλά και την παράλληλη αυτοδιάλυση του ΣΥΡΙΖΑ, είχε μπροστά του ένα πεδίον δόξης λαμπρό. Έφτασε και σε δημοσκοπικά ποσοστά γύρω στο 18-20%.
Στις καλές στιγμές του ήταν μετά η περίοδος των εσωκομματικών εκλογών που τις διοργάνωσε με πολιτική αξιοπρέπεια, η επανεκλογή Ανδρουλάκη στην ηγεσία, το συνέδριο από το οποίο ο πρόεδρος βγήκε αρκετά ενισχυμένος. Για ένα διάστημα το ΠΑΣΟΚ πέτυχε να έχει μεγαλύτερη διείσδυση στο χώρο του κέντρου και από τη ΝΔ.
Η καρδάρα
Γέμιζε όμως την καρδάρα και μετά έδινε μια κλωτσιά και την έριχνε! Παλινωδίες που δεν δικαιολογούνταν σε ένα θεσμικό κόμμα που κυβέρνησε τη χώρα, μια φοβική στρατηγική και μια αριστερή στροφή που ήταν πιο αριστερή από το αναμενόμενο, κράτησαν στο ΠΑΣΟΚ κολλημένη τη βελόνα.
Θεωρώ ότι ήταν λάθος και η επίμονη άρνησης του σε κυβερνήσεις συνεργασίας, σε μια εποχή που γράφεται το τέλος των αυτοδυναμιών. Όλα έπαιξαν τον ρόλο τους. Από την άλλη, ο Τσίπρας με όλα τα βαρίδια του 2015 που κουβαλάει, ξεκίνησε ένα στρατηγικό σχέδιο που ακολούθησε πιστά για το rebranding του.
Είναι χαρισματικός. Καλός μαθητής. Παίζει πολύ με την επικοινωνία. Θα κριθεί όταν θα αρχίσουν να του βάζουν τα δύσκολα.
Comeback
Πέτυχε να δημιουργήσει μια αίσθηση προσδοκίας. Παρουσίασε το κόμμα με ένα εντυπωσιακό σόου με φόντο την Ακρόπολη. Πολύ εικόνα, όχι ουσία. Οι δημοσκοπήσεις όμως τον δείχνουν δεύτερο μετά το comeback! Δεν ξέρω αν και πόσο θα μείνει εκεί.
Οι «σκελετοί» στα ντουλάπια του είναι πολλοί. Τώρα που θέλει να ξανακυβερνήσει θα ξαναβγούν. Οι δημοσκοπήσεις είναι ένα εργαλείο. Αρκετές έχουν πέσει έξω. Θα πρέπει να βελτιωθεί η αξιοπιστία τους. Δεν είναι όμως κάλπες.
«Και δεν έπιασαν ακόμη οι ζέστες»
Ακούστηκε και το σενάριο πράσινης επιστημονικής φαντασίας, ότι «η αβάντα του Μαξίμου στον Τσίπρα είναι προϊόν μυστικής συμφωνίας», προφανώς για να αφανίσουν το ΠΑΣΟΚ! Έλεος!
«Και δεν έπιασαν ακόμη οι ζέστες!» σχολίασε δεικτικά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης. Κι όταν αυτό το ακούμε από τον Παναγιώτη Δουδωνή, με αυτό το βιογραφικό, φανταστείτε τι άλλο μας περιμένει μέχρι τις εκλογές. Ψυχραιμία παιδιά! Και μόνον αυτές οι αντιδράσεις σας, δίνουν την πρώτη νίκη στον Τσίπρα.
Μάχη των μαχών
Το διακύβευμα της δεύτερης θέσης θα αναδειχθεί στην προεκλογική περίοδο ως η μάχη των μαχών. Το ΠΑΣΟΚ και ο Νίκος Ανδρουλάκης θα πρέπει, αν δεν πετύχουν το στόχο τους για νίκη έστω με μία ψήφο διαφορά, να κερδίσουν την δεύτερη θέση.
Η τρίτη και η τέταρτη θέση θα προκαλέσει νέες εσωκομματικές αναταράξεις στο ΠΑΣΟΚ. Ο Νίκος Ανδρουλάκης όσο κι αν έχει δικό του τον κομματικό μηχανισμό θα δυσκολευτεί να παραμείνει στη θέση του. Όσο για τον Αλέξη Τσίπρα η δεύτερη θέση θα δείξει κατά πόσο μπορεί να έχει αξιώσεις και για το μέλλον.
Βατήρας του είναι ένα ποσοστό γύρω στο 17% που άφησε στον ΣΥΡΙΖΑ στις εθνικές εκλογές του 2023.
Νέο αίμα
Η εικόνα του Αλέξη Τσίπρα, με τα πέντε φρέσκα πρόσωπα του επικοινωνιακού επιτελείου του στον Άρειο Πάγο και φορώντας ο ίδιος λευκό σακάκι -υποψιάζομαι για πρώτη φορά στη ζωή του- ήταν και αυτή μελετημένη για τα μηνύματα που στέλνει.
Τίποτα δεν έχει αφήσει στην τύχη του. Ήρθε για να μείνει. Θέλει να πάει με το νέο αίμα.
Τι θα γίνει με το ΕΛ.Α.Σ
Έκανα ρεπορτάζ για το όνομα της ΕΛ.Α.Σ. του Τσίπρα που παραπέμπει στο ΕΛΛΑΣ, της χώρα μας και στην ΕΛ.ΑΣ, της Ελληνικής Αστυνομίας. Έχει ξεκινήσει μια συζήτηση για τον κίνδυνο να απαγορευτεί από τον Άρειο Πάγο διότι παραπέμπει σε εθνικό ακρωνύμιο.
Μίλησα χθες με έναν φίλο μου κορυφαίο δικαστικό, αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Μου εξήγησε ότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι παραπέμπει σε εθνικό ακρωνύμιο και απαγορεύεται η χρήση του. Το θεωρεί όπως σχεδόν απίθανο να του ζητηθεί να το αλλάξει. Ο Άρειος Πάγος θα βρεθεί στη δίνη του κυκλώνα ότι βάζει εμπόδια στον Τσίπρα με εντολή της κυβέρνησης. Τώρα δεν θα γίνει αυτό.
Υπάρχει πάντα και ο τελικός έλεγχος που γίνεται παραμονές εκλογών από το αρμόδιο τμήμα του Ανώτατου Δικαστηρίου όπου καταθέτουν τα σήματα τους κλπ τα κόμματα που θέλουν να κατέβουν στις εκλογές. Πιστεύει κανείς ότι θα τολμήσει ο Άρειος Πάγος να απαγορεύσει στον Τσίπρα την κάθοδο στις εκλογές; Κόλαση θα γίνει. Δεν είναι και πολύ κανονικά πράγματα αυτά αλλά εντό είναι Ελλάντα.
Καμπάνια
Ο Τσίπρας αργά ή γρήγορα θα αναγκαστεί να απαντήσει στην ερώτηση πού βρίσκει τα λεφτά για το κόμμα.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης καταγγέλλει «πανάκριβες εκστρατείες από την τσέπη της εγχώριας ολιγαρχίας». Βαριές καταγγελίες που δεν θα πρέπει να μένουν έωλες ειδικά όταν ο Τσίπρας προτάσσει το χαρτί της εντιμότητας.
Ρυθμοί χελώνας
Αστάθμητος παράγοντας παραμένει η Μαρία Καρυστιανού. Μέχρι στιγμής έχει ανακοινώσει το κόμμα της, αλλά δεν υπάρχει ούτε καν μια επικοινωνιακή εκπροσώπηση. Είναι σαφές ότι έχει δυστοκία στην στελέχωση του επιτελείου της. Δεν της λείπουν μόνο πρόσωπα αλλά και προγραμματικές θέσεις.
Ο ρόλος της μάνας των Τεμπών ευνόητο ήταν να κινητοποιεί δυνάμεις. Η πρόεδρος ενός κόμματος είναι κάτι πολύ διαφορετικό. Η ίδια ως πρόσωπο έχει απήχηση. Αλλά οι ρυθμοί χελώνας δεν την ευνοούν.
Ανατροπή
Την ημέρα της ανακοίνωση του κόμματος της (21/5) επανέλαβε με έμφαση για πολλοστή φορά «δεν θα συνεργαστούμε με κανένα από τα υπάρχοντα κόμματα διότι αυτά κατήντησαν έτσι τη χώρα».
Δήλωσε μάλιστα ότι ο στόχος δεν είναι απλά ένα καλό ποσοστό αλλά η αυτοδυναμία που θα οδηγήσει στην εξουσία. Την Πέμπτη, ο εξ απορρήτων της Θανάσης Αυγερινός άφησε ορθάνοιχτο το σενάριο η ΕΛΠΙΔΑ να συμμετάσχει σε κυβέρνηση συνεργασίας.
«Το εθνικό συμφέρον είναι πάνω κι από τις ζωές μας, είναι μια αρχή που συμμερίζομαι κι εγώ» δήλωσε στη Νίκη Λυμπεράκη στα «Παραπολιτικά».
«Αυτό σημαίνει ότι όλα θα κριθούν από το πώς θα τοποθετηθεί το κίνημα αυτό και ποια δύναμη θα του δώσει ο ελληνικός λαός, έτσι ώστε να υπερασπιστεί τα εθνικά συμφέροντα» συνέχισε. «Αυτός είναι ο μπούσουλας. Είναι προφανές ότι τίποτα δεν αποκλείεται, ο ελληνικός λαός είναι κυρίαρχος, αυτός αποφασίζει, αυτός θα υποδείξει σε όλους μας νέα και παλαιά κόμματα τον τρόπο που θα πορευτούμε».
«Παρών»
Μπορεί να πέρασε στα ψιλά αλλά το κόμμα Καρυστιανού είναι το μοναδικό -μέχρι στιγμής- που δηλώνει «παρών» για συνεργασία. Κι όταν οδεύουμε σε εκλογές που η αυτοδυναμία αναδεικνύεται σε άπιαστο όνειρο, ποτέ μην λες ποτέ, ειδικά όταν υπάρχει το προηγούμενο της συγκυβέρνησης Τσίπρα – Καμμένου!
